[KAVE=Lee Taerim] Wiatr wieje nad lasem wieżowców w Seulu. Yoon Se-ri (Son Ye-jin), najmłodsza córka chaebolu i przedstawicielka marki modowej i kosmetycznej, żyła jak osoba, która zawsze chodzi po niebie, niczym Miranda Priestly z 'Diabeł ubiera się u Prady'. Z rodziną w chłodnej relacji, oceniana tylko przez pryzmat pieniędzy i osiągnięć. Pewnego dnia, podczas prób paralotni dla nowej marki rekreacyjnej, Se-ri doświadcza prawdziwego 'wypadku spadającego z nieba'.
Wciągnięta przez nagły podmuch wiatru, traci kontrolę, a gdy się obudzi, wisi do góry nogami gdzieś w lesie. Gdyby Dorothy z 'Czarnoksiężnika z Oz' została porwana przez tornado do Oz, Se-ri zostaje porwana przez wiatr do Korei Północnej. Tylko że Dorothy miała pieska Toto, a Se-ri ma tylko jedną torebkę luksusową i zepsuty telefon komórkowy.
A przed nią stoi mężczyzna w mundurze z bronią. Nazywa się Ri Jeong-hyuk (Hyun Bin). Oficer w północnokoreańskiej jednostce wojskowej, a do tego syn z dobrze sytuowanej rodziny. Gdyby w 'Notting Hill' zwykły właściciel księgarni spotkał hollywoodzką gwiazdę, tutaj północnokoreański żołnierz spotyka południowokoreańskiego chaebola. Różnica polega tylko na tym, że sytuacja międzynarodowa jest znacznie bardziej skomplikowana.
Se-ri natychmiast zdaje sobie sprawę, że przekroczyła granicę. Dziedziczka Korei Południowej, bez żadnych przygotowań, bez dowodu osobistego, ląduje głęboko w Korei Północnej, przekraczając DMZ. Nie ma żadnego podręcznika, który mógłby wyjaśnić tę sytuację. Program przetrwania 'Bear Grylls' nie przewidział takiego scenariusza. Walka o sukcesję w południowokoreańskim chaebolu i wprowadzenie luksusowej marki nagle tracą sens.
Se-ri musi najpierw przeżyć, nie zostać wykryta i znaleźć sposób na powrót. Gdyby Jason Bourne z serii 'Bourne' stracił pamięć i błąkał się po Europie, Se-ri musi ukrywać swoją tożsamość i błąkać się po Korei Północnej. Na początku Jeong-hyuk nie wie, jak poradzić sobie z tą 'niespodziewaną kobietą'. Jest obywatelem wroga reżimu, a ściśle mówiąc, nielegalnym imigrantem. Jednak obserwując, jak Se-ri stara się niezdarnie przystosować do języka i stylu życia w tym miejscu, zmaga się z konfliktem między zasadami a sumieniem.
21-wieczna wersja 'Rzymskich wakacji'
Ostatecznie Jeong-hyuk ukrywa Se-ri w swoim domu. Gdy w 'Rzymskich wakacjach' Audrey Hepburn mieszkała u dziennikarza, tutaj dziedziczka chaebolu mieszka w domu północnokoreańskiego żołnierza. Mieszkanie oficera i mała wiejska społeczność stają się nagle schronieniem dla obcego. Problem polega na tym, że mieszkańcy tej wioski nie są bynajmniej głupi, jak Sherlock Holmes.
Instynkt sąsiadek jest równie dobry jak wywiad, a dzieci szybko zauważają obcego. Se-ri co wieczór zmaga się z brakiem prądu, musi stać w kolejce, aby kupić jedzenie na rynku, a życie bez internetu i płatności kartą staje się jej codziennością. Gdy Tom Hanks w 'Cast Away' żył na bezludnej wyspie, Se-ri żyje jakby cofnęła się do lat 90-tych.
Obraz Korei Północnej, który normalnie przeszedłby obok niej obojętnie w telewizji, staje się teraz rzeczywistością, w której musi przetrwać. Mimo to, podobnie jak Andy z 'Diabeł ubiera się u Prady', wykorzystuje swój charakterystyczny dowcip i przetrwanie, aby stopniowo wtopić się w tę dziwną wieś.
Między Se-ri a Jeong-hyukiem od początku stoi wysoki mur, wyższy niż granica. System, ideologia, rodzina, status, a także nierównowaga informacji, które mają o sobie nawzajem. Konflikt między rodami Montague i Capulet z 'Romea i Julii' wydaje się być wręcz uroczy. Jednak dramat poświęca czas na to, aby nie tylko 'zwiedzać' swoje światy, ale naprawdę je zrozumieć.
Se-ri robi kimchi z sąsiadkami, a widząc, jak co wieczór kupują przemyt na rynku, uświadamia sobie, że istnieje różnica między 'Koreą Północną, którą konsumowała w wiadomościach' a 'Koreą Północną, w której żyją prawdziwi ludzie'. Tak jak bohater 'Midnight in Paris' marzył o Paryżu lat 20-tych, a po przyjeździe odkrył, że to tylko iluzja, tak Se-ri również przełamuje swoje stereotypy dotyczące Korei Północnej.
Jeong-hyuk, doświadczając pośrednio tempa kapitalistycznego miasta przez Se-ri, dostrzega również surowość i izolację społeczeństwa południowokoreańskiego. Z czasem ich rozmowy przestają być sporem o to, „gdzie jest lepiej”, a stają się refleksją nad tym, „jak bardzo byliśmy samotni w swoich miejscach”. Podobnie jak Jesse i Celine spacerują po ulicach Wiednia w 'Before Sunrise', Se-ri i Jeong-hyuk poznają się, spacerując po wiosce w Korei Północnej.
Oczywiście romans pojawia się naturalnie w pewnym momencie. Jeong-hyuk, aby chronić Se-ri, musi znosić nadzór przełożonych i wewnętrzne walki polityczne, a Se-ri czuje, że w końcu ma 'bezwarunkowego sojusznika'. Tak jak Jack w 'Titanicu' mówił Rose „Zaufaj mi”, tak Jeong-hyuk mówi Se-ri „Będę cię chronił”. Tylko że dla Jacka wrogów było niewielu, a dla Jeong-hyuka całe dwa kraje są wrogiem.
Wokół tej emocjonalnej linii rozmieszczone są różne postacie. Przełożony, który kontroluje Jeong-hyuka, żołnierze, którzy zauważają ich związek, ale udają, że nic nie wiedzą, oraz sąsiadki, które podejrzewają tożsamość Se-ri, ale ostatecznie akceptują ją jako jedną z nich. Podobnie jak przyjaciele z Central Parku w 'Friends', stają się wspólnotą, która się chroni.
Tymczasem w Korei Południowej toczy się walka o władzę w chaebolu związana z zaginięciem Se-ri. Jej rodzeństwo, podobnie jak rodziny w 'Gra o Tron', bardziej martwi się o to, jak zająć miejsce 'zaginionej najmłodszej', niż o jej bezpieczeństwo. Wspaniałe budynki Korei Południowej i skromna wieś Korei Północnej pojawiają się na przemian, a kontrast między tymi dwoma światami jest tak wyraźny jak w 'Parasite' między półpiwnicą a luksusowym domem.
W miarę postępu fabuły kryzys narasta. Inne siły, które pragną istnienia Se-ri, wewnętrzne walki o władzę w Korei Północnej oraz poszukiwania Se-ri w Korei Południowej zbliżają się do siebie. Opcje, które można podjąć, aby chronić siebie nawzajem, stają się coraz bardziej ograniczone, a granice i systemy stają się nie tylko tłem, ale coraz bardziej fizyczną przeszkodą w tej miłości.
Dramat kontroluje napięcie, które wydaje się rozdzielać ich na wiele sposobów, aż do samego końca. Gdy Noah i Allie z 'Notebooka' zostali rozdzieleni przez różnice w statusie społecznym, Se-ri i Jeong-hyuk są rozdzieleni przez granicę. Ostatecznie nie powiem, jak oboje znajdują odpowiedzi między 'granicą a miłością'. Ostatnie sceny 'Zakochanie w Niespodziewanym' mają zbyt wiele emocji, aby można je było opisać jednym zdaniem, tak jak w 'Szóstym zmyśle'.
Współistnienie odwagi i delikatności... różnice w kolorystyce dwóch światów
Mówiąc o wartości artystycznej 'Zakochanie w Niespodziewanym', najpierw należy wspomnieć o odwadze i delikatności ustawienia, które istnieją jednocześnie. Pomysł, że dziedziczka chaebolu z Korei Południowej zakochuje się w północnokoreańskim żołnierzu, może być równie łatwo konsumowany jak miłość Jedi i Sithów w 'Gwiezdnych Wojnach' lub stać się tematem kontrowersji politycznych.
Jednak ten dramat w pełni stawia ludzi na pierwszym miejscu, w ramach ścisłych zasad 'melodramatu'. Korea Północna nie jest przedmiotem edukacji ideologicznej, ale przedstawiana jest jako miejsce, gdzie sąsiadki spotykają się, aby plotkować, dzieci grają w piłkę, a żołnierze gotują ramen. Przekształca się w sielankową i spokojną przestrzeń, podobnie jak wiejska Japonia w 'Little Forest' czy wioska z lat 50-tych w 'Totoro'.
Oczywiście jest to znacznie bardziej romantyzowana i bezpieczna wersja Korei Północnej niż rzeczywistość. Ale dzięki temu widzowie zaczynają postrzegać północ jako 'sąsiada' i 'obce miasteczko', a nie 'wroga' czy 'strach'. Tak jak 'Amélie' przedstawia Paryż jako bajkową przestrzeń, tak 'Zakochanie w Niespodziewanym' przedstawia Koreę Północną jako miejsce, w którym możliwa jest miłość.
Reżyseria i scenografia wspierają tę koncepcję. Sceny z Pjongjangu i wioski są w pełni zrealizowane w studiu i za granicą, ale dzięki kolorystyce i strukturze czują się jak niezależna przestrzeń fantazji. Ciemnozielona i brązowa tonacja dominują w północnokoreańskiej wiosce, szare betonowe budynki i czerwone flagi w Pjongjangu, podczas gdy Seul jest przedstawiony jako przestrzeń pełna szkła, neonów i białego światła.
Ten kontrast nie jest jedynie wyrażeniem 'przepaści między bogatymi a biednymi', ale łączy się z wewnętrzną temperaturą każdej postaci. Jeśli kolorystyka 'Blade Runner 2049' wyraża dystopię, to kolorystyka 'Zakochanie w Niespodziewanym' wyraża różnice między dwoma światami. Gdy Se-ri coraz bardziej wchodzi w życie wioski, kolorystyka ekranu stopniowo się zmienia, a uczucie obcości, gdy Jeong-hyuk stawia stopę w Korei Południowej, jest wyrażone przez nadmiernie jasne światło.
Dialogi i humor są również ważnym filarem 'Zakochanie w Niespodziewanym'. Dialekt północnokoreański i standardowy język południowokoreański, cyniczny ton chaebolu naturalnie tworzą śmiech. Sceny, w których żołnierze Jeong-hyuka zanurzają się w koreańskich dramach, kurczakach i kulturze sklepów spożywczych, oraz sceny, w których Se-ri uczy sąsiadki o modzie i urodzie, lekko krzyżują systemy i kultury, oferując widzom 'przyjazne różnice' zamiast 'obcości'.
Podobnie jak 'Mój wielki gruby grecki ślub' z humorem przedstawia kulturę greckich imigrantów, tak 'Zakochanie w Niespodziewanym' przedstawia różnice kulturowe między Północą a Południem z humorem. Dzięki temu ciężki temat podziału nie staje się zbyt przytłaczający, a rytm melodramatu jest utrzymywany. Tak jak 'Przyjaciele' przetrwali 20 lat dzięki drobnym uśmiechom codzienności, tak 'Zakochanie w Niespodziewanym' łagodzi napięcie drobnymi uśmiechami różnic kulturowych.
Chemia aktorów jest kluczowym elementem, który przekształca wszystkie te mechanizmy w rzeczywistość. Yoon Se-ri grana przez Son Ye-jin nie jest uwięziona w stereotypowej postaci dziedziczki chaebolu, jak Andy z 'Diabeł ubiera się u Prady' czy Carrie z 'Seksu w wielkim mieście'. Jest próżna i wyniosła, ale jednocześnie niezwykle pracowita i pełna determinacji.
Nawet będąc w północnej wiosce, pokazuje zarówno pewność siebie, że „jest osobą wyjątkową”, jak i elastyczność, że „musi się uczyć od tych ludzi”. Ri Jeong-hyuk, grany przez Hyun Bina, jest szorstkim oficerem w mundurze, ale w obliczu miłości staje się niezdarny i poważny. Jego powściągliwe wyrażanie emocji, podobnie jak pułkownik Brandon z 'Rozważnej i romantycznej' czy Darcy z 'Dumy i uprzedzenia', daje jeszcze większy efekt.
Jego powściągliwe wyrażanie emocji zachowuje przekonanie nawet w ramach przesadzonego melodramatu. Szczególnie sceny, w których ich spojrzenia i oddechy się krzyżują, sprawiają, że bez słów czujemy, że „o, oni już się w sobie zakochali”. Chemia jest tak doskonała jak Hugh Grant i Julia Roberts w 'Notting Hill' czy Domhnall Gleeson i Rachel McAdams w 'About Time'.
Podsumowanie K-dramy, polityka fantazji
Patrząc na powody popularności w bardziej strukturalny sposób, 'Zakochanie w Niespodziewanym' jest dziełem, które zbiera długotrwałe zalety koreańskich dramatów, jak crossover w 'Marvel Universe', w formie 'kompilacji'. Znane kody chaebolu, dziedziczenia, konfliktów rodzinnych, męskie narracje o mundurach i organizacjach, życie codzienne tworzone przez solidarność i plotki są wzbogacone o koreańską specyfikę podziału Północ-Południe.
Każdy z tych elementów, gdyby był rozpatrywany osobno, mógłby wydawać się nieco banalny, ale w kontekście fantastycznej sytuacji 'Zakochanie w Niespodziewanym' nabiera nowego znaczenia. Dodatkowo, dzięki skali, jaką dają lokalizacje w Szwajcarii, Mongolii i innych krajach, widzowie mogą poczuć się jakby podróżowali, oglądając melodramat, podobnie jak w 'About Time' czy 'Midnight in Paris'.
Oczywiście istnieją również punkty krytyczne. Krytyka, że rzeczywistość Korei Północnej jest przedstawiana zbyt romantycznie, obawy, że trudności życia mieszkańców Północy i polityczne uciski są przedstawiane w sposób karykaturalny jak w animacjach 'Studio Ghibli', oraz krytyka, że fantazja sprawia, że zapominamy o rzeczywistości konfliktu Północ-Południe, są jak najbardziej uzasadnione.
Jednak dzieło wyraźnie wskazuje, że jest bliżej 'romantycznej komedii przekraczającej granice' niż 'dramatowi politycznemu'. Z tej perspektywy 'Zakochanie w Niespodziewanym' nie tylko lekko konsumuje rzeczywistość podziału, ale także wzmacnia przesłanie, że „bez względu na to, do jakiego systemu przynależysz, emocje ludzi, którzy kochają, śmieją się i walczą, nie różnią się zbytnio”. Tak jak 'In the Mood for Love' romantyzuje Hongkong lat 60-tych, tak 'Zakochanie w Niespodziewanym' romantyzuje współczesną Koreę Północną.
Nie każdy widz może przyjąć ten kierunek, ale trudno zaprzeczyć, że w ramach dzieła konsekwentnie pełni swoją rolę.
Jeśli czujesz się przyciągnięty do śmiałej wyobraźni
Dla tych, którzy myślą, że 'melodramaty są zbyt przewidywalne', ale czasami chcą się zanurzyć w emocjach, 'Zakochanie w Niespodziewanym' jest idealnym dziełem. To dzieło, które zna klisze, ale do samego końca je wykorzystuje. Tak jak w 'Notebooku' czy 'About Time' pojawiają się elementy przypadku, przeznaczenia, ponownego spotkania, nieporozumienia i pojednania, w większości momentów widzowie czują emocję „wiem, że to przewidywalne, ale mi się podoba”. To siła dobrze zrobionego gatunku.
Ponadto, dla tych, którzy zetknęli się z problemem Północy i Południa tylko w nagłówkach wiadomości i hasłach politycznych, ten dramat może być sposobem na doświadczenie zupełnie innego 'uczucia podziału'. Oczywiście przedstawiana tutaj Korea Północna różni się od rzeczywistości. Jednak przez tę przesadę i przekształcenie pobudza wyobraźnię, że „po drugiej stronie są ludzie, którzy mają podobne zmartwienia jak ja”. Tak jak oglądając 'Totoro' marzymy o japońskiej wsi lat 50-tych, tak 'Zakochanie w Niespodziewanym' budzi ciekawość wobec innego systemu.
Gdy ta wyobraźnia jest ostrożnie podtrzymywana, dramat pozostawia ślad, który wykracza poza zwykłą opowieść o miłości.
Na koniec chciałbym polecić 'Zakochanie w Niespodziewanym' tym, którzy często czują się przytłoczeni barierami, których nie można rozwiązać w rzeczywistości. Oglądanie tego dzieła nie sprawi, że te bariery znikną. Ale na nowo stawia pytanie, które przez jakiś czas było zapomniane. „Czy wciąż mam w sobie emocje, które warto ponieść, mimo wszystko?”
Tak jak Rose z 'Titanica' mówi „Skaczesz, skaczę”, tak 'Zakochanie w Niespodziewanym' mówi „Gdziekolwiek pójdziesz, ja też idę”. Odpowiedzi będą różne dla każdego, ale już samo stawienie czoła temu pytaniu sprawia, że to dzieło spełnia swoją rolę.
Gdy Se-ri i Jeong-hyuk balansują na granicy w ekranie, widzowie przypominają sobie o swoich 'liniach'. I z ostrożnością rozumieją, że zarówno odwaga, by je przekroczyć, jak i powstrzymanie się od tego, to różne oblicza miłości. Jeśli potrzebujesz takiej opowieści, 'Zakochanie w Niespodziewanym' wciąż jest aktualnym wyborem.
Po rozpoczęciu emisji pod koniec 2019 roku, rozprzestrzeniło się na całym świecie przez Netflix, udowadniając możliwości K-treści obok 'Parasite'. Ten dramat nie jest tylko dobrze zrealizowanym romansem, ale także kulturowym wydarzeniem, które przetłumaczyło specyfikę podziału Korei na uniwersalną opowieść o miłości. I wciąż gdzieś na świecie ktoś marzy o miłości przekraczającej 38. równoleżnik, oglądając ten dramat.
