โลกกำลังให้ความสนใจกับ 'ความเหนื่อยล้า' ของเกาหลีในขณะนี้ ภายใต้แสงนีออนที่สดใสของ K-Pop และเรื่องราวที่มีชีวิตชีวาของ K-Drama มีความรู้สึกหนึ่งที่กำลังเดือดพล่านอย่างเงียบ ๆ นั่นคือ 'เบิร์นเอาท์(Burnout)' เมื่อ 『The Economist』 ได้รายงานว่า "ลดเสียง K-Pop และให้ความสนใจกับ K-Healing" พวกเขาไม่ได้เพียงแค่รายงานแนวโน้มหนังสือขายดีของเกาหลีเท่านั้น แต่ยังได้เห็นความเฉื่อยชาทางสังคมที่เกิดขึ้นในสังคมเกาหลีซึ่งเป็นแนวหน้าของทุนนิยมสมัยใหม่และการตอบสนองทางวรรณกรรมที่แปลกประหลาดที่เกิดขึ้นภายในนั้น
หากวรรณกรรม 'K-Healing' ก่อนหน้านี้เสนอการหยุดพักให้กับผู้อ่านผ่านการปลอบโยนที่อบอุ่นและความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันในร้านสะดวกซื้อ ร้านหนังสือ และร้านซักรีด จอนเยจินและคิมยูนาได้ย้ายสถานที่หยุดพักนั้นไปยัง 'ใต้ดิน' และ 'ความลึกภายใน' โลกของพวกเขาไม่ใช่แค่การปลอบโยน แต่เป็นการขุดเจาะอย่างเจ็บปวดเพื่อการอยู่รอด และเป็นการทำงานทางโบราณคดีที่เก็บเศษซากของความจริงจากความเชื่อที่พังทลาย จอนเยจินในนวนิยายยาว 『ผู้หลบภัยใต้ดิน』 และคิมยูนาในรวมเรื่องสั้น 『ความจริงที่เชื่อถือได้』 จะสำรวจว่าความเหนื่อยล้าในสังคมเกาหลีได้ถูกเปลี่ยนเป็นทรัพย์สินทางวรรณกรรมได้อย่างไร และทำไมข้อความเหล่านี้จึงสร้างความสะท้อนที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ในหมู่นักอ่านทั่วโลก
เพื่อที่จะเข้าใจวรรณกรรมเกาหลีสมัยใหม่ จำเป็นต้องมีเลนส์ของ 'สังคมแห่งความเหนื่อยล้า(The Burnout Society)' ที่วิเคราะห์โดยนักปรัชญาชาวเยอรมัน ฮันส์-จอร์จ เบนจามิน ในศตวรรษที่ 21 เป็นยุคที่ความเป็นบวก "สามารถทำได้(Can)" ครอบงำสังคมแห่งผลลัพธ์ ที่นี่บุคคลไม่ถูกเอารัดเอาเปรียบโดยผู้อื่น แต่กลายเป็นผู้ที่เอารัดเอาเปรียบตนเองทั้งในฐานะผู้กระทำและผู้ถูกกระทำ ตัวละครในนวนิยายของจอนเยจินและคิมยูนาเป็นผู้หลบหนีที่หลบหนีจากคุกแห่ง "สามารถทำได้" พวกเขาประกาศว่า "อยากนอนอยู่เฉย ๆ โดยไม่ต้องฟังอะไรเลย" และตัดการเชื่อมต่อทางสังคมเพื่อแยกตัวเองออกมา นี่ไม่ใช่ความพ่ายแพ้ แต่เป็นการต่อต้านที่รุนแรงและเฉื่อยชาเพื่อฟื้นฟู "การหยุดพักที่มีการคิด" ตามที่ฮันส์-จอร์จ เบนจามิน กล่าว ผู้อ่านชาวตะวันตกเห็นความโดดเดี่ยวและความเหนื่อยล้าที่ตัวละครในวรรณกรรมเกาหลีประสบ และมองเห็นอนาคตหรือปัจจุบัติของตนเอง การที่สำนักพิมพ์ขนาดใหญ่เช่น เพนกวิน แรนดอม เฮาส์ ส่งเสียงเรียกหาวรรณกรรมเกาหลีไม่ใช่เพียงแค่ความชอบที่แปลกใหม่ (Exoticism) แต่เป็นการแบ่งปันความเจ็บปวดร่วมสมัย (Synchronized Suffering)
จอนเยจิน ผู้ที่ได้รับการตีพิมพ์ในงานเขียนใหม่ของเกาหลีในปี 2019 แสดงให้เห็นถึงความสามารถที่โดดเด่นในการ "กระโดดจากความน่าเบื่อของความเป็นจริงไปสู่ไวยากรณ์ของจินตนาการ" ตั้งแต่ผลงานแรกของเขา เขาได้จับภาพวิกฤตของธุรกิจส่วนตัวและความไร้ที่อยู่ของคนรุ่นใหม่ได้อย่างเฉียบคม สไตล์การเขียนของเขาใช้ความเยือกเย็นที่เจาะลึกถึงอารมณ์โดยไม่ต้องบริโภคอารมณ์มากเกินไป สำหรับจอนเยจิน จินตนาการไม่ใช่ที่หลบหนี แต่เป็นเลนส์ที่ทำให้เห็นความเป็นจริงได้ชัดเจนยิ่งขึ้น นวนิยายยาวเรื่องแรกของเขา 『ผู้หลบภัยใต้ดิน』 เริ่มต้นด้วยการที่หนุ่ม 'ซอนอู' ที่ตกอยู่ในภาวะเบิร์นเอาท์ไปยัง 'ร้านสะดวกซื้อโกรานี' ในป่าเขาลึก
ชื่อและฉากที่ปรากฏใน 'โกรานี' เป็นสัญลักษณ์ในสังคมเกาหลี แม้ว่าจะเป็นสายพันธุ์ที่ใกล้สูญพันธุ์ แต่ในเกาหลีถือว่าเป็นสัตว์ที่เป็นอันตรายและถูกเรียกว่าเป็นสัญลักษณ์ของการถูกรถชน จอนเยจินนำ 'โกรานี' มานำเสนอเพื่อวาดภาพของคนรุ่นใหม่ที่ไม่สามารถได้รับการปกป้องและต้องเผชิญกับชะตากรรมที่จะตายบนถนน 'ร้านสะดวกซื้อโกรานี' ที่ซอนอูไปหาคือที่รวมของผู้ที่ถูกขับออกจากสังคมบนทางหลวง ร้านสะดวกซื้อใต้ดินที่มีผู้เข้าพักใน 'โรงแรมถ้ำ' ต้องจ่ายเงินเพื่อรับเตียง แต่ต้องได้รับไฟฉายและจอบสนามเพื่อขุดดินทำห้องของตนเอง
โรงแรมถ้ำมีผู้ที่บาดเจ็บ เช่น ผู้ติดสุราและนักธุรกิจที่ล้มเหลว มารวมตัวกันเพื่อสร้าง "ความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันที่หลวม" โดยไม่รบกวนกัน จอนเยจินตั้งคำถามถึงธรรมชาติของความสัมพันธ์ที่คนสมัยใหม่ปรารถนา เราต้องการที่จะโดดเดี่ยวอย่างสมบูรณ์ แต่ในขณะเดียวกันก็หวังว่ามีใครสักคนอยู่ข้าง ๆ "เรามาติดต่อกันบ้างเถอะ" ประโยคสุดท้ายแสดงให้เห็นว่าการตัดขาดอย่างสมบูรณ์นั้นเป็นไปไม่ได้ และสิ่งที่ผู้บาดเจ็บสามารถมอบให้กันได้คือเส้นชีวิตขั้นต่ำ
หากจอนเยจินวิเคราะห์สังคมผ่านพื้นที่ คิมยูนาจะมองรอยแตกเล็ก ๆ ในจิตใจมนุษย์ผ่านกล้องจุลทรรศน์ รวมเรื่องสั้นเล่มแรกของคิมยูนา 『ความจริงที่เชื่อถือได้』 ที่ตีพิมพ์ในปี 2020 สื่อถึงความไม่แน่นอนในสังคมสมัยใหม่อย่างมีนัยสำคัญ ตั้งแต่ชื่อเรื่อง เราอาศัยอยู่ในยุคที่แม้แต่ความจริงเรายังเลือกที่จะรับเพียง "ในระดับที่เชื่อถือได้" ตัวละครของคิมยูนาไม่ใช่คนชั่ว พวกเขาคือพลเมืองธรรมดาที่ค่อย ๆ หลอกตัวเองเมื่อชีวิตเริ่มหนักหน่วง ผู้เขียนจับภาพ 'ความจริงที่เปลือยเปล่า' ที่ปรากฏขึ้นในช่วงเวลาที่ตัวละครสร้างเรื่องโกหกเล็ก ๆ ขึ้นมา
หากนวนกรรมเกาหลีที่ประสบความสำเร็จในตลาดโลกเสนอ "พื้นที่ปลอดภัย" และ "การแก้ปัญหาที่ง่าย" ในรูปแบบของ "การรักษาที่อบอุ่น(Cozy Healing)" ผลงานของจอนเยจินและคิมยูนาเป็น 'การรักษาในความมืด(Dark Healing)' หรือ 'วรรณกรรมเบิร์นเอาท์เชิงเรียลลิสม์'
ความแตกต่างของพื้นที่: แทนที่จะเป็นร้านหนังสือที่มีแสงแดดส่องถึง พื้นที่เป็นถ้ำใต้ดินที่ชื้นและมืดหรือโลกที่พังทลาย
วิธีการแก้ปัญหา: แทนที่จะเป็นการรักษาที่เหมือนเวทมนตร์ แสดงให้เห็นถึงการเผชิญหน้ากับความเจ็บปวดและการอดทนอย่างเงียบ ๆ
ประสบการณ์ของผู้อ่าน: แทนที่จะให้การปลอบโยนทันที ผลงานจะทิ้งความรู้สึกยาวนานและการสะท้อนหลังจากปิดหนังสือ
วงการสำนักพิมพ์ในโลกภาษาอังกฤษได้สัมผัสถึงศักยภาพของวรรณกรรมเกาหลีที่ "มืด" นี้แล้ว บรรณาธิการของเพนกวิน แรนดอม เฮาส์ เจน ลอว์สัน กล่าวว่าหมายถึง "วรรณกรรมเกาหลีได้กลายเป็นแนวโน้มที่ใหญ่โตอย่างกะทันหัน" นวนิยายของจอนเยจินและคิมยูนาเป็นเนื้อหาที่มีพลังในการดึงดูดนักอ่านทั่วโลกที่ไม่พอใจกับวรรณกรรมการรักษาแบบเดิม ๆ และต้องการความสำเร็จทางวรรณกรรมที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้นและมุมมองที่วิพากษ์สังคม 'K-Burnout' ได้กลายเป็นเงื่อนไขของมนุษย์ทั่วไปแล้ว และแนวทางแก้ไขของนักเขียนเกาหลีเกี่ยวกับเรื่องนี้จะมอบแนวทางทางปรัชญาที่มีประโยชน์ให้กับนักอ่านทั่วโลก
จอนเยจินใน 『ผู้หลบภัยใต้ดิน』 และคิมยูนาใน 『ความจริงที่เชื่อถือได้』 ตั้งคำถามว่า "คุณกำลังหนีไปที่ไหนในขณะนี้?" และ "ภาพที่คุณพบที่จุดสิ้นสุดของการหลบหนีนั้นเป็นความจริงหรือไม่?" นักเขียนทั้งสองคนนี้เป็นสัญลักษณ์ของความเป็นผู้ใหญ่ใหม่ในวรรณกรรมเกาหลี พวกเขาไม่ร้องเพลงเกี่ยวกับความหวังอย่างรีบร้อน แต่จะค้นหาความสิ้นหวังอย่างละเอียด และมอบการปลอบโยนที่เหมือนก้อนหินเล็ก ๆ ที่สามารถเก็บได้จากก้นบึ้งของความสิ้นหวัง
จอนเยจินมอบความกล้าที่จะขาย 'ถ้ำของตัวเอง' ซึ่งไม่ใช่การตัดขาดจากโลก แต่เป็นแนวป้องกันขั้นต่ำเพื่อปกป้องตัวเอง
คิมยูนาให้พลังในการอดทนต่อ 'ความจริงที่ไม่สมบูรณ์' แม้ว่าจะไม่สมบูรณ์แบบ หรือแม้จะขี้ขลาดบ้าง แต่ก็เป็นความรู้สึกที่มาจากการยอมรับว่ามันคือความเป็นมนุษย์
สำหรับผู้คนในยุคปัจจุบันที่วิ่งอยู่บนถนนอย่างไม่มั่นคงเหมือนโกรานี ผลงานของพวกเขาจะเป็น "ไหล่ทาง" และ "บังเกอร์ใต้ดิน" ที่ให้โอกาสในการหยุดพักและหายใจ ตอนนี้ วรรณกรรมเกาหลีได้ลงไปใต้ดินเพื่อดึงแสงสว่างที่เป็นสากลที่สุดจากที่ลึกที่สุด
