மழை முடிவில்லாமல் கொட்டும் வயல்வெளி அருகே, காவலர்கள் மற்றும் கிராம மக்கள் குழப்பத்தில் இருக்கின்றனர். பாங் ஜூன்-ஹோ இயக்கிய 'சாலினிடைன் சுவக' அங்கேயே தொடங்குகிறது. 'சோடியாக்' அல்லது 'சேவன்' போன்ற ஹாலிவுட் தொடர் கொலைத் த்ரில்லர்கள் நகரத்தின் இருளில் தொடங்கினால், 'சாலினிடைன் சுவக' தென் கொரிய கிராமத்தின் பகல் வெளிச்சத்தில், ஆனால் கழுவ முடியாத மண்ணில் மூழ்கிய இடத்தில் தொடங்குகிறது.
கிராம காவலர் பாக் டூ-மான் (சோங் காங்-ஹோ) சம்பவ இடம் என்றாலும், குழந்தைகள் விளையாடி, பார்வையாளர்கள் வரிசையில் நிற்கும் சந்தை போன்ற சூழலில் முதல் சடலத்தை சந்திக்கிறார். 'CSI' அல்லது 'கிரிமினல் மைண்ட்ஸ்' போன்ற அறிவியல் விசாரணை குழு அதிர்ச்சியடையும் காட்சி. பெண்ணின் சடலம் கொடூரமாக சேதமடைந்து வயல்வெளியில் வீசப்பட்டுள்ளது, காவலர்கள் காலடிகள் பதிந்த வயல்வெளியில் எவ்வித கவனமின்றி நடக்கின்றனர். அறிவியல் விசாரணை இல்லாமல் 'உணர்வு' மற்றும் 'கண்கள்' மற்றும் 'கிராமக் கிசுகிசு' மூலம் குற்றவாளியை பிடிக்க முயற்சிக்கும் கிராம காவலரின் நம்பிக்கை மட்டுமே நிறைந்துள்ளது. இந்த கிராமிய உலகக் காட்சியின் மையத்தில் பாக் டூ-மான் இருக்கிறார்.
பாக் டூ-மான் சாட்சியாளருக்கு 'ப்ரொஃபைலர்' மயக்கத்தின் பதிலாக கண்களை 'நேராக திறந்து பாருங்கள்' என்று கத்துகிறார், குற்றவாளி என்று குறித்தவருக்கு சான்றுகள் இல்லாமல் கால் அடி மற்றும் வன்முறையை செலுத்துகிறார். அவருக்கு விசாரணை 'மைண்ட் ஹண்டர்' இன் தர்க்க ரீதியான ப்ரொஃபைலிங் அல்ல, 'பழக்கமில்லாதவரை தேர்வு செய்யும் திறமை'க்கு நெருக்கமாக உள்ளது. 'பிங்க் பாந்தர்' இன் க்ளூசோ இன்ஸ்பெக்டர் உண்மையான கொலை வழக்கை கையாளும் போல காமெடி மற்றும் துக்கத்தின் விசித்திர கலவை.
அவரின் அருகில் மேலும் மூலக்கூறு வன்முறையை நிகழ்த்தும் சக காவலர் ஜோ யோங்-கூ (கிம் ரோய்ஹா) இருக்கிறார். சித்திரவதை போன்ற தாக்குதல், பொய்யான ஒப்புதல் வாக்குமூலத்தை வற்புறுத்தும் விசாரணை இவர்கள் வழக்கமாக பயன்படுத்தும் முறையாகும். 'போர்ன் சீரிஸ்' இன் CIA சித்திரவதை காட்சிகள் சினிமா மிகைப்படுத்தல் என்றால், 'சாலினிடைன் சுவக' இன் காவலர் வன்முறை மிகவும் உண்மையானது, அதனால் மேலும் அசௌகரியமாக உள்ளது. இருந்தாலும் அவர்கள் தங்களை 'நீதியின் பக்கம்' என்று நம்புகிறார்கள். சிறிய கிராமத்தில் தொடர் கொலைகள் நிகழ்வதற்கு முன், அந்த நம்பிக்கை பெரிதாக குலையவில்லை.
ஆனால் மழை பெய்யும் நாளில், பெண்களை மட்டும் கொடூரமாக கொல்லும் சம்பவங்கள் தொடர்ந்தபோது சூழல் மாறுகிறது. ரேடியோவில் குறிப்பிட்ட பாடல் ஒலிக்கும் இரவில், சிவப்பு உடை அணிந்த பெண் காணாமல் போகிறார், மறுநாள் சடலம் கண்டுபிடிக்கப்படுகிறது. 'சோடியாக்' இன் குறியீட்டு கடிதம் போல, இந்த முறை குற்றவாளியின் கையொப்பமாகும். சம்பவம் படிப்படியாக அமைப்பை வெளிப்படுத்துகிறது, கிராமம் 'சேலேம்' இன் மந்திரவாதி விசாரணை போல பயத்தில் மூழ்குகிறது.
மேலிடத்தில் இருந்து அழுத்தம் கொடுக்கப்படுகிறது, ஊடகம் திறமையற்ற காவலர்களை 'எம்பயர்' பத்திரிகை படம் மதிப்பீடு செய்வதைப் போல கிண்டலடிக்கிறது. இந்த நேரத்தில் சென்னையில் இருந்து அனுப்பப்பட்ட சோ தை-யூன் (கிம் சாங்-க்யூங்) தோன்றுகிறார். அவரது விசாரணை முறை பாக் டூ-மான் மற்றும் 'ஷெர்லாக் ஹோம்ஸ்' மற்றும் வாட்சன் போலவே முற்றிலும் மாறுபட்டது. சம்பவ இடத்தை டேப்பால் மூடிவைத்து, கற்பனை மற்றும் தர்க்கம், தரவுகளை பகுப்பாய்வு செய்வதை வலியுறுத்துகிறார். சென்னையின் 'பகுத்தறிவு' மற்றும் கிராமத்தின் 'உணர்வு விசாரணை' ஒரே கூரையின் கீழ் வந்தபோது, விசாரணை குழுவின் உள்ளே உள்ள பதற்றமும் மெதுவாக அதிகரிக்கிறது.
டூ-மான் மற்றும் தை-யூன் முதலில் ஒருவரை ஒருவர் முழுமையாக நம்பவில்லை. டூ-மான் கண்ணில் தை-யூன் 'புத்திசாலித்தனமாக நடிக்கும்' 'பிக் பேங் தியரி' இன் ஷெல்டன் போன்ற நகர காவலர், தை-யூன் கண்ணில் டூ-மான் 'சான்றுகள் இல்லாமல் மனிதரை அடிக்கும்' 'வாக்கிங் டெட்' இன் ஜாம்பி அடக்குபவர் போன்ற கிராம காவலர் மட்டுமே. ஆனால் தொடர் கொலைகள் இருவரின் பெருமையை மறைக்க இடமளிக்கவில்லை.
சடலங்கள் தொடர்ந்து கண்டுபிடிக்கப்படுகின்றன, முக்கிய சந்தேக நபர்கள் ஒவ்வொரு முறையும் அலிபி பெறுகின்றனர் அல்லது 'ரெய்ன்மேன்' இன் ரெய்மண்ட் போல மனநிலை சிதைந்த அறிவு குறைபாடு உள்ளவர்களே மீதமிருக்கின்றனர். அந்த செயல்முறையில் காவலர்களின் வன்முறை மற்றும் திறமையின்மை, அப்போதைய காலத்தின் சூழல் வெளிப்படையாக வெளிப்படுகிறது. தெருவிளக்குகள் கூட போதுமான அளவு இல்லாத இருண்ட சாலை, தொழிற்சாலைகளுக்கு இடையே செல்லும் ரயில் பாதை, பெண்களை வீட்டிற்கு அழைத்துச் செல்லும் கலாச்சாரம் உயிர்வாழும் உத்தியாக மாறிய இரவு பாதைகள் திரையில் நிரம்புகின்றன. 'டாக்ஸி டிரைவர்' இன் நியூயார்க் குற்ற நகரமாக இருந்தால், 'சாலினிடைன் சுவக' இன் ஹ்வாசோங் பாதுகாப்பு இல்லாத கிராமமாகும்.
தொடர் கொலைகள் தொடர்ந்தபோது, காவலர் குழுவின் உள்ளே உள்ள பதற்றமும் வெடிக்கும் முன் உள்ளது. டூ-மான் தன்னிடம் உள்ள ஒரே ஆயுதம், 'முகத்தை பார்த்தாலே தெரியும்' என்ற உணர்வை மேலும் மேலும் பிடிவாதமாக நம்ப முயல்கிறார், தை-யூன் அமைதியை பராமரிக்க முயல்கிறார் ஆனால் தொடர்ந்து தவறாக நடக்கும் விசாரணை மற்றும் முரண்பாடான சான்றுகள் முன்னிலையில் பிளவுகளை வெளிப்படுத்துகிறார். படம் உள்ள அனைத்து கதாபாத்திரங்களும் 'இன்டர்ஸ்டெல்லர்' இன் கருந்துளை போன்ற பெரிய பனிக்கட்டியில் திணறுவது போல தெரிகிறது.
பார்வையாளர்கள் யாரோ குற்றவாளி போல தோன்றினாலும், அடுத்த காட்சியில் சரிந்த அலிபியை பார்த்து மீண்டும் குழப்பத்தில் ஆழ்கிறார்கள். 'யூசுவல் சஸ்பெக்ட்ஸ்' இன் கெய்சர் சோசே போல தெளிவான திருப்பம் எதுவும் இல்லை, 'பிரிசனர்ஸ்' போல நெறிமுறைக் குழப்பத்தை உச்சத்திற்கு கொண்டு செல்லும் எதுவும் இல்லை. விசாரணை தொடர்ந்து சுற்றி சுற்றி செல்லும் போல தெரிகிறது, அந்த வட்டத்தின் உள்ளே எப்போதும் கொடூரமாக வீசப்பட்ட பாதிக்கப்பட்டவர்களின் சடலங்கள் உள்ளன.
படம் இறுதிக்குச் செல்லும்போது பாக் டூ-மான் மற்றும் சோ தை-யூன் என்ற இரண்டு காவலர்களின் உள்ளார்ந்த மாற்றத்தைக் கவனிக்கிறது. முதலில் ஒருவரை ஒருவர் கிண்டலடித்தவர்கள், 'உண்மையில் இந்த நபர் சரியாக இருக்கலாம்' என்ற உறுதியின் கீழ் ஒரே திசையில் ஓடுகிறார்கள். 'டார்க் நைட்' இன் பேட்மேன் ஜோக்கரைத் துரத்துவது போல, இவர்கள் காணாமல் போன குற்றவாளியைத் துரத்துகிறார்கள். பொருளாதாரம் குறைவாக உள்ளது, அறிவியல் விசாரணை காலத்தின் வரம்பால் தடுக்கப்படுகிறது, அந்த இடைவெளி இருவரின் உணர்ச்சிகள் மற்றும் வன்முறையால் நிரப்பப்படுகிறது.
இவர்கள் இறுதியில் 'ஒரு நபரை' நேருக்கு நேர் பார்க்கும் காட்சிகளில், படம் கட்டிய அனைத்து பதற்றத்தையும் ஒரே நேரத்தில் உயர்த்துகிறது. ஆனால் 'சாலினிடைன் சுவக' 'டர்டி ஹாரி' இன் சுவாரஸ்ய தீர்வு அல்லது 'யாங் டி லேம்ப்ஸ்' இன் முழுமையான நீதியை வாக்குறுதி அளிக்கவில்லை. முடிவு மற்றும் கடைசி பார்வை என்ன அர்த்தம் கொண்டது என்பது, இறுதியில் பார்வையாளர்கள் திரையரங்கத்தை விட்டு வெளியேறி சிந்திக்க வேண்டிய பிரச்சினையாகவே விடப்படுகிறது. அந்த கடைசி பார்வை 'பிளேட் ரன்னர்' இன் ராய் பேட்டி இறப்பதற்கு முன் காட்டிய பார்வையைப் போலவே நீண்ட காலம் மனதில் பதிந்துவிடுகிறது.
உண்மை கதையை அடிப்படையாகக் கொண்டு 'பாங் டெயில்' சேர்த்து உணவை முடிக்கிறது
'சாலினிடைன் சுவக' இன் படைப்பாற்றல், உண்மை கதையை அடிப்படையாகக் கொண்டாலும் அதன் அப்பால் உள்ள கேள்விகளை இறுதிவரை தள்ளிச் சென்றதில் உள்ளது. 1980களின் இறுதியில், உண்மையில் இருந்த ஹ்வாசோங் தொடர் கொலைகள் என்ற கனமான பொருளை, பாங் ஜூன்-ஹோ இயக்குனர் 'சோடியாக்' இன் டேவிட் பின்சர் போல எளிய மறுபதிப்பு அல்லது தூண்டுதல் த்ரில்லர் அல்ல, 'காலகட்டம் மற்றும் மனித நாடகம்' ஆக மொழிபெயர்த்துள்ளார்.
படத்தில் உள்ள இடமான ஹ்வாசோங் கிராமம் தானே தென் கொரியாவின் நவீன வரலாற்றின் பின்புறம் போன்ற படிமம். இராணுவ ஆட்சியின் இறுதியில், இன்னும் முழுமையாக ஊடுருவாத ஜனநாயகத்தின் காற்று, மனித உரிமை கருத்து குறைவான விசாரணை நடைமுறைகள், பாலியல் வன்முறை மற்றும் பெண்களின் பாதுகாப்பு பிரச்சினைகளில் உணர்வில்லாத சமூக சூழல் இயல்பாக ஊடுருவியுள்ளது. 'மாட் மேன்' 1960களின் அமெரிக்காவின் பாலின பாகுபாட்டை எடுத்துக்காட்டினால், 'சாலினிடைன் சுவக' 1980களின் தென் கொரியாவின் பெண்களின் பாதுகாப்பு பற்றிய உணர்வின்மையை எடுத்துக்காட்டுகிறது. படம் இந்த கூறுகளை நேரடியாக விமர்சிக்காமல், அந்த காலத்தின் காற்றை நேரடியாக காட்டுவதன் மூலம் பார்வையாளர்களுக்கு தீர்ப்பை விட்டுவைக்கிறது.
இயக்கத்தின் சக்தி விவரங்களில் ஒளிர்கிறது. மழை பெய்யும் வயல்வெளி, தொழிற்சாலை புகைமூட்டம், பள்ளி பயணத்திற்குச் செல்லும் ஆரம்ப பள்ளி மாணவர்களுக்கிடையே ஊடுருவும் அச்சம் போன்ற காட்சிகள், எளிய பின்னணி அல்ல, உணர்ச்சியின் டோனை கட்டுப்படுத்தும் கருவியாகும். சம்பவம் நிகழும் இரவுகளில் மழை பெய்யும் அமைப்பு 'பிளேட் ரன்னர்' இன் நிரந்தர மழை போல சின்னமாகவும், உண்மையில் சான்றுகளை கழுவும் கூறாகவும் செயல்படுகிறது.
காவலர்கள் சம்பவ இடத்தை தேடும் காட்சி 'ஏற்கனவே அழிக்கப்படும் உண்மையை' தேடும் வீண் முயற்சியாக தெரிகிறது. 'சிசிபஸ்' கல் உருட்டுவது போல, காவலர்கள் மறைந்து வரும் சான்றுகளைத் தேடுகிறார்கள். இந்த காலம் மற்றும் இடம் இன்றைய பார்வையாளர்களுக்கு 'பழைய கதை' ஆக மட்டும் இருக்கவில்லை. எங்கோ இன்னும் தொடரும் தென் கொரிய சமூகத்தின் நிழலை நினைவூட்டுகிறது. 'பராசைட்' தற்போதைய வர்க்க பிரச்சினையை கையாள்ந்தால், 'சாலினிடைன் சுவக' கடந்த காலத்தின் அமைப்பு பிரச்சினையை கையாள்கிறது. மேலும் அந்த கடந்த காலம் இன்னும் நடப்பில் உள்ளது.
நடிகர்களின் நடிப்பு 'டேனியல் டே லூயிஸ்' அளவுக்கு என்று கூறினால் அது மிகையாகாது. சோங் காங்-ஹோ நடித்த பாக் டூ-மான் முதலில் 'பிங்க் பாந்தர்' இன் க்ளூசோ இன்ஸ்பெக்டர் போல திறமையற்ற மற்றும் அலட்சியமான கிராம காவலராக நகைச்சுவையை உருவாக்குகிறார், ஆனால் காலம் செல்ல செல்ல அந்த திறமையின்மை உருவாக்கும் துக்கத்தின் பாரத்தை முழு உடலால் தாங்குகிறார். அவரது கண்கள் படம் தொடக்கத்தில் மற்றும் இறுதியில் முற்றிலும் மாறுபடுகின்றன.
தொடக்கத்தில் உள்ள சோம்பே கண்கள் இறுதியில் பயம் மற்றும் தன்னலச்சம், கோபம் மற்றும் வெறுமை கலந்த ஆழமாக மாறுகின்றன. 'டாக்ஸி டிரைவர்' இன் டிராவிஸ் பிக்கிள் மெதுவாக பைத்தியத்தில் மூழ்குவது போல, பாக் டூ-மான் பற்றிக்கொள்ளும் குளத்தில் மூழ்குகிறார். கிம் சாங்-க்யூங் நடித்த சோ தை-யூன் சென்னையின் 'குளிர்ச்சியின்' மாதிரியாக தோன்றுகிறார், ஆனால் இறுதியில் சம்பவத்தில் விழுந்து விடுகிறார். 'ஷெர்லாக்' இன் பெனடிக்ட் கம்பர்பேட்ச் உணர்ச்சிகளைத் தடுக்காமல் சம்பவத்தைப் பார்ப்பார் என்றால், கிம் சாங்-க்யூங் இன் சோ தை-யூன் உணர்ச்சிகளை அடக்கி இறுதியில் வெடிக்கிறார்.
உணர்ச்சிகளை அடக்கி வைத்த முகம் ஒரு கட்டத்தில் தாங்க முடியாத கோபமாக வெடிக்கும்போது, பார்வையாளர்கள் இந்த படம் எளிய விசாரணை நாடகம் அல்ல என்பதை உணர்கிறார்கள். துணை நடிகர்களின் இருப்பும் வலுவாக உள்ளது. ஜோ யோங்-கூ காவலரின் வன்முறை மற்றும் அவரின் விசுவாசம், சந்தேக நபர்களின் சந்தேகமான முகபாவனைகள் படம் முழுவதும் 'இந்த காலத்தின் முகம்' நினைவூட்டுகின்றன.
இந்த படைப்பு பொதுவாக விரும்பப்படும் காரணங்களில் ஒன்று, வகை ரீதியான மகிழ்ச்சி மற்றும் தீர்க்கப்படாத வழக்கின் குளிர்ச்சியின் இடையே சமநிலை சிறப்பாக பிடித்ததுதான். நகைச்சுவையை உருவாக்கும் ஸ்லாப்ஸ்டிக் காட்சிகள், கிராம காவல்நிலையத்தின் 'ப்ரூக்லின் நைன்-நைன்' போன்ற நகைச்சுவை காட்சிகள், கிராமிய உரையாடல்கள் சரியாக அமைக்கப்பட்டுள்ளன, பார்வையாளர்கள் சுவாசிக்க இடம் கொடுக்கின்றன.
ஆனால் அந்த நகைச்சுவை நீண்ட காலம் நீடிக்காது. பின்னர் வரும் சடலங்கள் மற்றும் பாதிக்கப்பட்டவர்களின் கதைகள், தொடர்ந்து தவறாக நடக்கும் விசாரணை பார்வையாளர்களின் நகைச்சுவையை குற்ற உணர்வாக மாற்றுகின்றன. இந்த ரிதம் 'சாலினிடைன் சுவக' இன் தனித்துவமான உணர்வை உருவாக்குகிறது. சிரித்தாலும் விரைவில் தொண்டை வறண்டு போகும் போல உணர்வு. 'ஜோஜோ ராபிட்' நகைச்சுவை மற்றும் துக்கத்தை கலந்திருந்தால், 'சாலினிடைன் சுவக' ஸ்லாப்ஸ்டிக் மற்றும் பயத்தை கலக்கிறது.
மற்றொரு முக்கியமான அம்சம், படம் 'சரியான பதிலை' வழங்கவில்லை என்பதுதான். குற்றவாளி யார், காவலர்களின் தேர்வு சரியானதா, இந்த சம்பவம் நமக்கு என்னவைக் கொடுத்தது என்பதற்கான உறுதியான பதிலை வழங்கவில்லை. 'இன்செப்ஷன்' இன் சுழல் போல, கடைசி காட்சி பார்வையாளர்களுக்கு கேள்வியை விடுகிறது. பதிலாக பார்வையாளர்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் கேள்வியை எழுப்புகிறது.
"நாம் உண்மையில் அந்த காலத்திலிருந்து மாறிவிட்டோமா?", "இப்போது நாம், வேறு முறையில் யாரோ ஒருவரின் துக்கத்தை புறக்கணிக்கிறோமா?" போன்ற கேள்விகள். இந்த வாய்ப்பு படத்தை 'சிட்டிசன் கேன்' போல மீண்டும் மீண்டும் பார்க்கவும் சலிக்காமல் இருக்கச் செய்கிறது. காலம் மற்றும் பார்வையாளர்களின் வயதுக்கு ஏற்ப, கவனம் செலுத்தும் காட்சிகள் மற்றும் உணர்ச்சிகள் மாறுகின்றன.
பயங்கரமானது, ஆனால் கொஞ்சம் கசப்பானது
'சோடியாக்', 'சேவன்', 'யாங் டி லேம்ப்ஸ்' போன்ற நன்றாக செய்யப்பட்ட விசாரணை த்ரில்லரைத் தேடும் பார்வையாளர்களுக்கு 'சாலினிடைன் சுவக' கிட்டத்தட்ட கட்டாய பார்வை பட்டியலில் உள்ளது. எளிய 'குற்றவாளி யார்' என்பதை ஆராயும் மகிழ்ச்சியைத் தாண்டி, விசாரணை செயல்முறையில் வெளிப்படும் மனித காட்சிகள் மற்றும் காலத்தின் காற்றை அனுபவிக்கவும் செய்கிறது. புதிர் பொருத்துவதற்குப் பதிலாக, புதிர் துண்டுகளின் இடைவெளியைப் பார்ப்பது மேலும் சுவாரஸ்யமாக இருக்கும்.
மேலும், தென் கொரிய சமூகத்தின் கடந்த காலத்தை கொஞ்சம் வேறு கோணத்தில் திரும்பிப் பார்க்க விரும்பும் நபருக்கு இந்த படம் வலுவாக பரிந்துரைக்கப்படலாம். வரலாற்று பாடநூல் அல்லது 'அது தெரிந்துகொள்ள விரும்புகிறது' போன்ற ஆவணப்படம் மூலம் சந்திக்கும் 80களின் இறுதி அல்ல, கிராம காவல்நிலையம் மற்றும் வயல்வெளி, தொழிற்சாலை மற்றும் தெருக்களால் உருவாக்கப்பட்ட 'வாழ்க்கை வரலாறு' நினைவுகளை எதிர்கொள்ள முடிகிறது. மேலும் அதில் இன்றும் தொடரும் அமைப்பு பிரச்சினைகளை கண்டுபிடிக்கலாம். காவலர்·நீதிமன்ற அமைப்பு, பெண்களின் பாதுகாப்பு, ஊடக அறிக்கை முறை வரை, படம் தொடும் பிரச்சினை உணர்வு எதிர்பார்த்ததை விட பரந்தது மற்றும் ஆழமானது.
இறுதியாக, 'ரெஸ்லர்' அல்லது 'விப்லாஷ்' போன்ற மனிதனின் பலவீனம் மற்றும் பற்றுதல், மேலும் அதில் எப்படியாவது அர்த்தத்தைத் தேட முயற்சிக்கும் பார்வையாளர்களுக்கு 'சாலினிடைன் சுவக' நீண்ட காலம் இருக்கும். இந்த படத்தைப் பார்த்த பிறகு, பாக் டூ-மான் இறுதியில் கூறும் ஒரு வார்த்தை மற்றும் அந்த பார்வை உங்கள் மனதில் நீண்ட காலம் நீடிக்க வாய்ப்பு உள்ளது.
அந்த பார்வை தீர்க்கப்படாத வழக்கின் குற்றவாளியை நோக்கி இருக்கலாம், ஆனால் அது திரை வெளியில் நம்மை நோக்கி இருக்கலாம். "அப்போது நாம் என்ன செய்தோம், இப்போது நாம் என்ன செய்கிறோம்" என்ற கேள்வியை, இந்த படம் மரியாதை இல்லாமல், ஆனால் பிடிவாதமாக மீண்டும் கேட்கிறது. அந்த கேள்விக்கு ஒருமுறை நேராக நின்று பார்க்க விரும்பும் நபருக்கு, 'சாலினிடைன் சுவக' இன்னும் பொருந்தும், மேலும் எதிர்காலத்திலும் தொடர்ந்து அழைக்கப்படும் படைப்பாகும். 2019 இல் உண்மையான குற்றவாளி பிடிபட்டாலும், படம் எழுப்பிய கேள்விகள் இன்னும் பதிலை எதிர்பார்க்கின்றன.
