[KAVE=Lee Taerim, verslaggever] De wind waait boven de wolkenkrabbers van Seoul. Yoon Se-ri (Son Ye-jin), de jongste dochter van een chaebol en de vertegenwoordiger van een mode- en schoonheidsmerk, heeft altijd geleefd als iemand die boven de wolken loopt, zoals Miranda Priestly in 'The Devil Wears Prada'. Koud tegenover haar familie, en alleen beoordeeld op geld en prestaties. Op een dag, terwijl ze een paragliding demonstratie doet voor een nieuw vrijgegeven recreatief merk, ervaart Se-ri een echte 'ongeluk van vallen uit de lucht'.
Verstrikt in een plotselinge windvlaag verliest ze de controle en, duizelig en wankelend, opent ze haar ogen terwijl ze ondersteboven aan een boom hangt. Als Dorothy uit 'The Wizard of Oz' door een tornado naar Oz werd geblazen, wordt Se-ri door de wind naar Noord-Korea geblazen. Alleen, terwijl Dorothy een hond genaamd Toto had, heeft Se-ri alleen een designerhandtas en een kapotte mobiele telefoon.
En voor haar staat een man in een militair uniform met een geweer. Zijn naam is Ri Jeong-hyuk (Hyun Bin). Een officier van het Noord-Koreaanse leger, en bovendien de zoon van een behoorlijk welgestelde familie. Als de gewone boekhandelaar in 'Notting Hill' een Hollywoodster ontmoette, ontmoet hier een Noord-Koreaanse soldaat een Zuid-Koreaanse chaebol. Het enige verschil is dat er een veel complexere internationale situatie op het spel staat.
Se-ri realiseert zich onmiddellijk dat ze de grens is overgestoken. De erfgename van de Republiek Korea is, zonder enige voorbereiding en zonder identificatie, diep in Noord-Korea gevallen, over de DMZ. Er is geen handleiding die deze situatie uitlegt. Zelfs het survivalprogramma van Bear Grylls heeft dit soort scenario's niet behandeld. De opvolgingsstrijd van de Zuid-Koreaanse chaebol en de lancering van luxe merken verliezen in een oogwenk hun betekenis.
Se-ri moet eerst overleven, niet ontdekt worden en een manier vinden om terug te keren. Als Jason Bourne in de 'Bourne'-serie zijn geheugen verliest en door Europa dwaalt, moet Se-ri haar identiteit verbergen en door Noord-Korea zwerven. In het begin weet Jeong-hyuk niet goed wat hij met deze 'crashlanding vrouw' moet doen. Een burger van een vijandige natie en, strikt genomen, een illegale indringer. Maar terwijl hij haar ziet worstelen om zich aan te passen aan de taal en levensstijl hier, komt hij in conflict met de regels en zijn geweten.
21e-eeuwse 'Roman Holiday'
Uiteindelijk verbergt Jeong-hyuk Se-ri in zijn huis. Terwijl Audrey Hepburn in 'Roman Holiday' bij de huis van een journalist verbleef, verblijft hier een chaebol-erfgename in het huis van een Noord-Koreaanse soldaat. De woning van de officier en het kleine plattelandsdorp waar hij woont, worden in een oogwenk een schuilplaats voor een vreemdeling. Het probleem is dat de ogen van de dorpelingen niet minder scherp zijn dan de deductieve vaardigheden van 'Sherlock Holmes'.
De intuïtie van de buurtvrouwen is net zo goed als die van de nationale inlichtingendienst, en de kinderen merken snel een vreemde op. Se-ri wordt elke avond geconfronteerd met stroomuitval, moet in de rij staan om markten te kunnen kopen, en wordt gedwongen te leven zonder internet of kaartbetalingen. Als Tom Hanks in 'Cast Away' op een onbewoond eiland leefde, lijkt Se-ri terug te zijn in de jaren '90, alsof ze een tijdreis heeft gemaakt.
Wat normaal gesproken vluchtig voorbij zou zijn gegaan op televisie, wordt nu de realiteit waarin ze moet overleven. Toch, net als Andy in 'The Devil Wears Prada', toont ze haar unieke geest en overlevingskracht, en begint ze langzaam in dit vreemde dorp te integreren.
Tussen Jeong-hyuk en Se-ri staat vanaf het begin een muur die hoger is dan de grens. Ideologie, familie, status, en de ongelijkheid in de informatie die ze over elkaar hebben. De conflicten tussen de Montague- en Capulet-families in 'Romeo en Julia' lijken bijna schattig. Maar de drama besteedt tijd aan het laten zien dat deze twee niet alleen 'toeristen' zijn in elkaars wereld, maar echt naar elkaar kijken.
Se-ri maakt kimchi met de buurtvrouwen en ziet elke nacht hoe ze smokkelwaar kopen op de markt, en voelt het verschil tussen het 'Noord-Korea dat ze in het nieuws consumeerde' en het 'Noord-Korea van levende mensen'. Net zoals de hoofdpersoon in 'Midnight in Paris' de 1920's Parijs idealiseerde en zijn fantasie verbrak toen hij het daadwerkelijk bezocht, breekt Se-ri ook haar stereotypen over Noord-Korea.
Jeong-hyuk ervaart indirect de snelheid van de kapitalistische stad door Se-ri, maar ziet ook de wreedheid en isolatie van de Zuid-Koreaanse samenleving. Langzaam verandert hun gesprek van een discussie over "waar is het beter" naar "hoe eenzaam waren we op onze eigen plaatsen". Net zoals Jesse en Céline in 'Before Sunrise' elkaar leren kennen terwijl ze door de straten van Wenen wandelen, leren Se-ri en Jeong-hyuk elkaar ook kennen terwijl ze door de steegjes van het Noord-Koreaanse dorp lopen.
Natuurlijk komt de romantiek op een gegeven moment vanzelf. Jeong-hyuk, die bereid is om de controle van zijn superieuren en interne politieke strijd te riskeren om Se-ri te beschermen, en Se-ri, die zich realiseert dat ze eindelijk een 'onvoorwaardelijke bondgenoot' heeft. Net zoals Jack in 'Titanic' tegen Rose zegt: "Vertrouw me", zegt Jeong-hyuk ook tegen Se-ri: "Ik zal je beschermen". Maar terwijl Jack slechts een paar vijanden had in een zinkend schip, heeft Jeong-hyuk de hele twee landen als vijanden.
Rond deze emotionele lijn zijn verschillende personages geplaatst. De superieuren die Jeong-hyuk in de gaten houden, de soldaten die hun relatie opmerken maar doen alsof ze het niet zien, en de vrouwen die Se-ri's identiteit in twijfel trekken maar haar uiteindelijk als een dorpsgenoot accepteren. Net als de vrienden in Central Park in 'Friends', worden zij een gemeenschap die elkaar beschermt.
Ondertussen vindt er in Zuid-Korea een machtsstrijd plaats rond de verdwijning van Se-ri. Se-ri's broers en zussen zijn drukker bezig met het berekenen hoe ze de lege plek kunnen innemen, dan met het zorgen om de 'verdwenen jongste'. Net als de families die strijden om de troon in 'Game of Thrones', worden de schitterende gebouwen van Zuid-Korea en het eenvoudige dorp van Noord-Korea afwisselend getoond, en de tegenstelling tussen de twee werelden wordt net zo scherp weergegeven als de kelder van 'Parasite' en de luxe woningen.
Naarmate het verhaal vordert, neemt de crisis toe. Andere krachten die de aanwezigheid van Se-ri willen, de interne machtsstrijd in Noord-Korea, en de mensen in Zuid-Korea die naar Se-ri zoeken, komen tegelijkertijd dichterbij. De keuzes die ze kunnen maken om elkaar te beschermen worden steeds beperkter, en de grens en het systeem worden niet alleen een achtergrond, maar voegen steeds meer gewicht toe als de fysieke muur van deze liefde.
Het drama regelt de spanning door de twee tot het einde meerdere keren uit elkaar te halen en weer bij elkaar te brengen. Als Noah en Allie in 'The Notebook' gescheiden worden door sociale klassen, worden Se-ri en Jeong-hyuk gescheiden door de grens. Uiteindelijk zal ik niet verder vertellen hoe de twee hun antwoorden vinden tussen 'grens en liefde'. De laatste scènes van 'Crash Landing on You' hebben een emotionele diepte die niet in één zin kan worden samengevat, net als de wending in 'The Sixth Sense'.
De co-existentie van stoutmoedigheid en subtiliteit... het kleurverschil tussen twee werelden
Wanneer we het artistieke niveau van 'Crash Landing on You' bespreken, is het eerste dat opvalt dat de gedurfde setting en subtiliteit tegelijkertijd aanwezig zijn. Het idee dat een Zuid-Koreaanse chaebol-erfgename verliefd wordt op een Noord-Koreaanse soldaat kan gemakkelijk worden gezien als iets dat net zo licht wordt geconsumeerd als de Jedi en Sith die verliefd worden in 'Star Wars', of het is een onderwerp dat perfect is voor politieke controverse.
Maar dit drama plaatst mensen eerst op de voorgrond binnen de strikte regels van 'melodrama', in plaats van politiek. Noord-Korea wordt niet afgebeeld als een onderwerp van ideologische opvoeding, maar als een plek waar buurtvrouwen samenkomen om te kletsen, kinderen voetballen, en soldaten ramen koken. Het wordt opnieuw geconstrueerd als een idyllische en vredige ruimte, net als het Japanse platteland in 'Little Forest' of het Japanse dorp in de jaren '50 in 'My Neighbor Totoro'.
Natuurlijk is het een veel romantischer en veiliger versie van Noord-Korea dan de realiteit. Maar daardoor kan de kijker Noord-Korea niet als 'de vijand' of 'angst' zien, maar als 'de buur' en 'een vreemde buurt'. Net zoals 'Amélie' Parijs afbeeldde als een sprookjesachtige ruimte, afbeeldt 'Crash Landing on You' Noord-Korea als een ruimte waar romantiek mogelijk is.
De regie en mise-en-scène ondersteunen ook dit concept. De scènes in Pyongyang en het dorp zijn volledig opgebouwd uit sets en buitenlandse opnames, maar door de kleuren en structuren voelt het als een unieke fantasieruimte. De donkere groene en bruine tinten domineren het Noord-Koreaanse dorp, terwijl Pyongyang wordt afgebeeld met grijze beton en rode vlaggen, en Seoul daarentegen wordt afgebeeld als een ruimte vol glas, neon en witte verlichting.
Dit contrast is niet alleen een uitdrukking van 'klassenverschil', maar is ook verbonden met de innerlijke temperatuur van elk personage. Terwijl de kleuren in 'Blade Runner 2049' een dystopie uitdrukten, drukken de kleuren in 'Crash Landing on You' de verschillen tussen de twee werelden uit. Terwijl Se-ri steeds meer in het dorp opgaat, vervaagt de kleur van het scherm geleidelijk, en de vreemdheid die Jeong-hyuk ervaart wanneer hij Zuid-Korea betreedt, wordt overdreven weergegeven door de schitterende verlichting.
Dialoog en humor zijn ook belangrijke pijlers die 'Crash Landing on You' ondersteunen. De Noord-Koreaanse dialecten en de standaardtaal van Zuid-Korea, samen met de cynische toon van chaebols, botsen en creëren op natuurlijke wijze humor. De scènes waarin Jeong-hyuks soldaten zich onderdompelen in Koreaanse drama's, kip en gemakswinkels, en Se-ri die de vrouwen mode en schoonheid leert, kruisen de systemen en culturen op een luchtige manier en geven de kijker in plaats van 'vreemdheid' een 'vriendelijke verschillen'.
Net zoals 'My Big Fat Greek Wedding' de cultuur van een Grieks immigranten gezin met humor benaderde, benadert 'Crash Landing on You' ook de culturele verschillen tussen Noord en Zuid met humor. Dankzij deze humor wordt het zware onderwerp van Noord en Zuid niet te zwaar, en blijft de melodramatische ritme behouden. Net zoals 'Friends' 20 jaar lang overleefde met alledaagse humor, verlicht 'Crash Landing on You' de spanning met kleine lachjes over culturele verschillen.
De chemie tussen de acteurs is de sleutel tot het tot leven brengen van al deze elementen. Yoon Se-ri, gespeeld door Son Ye-jin, wordt niet gevangen in het stereotype van een typische chaebol-erfgename, zoals Andy in 'The Devil Wears Prada' of Carrie in 'Sex and the City'. Ze is ijdel en arrogant, maar tegelijkertijd verrassend hardwerkend en veerkrachtig.
Zelfs als ze in het Noord-Koreaanse dorp valt, toont ze zowel zelfvertrouwen met de gedachte "ik ben van nature een goed persoon" als flexibiliteit met "maar nu moet ik van deze mensen leren". Ri Jeong-hyuk, gespeeld door Hyun Bin, is een stoïcijnse officier in uniform, maar wordt onhandig en serieus wanneer het op liefde aankomt. Zijn ingetogen emotionele expressie, net als kolonel Brandon in 'Sense and Sensibility' of Mr. Darcy in 'Pride and Prejudice', heeft een grotere impact.
Zijn ingetogen emotionele expressie behoudt overtuigingskracht, zelfs binnen de overdrijving van melodrama. Vooral de scènes waarin hun blikken en ademhaling elkaar kruisen, laten je zonder veel dialoog voelen: "Oh, deze twee zijn al diep verliefd op elkaar". De chemie is net zo perfect als die van Hugh Grant en Julia Roberts in 'Notting Hill' of Domhnall Gleeson en Rachel McAdams in 'About Time'.
De samenvatting van K-drama, de politiek van fantasie
Als we de redenen voor de populaire liefde iets structureler bekijken, is 'Crash Landing on You' een werk dat de voordelen van K-drama's die lange tijd zijn opgebouwd, samenbrengt als een 'compilatie', net zoals de crossover van het 'Marvel Universe'. Bekende codes zoals chaebols, erfgenamen, en familieconflicten, samen met de mannelijke narratieven van uniformen en organisaties, en de solidariteit en gesprekken van vrouwen creëren een levensdrama, met de Koreaanse specifieke context van de verdeling tussen Noord en Zuid.
Als je elk element afzonderlijk bekijkt, kunnen ze enigszins cliché lijken, maar wanneer ze worden geplaatst in de fantasie van 'crashlanding', zien ze er opnieuw fris uit. Bovendien, dankzij de schaal die buitenlandse locaties zoals Zwitserland en Mongolië bieden, kunnen kijkers tijdens het kijken naar melodrama ook het gevoel van 'reizen' ervaren, net zoals in 'About Time' of 'Midnight in Paris'.
Natuurlijk zijn er ook kritische punten. Er zijn zorgen dat de realiteit van Noord-Korea te romantisch wordt afgebeeld, dat de levensomstandigheden en politieke onderdrukking van de Noord-Koreaanse bevolking worden geparodieerd zoals in 'Studio Ghibli'-animaties, en dat de fantasie de realiteit van de Noord-Zuid tegenstellingen doet vergeten, zijn allemaal valide.
Maar het werk maakt duidelijk dat het dichter bij een 'romantische komedie die de grens oversteekt' is dan bij een 'politiek drama'. Vanuit dit perspectief geeft 'Crash Landing on You' kracht aan de boodschap dat "ongeacht welk systeem je behoort, de emoties van mensen die liefhebben, lachen en vechten, niet zo verschillend zijn". Net zoals 'In the Mood for Love' de romantiek van Hongkong in de jaren '60 afbeeldde, romantiseert 'Crash Landing on You' ook het huidige Noord-Korea.
Deze richting zal niet door alle kijkers gemakkelijk worden geaccepteerd, maar het is moeilijk te ontkennen dat het werk zijn rol binnenin consistent uitvoert.
Als je je aangetrokken voelt tot stoutmoedige verbeelding
Als je denkt dat 'melodrama te voorspelbaar is', maar soms je hart wilt onderdompelen, is dit een perfect werk. 'Crash Landing on You' is een werk dat de clichés kent, maar ze tot het einde doorzet. Apparaten zoals toeval, bestemming, hereniging, misverstanden en verzoening komen allemaal voorbij, maar in de meeste momenten voelt de kijker de emotie van "ik vind het leuk, ook al weet ik het". Dat is de kracht van een goed gemaakt genre.
Als je alleen maar de Noord-Zuidkwestie hebt ervaren via nieuwsberichten en politieke slogans, kun je via dit drama een heel andere manier van 'verdeling' ervaren. Natuurlijk is het Noord-Korea dat hier wordt afgebeeld anders dan de realiteit. Maar door die overdrijving en transformatie stimuleert het juist de verbeelding dat "er ook mensen zijn die soortgelijke zorgen hebben aan de andere kant". Net zoals je de 1950's Japanse platteland idealiseert terwijl je 'My Neighbor Totoro' kijkt, wekt 'Crash Landing on You' nieuwsgierigheid naar een ander systeem.
Wanneer deze verbeelding voorzichtig wordt behouden, laat het drama een indruk achter die verder gaat dan alleen een leuk liefdesverhaal.
Tot slot wil ik 'Crash Landing on You' aanbevelen aan degenen die vaak ontmoedigd worden door onoplosbare barrières in de realiteit. Het kijken naar dit werk zal de barrières van de realiteit niet doen verdwijnen. Maar het zal je doen herinneren aan de vragen die je een tijdlang bent vergeten. "Is er nog steeds een emotie in mij die het waard is om te kiezen, ondanks alles?"
Net zoals Rose in 'Titanic' zei: "Jij springt, ik spring", zegt 'Crash Landing on You' ook: "Waar je ook gaat, ik ga ook". Het antwoord is voor iedereen anders, maar alleen al door die vraag onder ogen te zien, zal dit drama zijn rol vervullen.
Wanneer Se-ri en Jeong-hyuk op het scherm wankelend over de grens gaan, roept de kijker zijn eigen 'lijn' op. En de moed om die lijn over te steken, of om dat niet te doen, is allemaal een andere kant van de liefde. Als je dat soort verhalen nodig hebt, is 'Crash Landing on You' nog steeds een geldige keuze.
Na de start van de uitzending eind 2019 verspreidde het zich over de hele wereld via Netflix en bewees het de mogelijkheden van K-content, samen met 'Parasite'. Dit drama is niet alleen een goed gemaakte romantiek, maar een cultureel fenomeen dat de specifieke situatie van de verdeling in Korea vertaalt naar een universeel liefdesverhaal. En ergens ter wereld droomt iemand nog steeds van een liefde die de 38e breedtegraad overstijgt terwijl hij dit drama kijkt.
