[magazine kave]=Lee Tae-rim, verslaggever
In een armoedige eenkamerwoning aan de rand van Seoul rennen twee jonge broers mank door de kleine kamer. In de jaren 70, tijdens de bouwhausse, leeft de familie van Lee Kang-mo (Lee Beom-soo), zijn broer Lee Seong-mo (Park Sang-min) en hun jongste zus Lee Mi-joo (Hwang Jung-eum) arm maar steunend op elkaar. Net als een arme familie in een neorealistische film, maar niet in het naoorlogse Italië, maar in het Korea van de ontwikkelingsdictatuur. Op een dag echter wordt de bouwplaats het toneel van een instorting door een samenzwering van machtige figuren en bouwondernemers die uit zijn op herontwikkelingswinst, en Kang-mo's vader sterft tragisch omdat hij de waarheid niet kon verzwijgen. Jo Pil-yeon (Jeong Bo-seok), een kille machtshandelaar die alles heeft gepland, probeert zelfs de familie uit te schakelen om de zaak te verdoezelen, en de jonge broers raken elkaar kwijt in de explosie en brand en worden gedwongen uit elkaar te gaan. Het grote verhaal van 'Giant' begint met de vernietiging van deze familie.
De tijd verstrijkt en Kang-mo zwerft rond zonder zelfs zijn naam te kunnen behouden. Hij houdt zich staande met klusjes zoals werken op bouwplaatsen, boodschappen doen en chauffeur zijn voor makelaars, en leert zo de kneepjes van de bouwsector. Hij leert wie de echte macht in handen heeft, hoeveel een tekening waard is in termen van levens, en hoeveel levens worden verwoest door het woord herontwikkeling. Net zoals Vito Corleone de regels van de achterbuurten van New York leert in The Godfather. En hij zweert wraak te nemen op degenen die hem en zijn familie hebben vertrapt. Op een dag krijgt hij de kans om zowel kapitaal als macht in handen te krijgen. Beginnend bij een naamloze onderaannemer, wint hij geleidelijk aan projecten, werkt hij 's nachts en neemt hij gevaarlijke ondergrondse bouwprojecten aan, en begint hij langzaam te groeien tot een 'planner'.
Jo Pil-yeon... De geboorte van de 'Koreaanse Machiavelli'
Aan de andere kant bouwt Jo Pil-yeon al een enorm netwerk dat politiek, inlichtingendiensten en conglomeraten verbindt. Met de bouwrechten en de ontwikkelingspolitiek van het militaire regime als springplank, klimt hij voortdurend omhoog. Hij beweegt zich tussen de gangen van het parlement, hotelsuites en geheime onderzoeksruimtes, en zijn werk is eenvoudig: hij laat degenen die hem van dienst zijn leven, en wist degenen die hem hinderen uit de geschiedenis. Net zoals Frank Underwood uit House of Cards herboren is in de Koreaanse bouwindustrie. Totdat de naam Lee Kang-mo, die hij als kind slechts vluchtig tegenkwam, weer opduikt in de bouwsector als volwassene, is Jo Pil-yeon's leven een aaneenschakeling van successen.
De drama stopt hier niet en introduceert een derde as: de broer Lee Seong-mo, die is opgegroeid tot een aanklager. Na jaren waarin ze dachten dat de ander dood was of elkaar vergeten waren, richt Seong-mo zich met de taal van de wet en het systeem rechtstreeks op Jo Pil-yeon's misdaden. Hoewel hij aan de buitenkant een koele en principiële elite-aanklager lijkt, draagt hij van binnen de dood van zijn vader en de trauma's uit zijn jeugd met zich mee. Wanneer Kang-mo in de bouwsector en Seong-mo in de juridische wereld op hun eigen manier tegenover de grote muur genaamd Jo Pil-yeon staan, versnelt 'Giant' tot een groots wraakverhaal waarin familiedrama, coming-of-age en politieke thriller samenkomen. Net zoals de graaf van Monte Cristo zijn vijanden omsingelt met drie identiteiten.
Er is nog een ander personage dat gewicht toevoegt aan hun traject. Hwang Jeong-yeon (Park Jin-hee), de enige dochter van een chaebol-familie en de erfgename van een warenhuis- en bouwtak. Jeong-yeon, die het leven van de elite als vanzelfsprekend beschouwde, wordt geconfronteerd met de keerzijde van ontwikkeling, de realiteit van arbeiders en de schaduw van de rijkdom die de generatie van haar vader heeft opgebouwd wanneer ze Kang-mo ontmoet. De relatie tussen Kang-mo en Jeong-yeon gaat verder dan een eenvoudig klassenverschilromantiek. Hun liefde, conflicten, samenwerking en verraad overlappen met de licht- en schaduwzijde van de Koreaanse economische groeimythe. Net zoals Jack en Rose in Titanic, maar dan niet op een zinkend schip, maar in een snelgroeiend land.
Een verhaal dat door de tijd loopt van de jaren 70 tot de jaren 90
Het eerste deel van 'Giant' speelt zich af in de jaren 70, te midden van de sloop van sloppenwijken, de bouw van snelwegen en de koorts van nieuwe stadsontwikkeling. De drama toont de bloed en tranen van iemand die onder de groeimythe ligt, door herhaaldelijk beelden te tonen van bewoners die 's ochtends vroeg uit hun huizen worden gezet, arbeiders die zonder veiligheidsuitrusting werken en graafwerkzaamheden die zelfs op regenachtige dagen doorgaan. Het is realistisch als een documentaire, maar tegelijkertijd emotioneel als een melodrama. Terwijl Kang-mo zich inspant om geld en eer te verwerven, probeert hij niet te vergeten waar zijn beginpunt was. Seong-mo vecht tegen de 'druk van bovenaf' door illegale politieke fondsen en zwarte fondsen te onderzoeken, en Jeong-yeon raakt steeds meer geïsoleerd terwijl ze verwikkeld raakt in de interne machtsstrijd van de chaebol-familie rond de voorzitterspositie.
Op elk kruispunt van de lijnen van de drie personages is Jo Pil-yeon altijd een stap voor. Hij aarzelt niet om bewijsmateriaal te vernietigen, mensen te elimineren en soms bondgenoten op te offeren. Hij weet beter dan wie dan ook dat zijn naam onzichtbaar is ondertekend op elk moment dat de skyline van een stad verandert. Daarom wordt hij steeds zelfverzekerder en raakt hij in de waan dat hij 'de geschiedenis maakt'. Net zoals Noah Cross in Chinatown het water van LA beheerst, beheerst Jo Pil-yeon de grond van Seoul. De drama bouwt langzaam op hoe deze arrogantie scheuren veroorzaakt en hoe Kang-mo, Seong-mo en Jeong-yeon door deze scheuren binnendringen.
Naarmate het verhaal vordert, staat Kang-mo niet langer in de positie van een eenvoudig slachtoffer. Hij wordt de directeur van een middelgroot bouwbedrijf dat grote projecten binnenhaalt, werkt soms samen met de politiek en heeft zijn eigen mensen. De droom van zijn jeugd om succes te behalen begint te wankelen op de grens van wraak en verantwoordelijkheid, verlangen en ethiek. De kijker ziet hoe elke keuze van Kang-mo steeds meer op die van Jo Pil-yeon lijkt, of waar hij de grens probeert te trekken. Net zoals Batman in The Dark Knight moet kiezen tussen 'sterven als held of leven als schurk'. 'Giant' duwt het verhaal tot het einde in die spanning. Het is beter om zelf te zien wie wat verliest en wat behoudt in de conclusie. Deze drama vraagt tot het einde naar het proces en de prijs, meer dan naar het resultaat of de overwinning.
Hoe personages in de geschiedenis te plaatsen
Het grootste voordeel van 'Giant' is dat het een groot verhaal dat door de moderne geschiedenis van Korea loopt, vakkundig verweeft met een persoonlijke wraakverhaal. In tegenstelling tot veel drama's die de tijdgeest slechts als achtergrond gebruiken, functioneert de tijd in dit werk als een kracht die de personages definieert en hen dwingt keuzes te maken. Van de ontwikkeling van de bouw en de zware chemische industrie, de opkomst van grote bouwbedrijven, de consolidatie van het chaebol-systeem, tot de machtsverschuiving van het militaire regime naar een burgerregering, gebeurtenissen die doen denken aan de echte geschiedenis zijn nauw verweven met het leven van de personages. Net zoals Forrest Gump door de moderne geschiedenis van Amerika loopt, maar dan niet als een komedie, maar als een tragedie. De personages worden verdeeld in 'zij die de stroom gebruiken', 'zij die erin verstrikt raken' en uiteindelijk 'zij die het willen veranderen', en elke keuze kan worden gelezen als een houding ten opzichte van de tijd.
De verhaallijn is ook solide. Om een epische drama van meer dan 50 afleveringen te dragen, die begint met de catastrofe van de kindertijd en doorgaat naar de groei en mislukkingen van de jeugd en de conflicten en herstructureringen van de middelbare leeftijd, moeten de motivaties van de personages sterk zijn. 'Giant' toont bijna een schoolvoorbeeld van ontwerp op dit punt. Kang-mo heeft tegelijkertijd de woede van het verlies van zijn familie, het overlevingsinstinct van iemand die de bodem heeft bereikt, en de ambitie voor succes. Seong-mo heeft een gevoel van rechtvaardigheid en wraak, en de idealen van iemand die in de wet als wapen wil geloven, en Jeong-yeon heeft innerlijke conflicten tussen liefde en familie, bedrijf en sociale verantwoordelijkheid. Omdat deze complexe verlangens botsen en variëren, ervaart de kijker de emoties die hij in aflevering 1 voelde op een heel andere manier in aflevering 30 of 50. Net zoals het thema van een symfonie in elke beweging varieert.
Acteren en karakteropbouw zijn een andere pijler die deze drama tot een klassieker hebben gemaakt. Het personage Lee Kang-mo is een mix van woede, humor en levenslust. Hij barst in lachen uit terwijl hij op de markt vloekt, maar huilt van woede midden op de bouwplaats. Jo Pil-yeon staat aan de andere kant. Hij is een kille man die zelfs zijn ademhaling en blik controleert, die in het openbaar altijd glimlacht maar in privéruimtes het lot van mensen berekent met cijfers en documenten. Net zoals Anton Chigurh in No Country for Old Men, die zonder emotie moorden uitvoert. Wanneer deze twee personages in hetzelfde frame staan, verandert de dichtheid en spanning van het scherm aanzienlijk, en de kijker krijgt de drang om verder te kijken, alleen al om hun confrontatie te zien.
Maar het echt interessante punt van deze drama is dat het ongemakkelijke vragen stelt aan de Koreaanse samenleving die gewend is aan succesverhalen. In plaats van de vele mislukkingen en offers die onder iemands succes liggen te verbergen door montage, toont het ze frontaal. Terwijl de kijker Kang-mo's succes aanmoedigt, realiseert hij zich dat dat succes misschien niet zo anders is dan Jo Pil-yeon's manier. De manier waarop geld en macht zich verzamelen is vergelijkbaar, en het verschil ligt alleen in hoe en waar het wordt gebruikt, een harde waarheid. De drama preekt niet als een moreel handboek. Het laat de keuzes van de personages en de nasleep zien, en laat de interpretatie van de betekenis aan de kijker over. Net zoals There Will Be Blood de geboorte van de olie-industrie toont, toont Giant de geboorte van de Koreaanse bouwindustrie.
Natuurlijk zijn er ook minpunten. De traagheid die typisch is voor lange drama's en de overdaad aan enkele subplotten zijn moeilijk te vermijden. Er zijn momenten waarop de herhaling van melodramatische conflicten de scherpte van de structurele kritiek afstompt. Toch zijn de overkoepelende verhaallijn en karakterbogen zo sterk dat deze nadelen grotendeels worden geabsorbeerd in de textuur van het grote verhaal. Deze kleine ruwheid voelt zelfs als een document dat de grammatica van de toenmalige openbare epische drama's laat zien.
Als een wraakverhaal jouw stijl is
Laten we nu samenvatten aan wie we deze drama willen aanbevelen. Voor degenen die de lucht van de moderne geschiedenis van Korea in een verhaal willen voelen, is 'Giant' bijna een must. In plaats van de jaartallen en beleidsnamen uit een leerboek, komen de bouwstof en de kreten van de slooplocaties, de gangen van het parlement en de transacties in de bestuurskamers van conglomeraten samen als één verhaal.
Ook voor degenen die van succes- en wraakverhalen houden maar moe zijn van eenvoudige feel-good eindes, kan dit werk een zware catharsis bieden. Hier vereist elke overwinning altijd een prijs, en hoe meer de wraak wordt voltooid, hoe groter de leegte die het achterlaat. Toch blijft de koppigheid van de personages die tot het einde willen vechten lang in je gedachten.
Ten slotte willen we het ook aanbevelen aan kijkers die gewend zijn aan snelle verhaallijnen. Na een paar afleveringen zul je samen met de broers Kang-mo naar de stoffige bouwplaatsen en de glinsterende wolkenkrabbers kijken. En tegen de tijd dat de aftiteling verschijnt, zullen je emoties over de groeimythe van Korea als land enigszins veranderd zijn.
Net zoals je vanaf de top van een wolkenkrabber naar beneden kijkt, beginnen de vele verhalen onder de glinsterende skyline zichtbaar te worden. De nasleep blijft lang, heel lang hangen.
