[KAVE=Lee Taerim] Mimo że w wiadomościach gospodarczych pojawiają się poważne tematy, takie jak wysoki kurs walut, w jakimś zakątku uliczki Cheongdam-dong w Seulu zachodzą znacznie wolniejsze i subtelniejsze zmiany. Za wspaniałymi szyldami dużych muzeów czy gigantycznych galerii, mała przestrzeń w centrum miasta może zmienić „wrażliwość artystyczną” całego miasta. 'Galeria 508', usytuowana na zboczu w dzielnicy mieszkalnej Cheongdam-dong, jest jednym z takich miejsc. Nie stawiając na wielkość, buduje osobowość, która wystarczająco wyjaśnia się zagranicznym gościom dzięki przestrzeni, wystawom i doborowi artystów.
Galeria 508 została otwarta w lutym 2020 roku. Czas otwarcia zbiegł się z chwilą, gdy pandemia COVID-19 ogarnęła świat. Już samo to, że powstała w czasie, gdy muzea i galerie zamykały swoje drzwi, a międzynarodowe targi sztuki były odwoływane, czyni ją dość odważnym początkiem. Ta przestrzeń znajduje się w budynku zaprojektowanym przez uznanego architekta Seung Hyo-sanga. Położona w odległości jednego bloku od tętniącej życiem ulicy handlowej Cheongdam-dong, emanuje atmosferą „małego muzeum”, które zamiast tylko eksponować zewnętrzną formę, subtelnie dostosowuje wewnętrzny ruch, światło i wysokość ścian. Galeria 508 sama ogłosiła, że ma na celu „wprowadzenie różnorodnych twórczości artystycznych i obniżenie progu posiadania dzieł sztuki”.
Cheongdam-dong jest lepiej znane zagranicznym czytelnikom jako ulica zakupowa z luksusowymi markami. Jednak w Korei ta dzielnica od dawna funkcjonuje jako „ulica galerii”. To unikalne miejsce, w którym mieszają się duże komercyjne galerie, eksperymentalne nowe przestrzenie, domy mody i przestrzenie artystyczne. Galeria 508 dobrze wykorzystuje ukształtowanie terenu w tej okolicy. Obcokrajowcy mogą cieszyć się luksusowymi zakupami w Gangnam, a po kilku krokach natrafiają na międzynarodową sztukę współczesną w małym białym sześcianie. Można powiedzieć, że pełni rolę „małej bramy”, która naturalnie łączy trasę turystyczną z codziennym życiem poprzez sztukę.
Interesujące jest to, że Galeria 508 definiuje siebie jako „przejście do międzynarodowej sztuki współczesnej”. Ta galeria deklaruje, że zajmie się zarówno wielkimi mistrzami, którzy zdobili historię sztuki zachodniej, artystami, którzy torowali drogę sztuce współczesnej XX wieku, jak i młodymi twórcami, którzy będą pisać historię sztuki w przyszłości. Wspominając o Paulu Durand-Ruel, dealerze, który wprowadził impresjonizm na świat, sugeruje, że zamierza kontynuować tradycyjną rolę galerii jako „mostu łączącego artystów z publicznością” w wersji XXI wieku.
To, że ta deklaracja nie jest jedynie pustym frazesem, potwierdzają osiągnięcia wystawowe. Galeria 508 zorganizowała wystawę poświęconą 60-letniej pracy i niepublikowanym nowym dziełom francuskiego mistrza sztuki współczesnej Jean-Pierre'a Raynaud. Wystawa ta była miejscem, w którym zaprezentowano prace Raynaud, skoncentrowane na prywatnych zbiorach, dla koreańskiej publiczności, a Galeria 508 podkreśliła, że „jako pierwsza galeria z siedzibą w Korei skuratowała jego główne zbiory”.
Nie tylko Raynaud. Na liście artystów tej galerii znajdują się również wielcy rzeźbiarze francuscy, tacy jak Bernar Venet, hiszpański rzeźbiarz abstrakcyjny Eduardo Chillida oraz pochodzący z Belgii Pol Bury. Wśród nich znajdują się także koreańscy artyści, tacy jak Bae Joonsung i Park Sinyoung. Z perspektywy zagranicznych gości, struktura ta prowadzi ich od znanych zachodnich tradycji sztuki współczesnej do prac koreańskich artystów. Międzynarodowość i lokalność splatają się w jednym miejscu.
Wystawy w Galerii 508 nie ograniczają się jedynie do „retrospektyw wielkich mistrzów”. Na przykład wystawa „Soulscape”, która oświetla pracę architekta Seung Hyo-sanga, była miejscem, w którym można było przyjrzeć się procesowi myślenia architekta poprzez plany budowlane, modele i rysunki. Ostatnio zorganizowano wystawę indywidualną artysty Lee Junho, który rozszerza język malarski na podstawie malarstwa krajobrazowego, zatytułowaną „Miejsce ran, kwiaty kwitną”. W tej wystawie sam akt skrobania płótna nożem został przedstawiony jako wizualny język ran, uzdrowienia i witalności. Taka kuracja łączy „wielkich mistrzów” i „współczesne eksperymenty” w jeden nurt.
Z perspektywy zagranicznych czytelników, mocną stroną Galerii 508 jest to, że w bardzo małej skali pokazuje aktualny stan rynku sztuki w Azji Wschodniej. Sztuka współczesna w Korei stała się jednym z głównych tematów na światowych targach sztuki w ciągu ostatnich dziesięciu lat. W Seulu już istnieją duże galerie, które budują światowe sieci, ale siła, która czyni ekosystem sztuki zdrowym, pochodzi ostatecznie z galerii komercyjnych średniej wielkości. To oni wprowadzają dzieła międzynarodowych artystów na rynek koreański, a jednocześnie łączą koreańskich artystów z zagranicznymi kolekcjonerami. Galeria 508 należy do takich „średnich hubów”.
Kolejnym interesującym punktem jest to, że Galeria 508 stawia sobie za misję „poszerzenie bazy kolekcjonerów”. W ostatnich latach w koreańskim rynku sztuki szybko rośnie liczba młodych kolekcjonerów. W miarę gromadzenia bogactwa w branżach IT, finansów i startupów, atmosfera akceptacji dzieł sztuki jako nie tylko luksusu, ale także rodzaju portfela aktywów zaczęła się rozprzestrzeniać. Galeria 508 ogłosiła, że „obniży próg posiadania dzieł sztuki” i wydaje się, że stara się przyciągnąć nowych widzów i potencjalnych kolekcjonerów, odchodząc od dotychczasowego modelu polegania na nielicznych VIP-ach.
W rzeczywistości ta galeria oferuje stronę internetową w języku koreańskim i angielskim, łatwo dostępne informacje o wystawach dla zagranicznych gości oraz stosunkowo przyjazne teksty. W Seulu, gdzie liczba globalnych turystów rośnie, jest to dość istotny punkt dla obcokrajowców, którzy nie mogli przekroczyć progu koreańskiej galerii z powodu bariery językowej. Gość, który wracał po prostu z „luksusowej trasy zakupowej w Cheongdam-dong”, może w naturalny sposób doświadczyć jednego z aspektów koreańskiej sztuki współczesnej, podążając za językowym opisem.
Strategia Galerii 508 jest bliższa spokojnemu budowaniu relacji niż agresywnej ekspansji nastawionej na krótkoterminowe wyniki. Galeria 508 opisuje siebie jako „miejsce budujące długotrwałe kreatywne relacje między artystami a kolekcjonerami”. Dyrektor i przedstawiciel prowadzą długie rozmowy z artystami, regularnie pokazują ich prace, a jednocześnie wyjaśniają wartość dzieł z długoterminowej perspektywy kolekcjonerom. Strategia podkreślająca „trwałe relacje” zamiast jednorazowych wystaw gwiazd działa jako aktywa zaufania na rynku sztuki, który charakteryzuje się dużymi wahaniami.
Jak powinniśmy postrzegać jedną z koreańskich galerii z perspektywy zagranicznych czytelników? Międzynarodowy rynek sztuki przekracza już tradycyjne huby, takie jak Nowy Jork, Londyn, Paryż i Hongkong, a miasta takie jak Seul, Szanghaj i Tajpej dołączają do nowego kręgu. W tym procesie ważne jest nie tylko wielkość transakcji czy cena osiągnięta na aukcji, ale także to, jakie języki artystyczne i poczucie kuracji każde miasto pokazuje światu. Galeria 508 łączy „stabilność opartą na wielkich mistrzach” z „ciekawością wobec współczesnych artystów”, w sposób, który odzwierciedla artystyczny charakter miasta Seul w małej skali.
Spacerując po uliczkach Cheongdam-dong, jeśli natkniesz się na białą ścianę i ciche oświetlenie widoczne przez szklane okno, a także kilka abstrakcyjnych rzeźb i obrazów wiszących na jednej ze ścian, istnieje duża szansa, że to właśnie Galeria 508. To miejsce, w którym dzieła i przestrzeń mówią same za siebie, nawet jeśli nie ma tam wspaniałych tablic informacyjnych jak w dużych muzeach. Powód, dla którego warto przedstawić tę małą galerię zagranicznym czytelnikom, jest prosty. Niewiele miejsc potrafi tak zwięźle pokazać, jak sztuka jednego miasta myśli o teraźniejszości i w jaki sposób łączy wielkich mistrzów przeszłości z artystami przyszłości.
