Er is niemand die de definitie van verschil en 'fout' verwart. Maar in situaties waarin we verschil en 'fout' moeten beoordelen, wordt iedereen een dwaas. Om verschil en 'fout' te onderscheiden, moet men erkennen dat zijn eigen antwoord een fout kan zijn voor de ander.
Is dat zo gemakkelijk als het klinkt? Erkennen dat mijn antwoord een fout is? Het kan een humanistisch afvalproduct zijn, maar het heeft ook wetenschappelijke overeenkomsten. De premisse van Einstein's relativiteitstheorie, een revolutionaire theorie van de 20e eeuw, was de eenheid van absoluutheid en relativiteit. De mysterieuze harmonie van yin en yang in het Oosten is ook vergelijkbaar. Dit is geen kwestie van kennis, maar een probleem dat consistent is behandeld in wetenschap, filosofie en humaniora over de aard van het bestaan. Het kan een triviale filosofie zijn van een luie varkensdrol, maar in situaties waarin we verschil en 'fout' moeten beoordelen, is dit probleem net zo essentieel als calcium in botten.
Waarom moeten we dan verschil en 'fout' onderscheiden? Onbegrip van verschil en 'fout' leidt uiteindelijk tot fatale fouten. Het resultaat van deze fouten is de ontkenning van het bestaan van de ander. De wrede overtuiging dat mijn antwoord ook het juiste moet zijn voor de ander leidt tot het negeren van de oordelen van de ander, en dit is een directe uitdaging voor de waarde van de ander en een ontkenning van hun bestaan. De kleine fouten die we dagelijks maken zijn in feite gelijk aan de verschrikkelijke gevolgen van het ontkennen van het bestaan van de ander.
Een essentieel element dat een grote CEO moet hebben, dat verder gaat dan succes, is het kennen van deze triviale maar verschrikkelijke identiteit. Om een succesvolle CEO te worden, hoeft men niet naar het metafysische niveau van relativiteitstheorie en de harmonie van yin en yang te gaan, maar men moet tenminste een metafysische houding hebben die de ander erkent.
Het verschil tussen een leider en een volger hangt af van wie de leiding neemt, en de trigger voor die leiding ligt niet in het beweren dat 'ik gelijk heb', maar in de techniek om de ander te laten erkennen dat zij fout zijn. Dit is geen keuze voor een succesvolle CEO, maar een noodzakelijke taak. Het is niet het trekken van medewerkers met de autoriteit van een salaris, maar het creëren van een situatie waarin medewerkers natuurlijk en zelfstandig volgen. Dit is de ware definitie van leiderschap. En het startpunt van dit leiderschap is de erkenning dat mijn antwoord ook een fout kan zijn voor de ander.
Het is een eenvoudig maar moeilijk verhaal. Waarom is het eenvoudig? Omdat het zo rechtvaardig is, en waarom is het moeilijk? De reden is dat het een opoffering vereist. Dat wil zeggen, altruïsme. Aandacht. Respect. De mindset die de gebruikelijke CEO's in Korea, die absoluut overtuigd zijn van hun gelijk, nooit gemakkelijk kunnen verkrijgen. Het is de houding om eerst aan de ander te denken, en die houding komt voort uit de ontwaking dat mijn eigen vasthoudendheid soms gebroken moet worden en dat zelfs een perfecte wiskundige conclusie niet de juiste kan zijn.
Uiteindelijk is het ook mensen die de grondstof van het bedrijfsleven vormen, nietwaar? Leiderschap dat alle cliënten, medewerkers en familie omvat, creëert een succesvol bedrijf, en flamboyante, goedkope zakelijke vaardigheden kunnen tijdelijke successen opleveren, maar geen groot succes.
Ik heb een vraag.
Denk je dat Trump een succesvolle CEO is?
Zijn monetaire waarde is succesvol. Maar als we kijken naar de ontkenning van zijn bestaan door de vele wezens op deze kleine planeet, dan kan ik concluderen dat hij monetaire successen heeft behaald, maar geen ware successen.
Leiderschap is nodig om succes te creëren, en het zoetheid van succes wordt bewezen in de followership van volgers. Is monetaire succes alles wat een CEO moet bereiken? Trump heeft enorme biljetten verworven, maar heeft de harten van de mensen niet gewonnen.
Dus.
Droom je van een succesvolle CEO?
Als dat zo is, moet je eerst je definitie van succes vaststellen.
Is het een halve monetaire succes zoals Trump? Of een volledige succes van geld en followership?
Een grote CEO zal zowel geld als followership veroveren, terwijl een goedkope handelaar zich zal verheugen in monetaire successen. Hier komt de ware maatstaf naar voren. Wil je een goedkope handelaar worden? Of een grote CEO?
En als je voor de laatste kiest, begint dat met altruïsme. Monetaire succes kan worden bereikt door extreme egoïsme en absolute bekrompenheid. Misschien kan het zelfs gemakkelijker worden verkregen. Is er een efficiënter wapen in het kapitalistische systeem dan egoïsme? Daarom moet je beslissingen nemen op basis van de ideale wereld die je wenst. Ben je een handelaar van monetaire successen? Of een zakenman die zowel geld als volgers verwerft?
De keuze is aan jou.
P.S
Al deze meningen zijn slechts de persoonlijke opvattingen van de auteur, dus ik erken dat ze voor sommigen duidelijke fouten zijn. Omdat ik liever zaken wil doen dan handel te drijven. Jij ook? Vergeet het niet.
Het antwoord is twee letters.
Altruïsme.
