[magazine kave]=சோய் ஜெய்ஹ்யோக் செய்தியாளர்
இருட்டான மலைக்கோட்டையில் காலை, மங்கலானது பள்ளத்தாக்கை மூடுகிறது மற்றும் மழை நீர் கூரையில் இருந்து துடிக்கிறது. போலீசாரர் ஜொங்கு (க்வாக் தோவான்) கடந்த இரவு அதிகமாக குடித்து, மயக்கம் அடைந்து வீட்டை விட்டு வெளியேறுகிறார். வழக்கமாக குடும்ப மோதல் மற்றும் சிறிய சம்பவங்களை கையாள்ந்து, தோழர்களுடன் உரையாடி, 'சத்தமாக இருந்தாலும் சிறிது பிரச்சினை இல்லாத கிராமம்' ஒரு நாளின் தொடக்கம் போல தெரிகிறது. 'பாகோ'வின் முதல் காட்சியைப் போலவே, சோர்வான தினம் விரைவில் கனவுக்குப் போகும் என்று ஒரு பயங்கரமான முன்னறிவிப்பு மட்டும் உள்ளது. ஆனால் மழையில் நனைந்த மலைப்பாதையில் எங்கு நடந்துகொண்டிருக்கும் கொடூரமான கொலை சம்பவம் கிராமத்தின் காற்றை முற்றிலும் மாற்றிவிடுகிறது. குற்றவாளி இரத்தத்தில் மூழ்கிய நிலையில், கண்கள் இழந்த நிலையில் நிற்கிறது, வீட்டில் குடும்பத்தின் சடலங்கள் கொடூரமாக பரவியுள்ளன. ஜொங்கு இந்த பயங்கரமான காட்சியை மனிதர்களுக்கு 'கனவு'க்கு அருகிலுள்ளதாக உணர்கிறார், ஆனால் முதலில் அதை ஒரு மருந்து போதையில் உள்ள சைக்கோபாத் செய்தது போலவே எடுத்துக்கொள்கிறார். இன்னும் அவர் 'ட்வின் பீக்ஸ்' இன் டேல் கூப்பரின் போல supernatural மர்மத்தின் மையத்தில் நிற்கும் என்பதை அறியவில்லை.
சிக்கல் என்பது ஒரே மாதிரியான சம்பவங்கள் டொமினோ போல தொடர்ந்தால் ஆரம்பமாகிறது. குற்றவாளிகள் அனைவரும் தோலில் கரும்பு சிவப்பு புண்கள் எழுகிறது மற்றும் கண்கள் மங்கிய நிலையில் குடும்பத்தை வெட்டுகிறார்கள். குற்றவாளி மற்றும் பாதிக்கப்பட்டவரின் வீடுகள் அனைத்தும் மலை மற்றும் காடு, மழை மற்றும் மங்கலால் சூழப்பட்ட கோக்சங் என்ற பெயருடைய தனிமையான கிராமத்தில் உள்ளன. காரணம் தெரியாத குழும மனவெறி பரவுவதற்கிடையில், கிராம மக்கள் 'மலைக்குள் வாழும் ஜப்பானிய முதியவர்' பற்றிய கிசுகிசு வாயிலாக பரவுகிறது. ஜொங்குவின் மாமியார் ஒரு நாளில், கிராமத்திற்கு அருகில் வாழ ஆரம்பித்த வெளி மனிதன் (குனிமுரா ஜுன்) மனிதர்களை சாப்பிடும் யோகி என்று கத்துகிறார். மலைக்குள் அவரை பார்த்தவரின் சாட்சியம் கூட சேர்க்கப்பட்டதால், இந்த மர்மமான மனிதன் மாறாக கிராமத்தின் முழு பயம் மற்றும் வெறுப்பு ஒரே உடலாகக் கெட்டுப்போகிறார். 'விக்கர்மேன்' இன் கிராம மக்கள் பலி தேடுவதுபோல, கோக்சங் மக்கள் விளக்கமளிக்கக்கூடிய தீயை தேடுகிறார்கள்.
என் மகளைக் கவர்ந்த தீயின் அடையாளம் என்ன?
ஜொங்குவின் வாழ்க்கை அந்த பயம் தனது வீட்டுக்குள் நுழையும் தருணத்தில் முற்றிலும் அழிக்கப்படுகிறது. மகள் ஹ்யோஜின் (கிம் ஹ்வான்ஹி) திடீரென கெட்ட வார்த்தைகளைப் பேச ஆரம்பிக்கிறாள், தெரியாத வார்த்தைகளை மடிக்கிறாள், உடலில் விசித்திரமான புண்கள் மற்றும் மஞ்சள் தோன்ற ஆரம்பிக்கிறது. பள்ளியில் அமைதியான மற்றும் நல்ல குழந்தை திடீரென 'எக்ஸோசிஸ்ட்' இன் லீகன் போல க粗மான மொழியைப் பேசுகிறாள், முகம் கறுப்பாக மாறுகிறது, இதை பார்த்த ஜொங்கு, போலீசாராக இருக்கிறதற்குப் பதிலாக, தந்தையாக உள்ள பயத்தில் முதலில் அழிக்கப்படுகிறது. மருத்துவமனைக்கு சென்றாலும், மருந்து கொடுத்தாலும், காரணம் தெரியவில்லை. மந்திரத்தில் நிபுணத்துவம் உள்ள கிராமத்தின் முதியவர் "இது மனிதன் நோய் அல்ல" என்று உறுதியாக கூறுகிறார், மற்றும் கிராமம் முழுவதும் அறிவியல் மற்றும் காரணத்தின் மொழியில் விளக்க முடியாத பகுதியை நோக்கி நகர்கிறது. 'ஹெரிடரி' குடும்பத்தை மெதுவாக கவர்ந்த தீயைப் போலவே, 'கோக்சங்'வும் தினசரி முறையே அழிந்து போகும் செயல்முறையை துல்லியமாகப் பிடிக்கிறது.
இந்த இடத்தில் மற்றொரு பாத்திரம் தோன்றுகிறது. செவுலிலிருந்து வந்த மந்திரவாதி இல் க்வாங் (ஹ்வாங் ஜெங்மின்) பிரகாசமான உடைகள் மற்றும் சத்தமான பேச்சுடன் கோக்சங் க்கு நுழைகிறார். அவர் ஹ்யோஜினின் நிலையை ஒரு பார்வையில் பார்த்த பிறகு, இந்த கிராமத்தை குலுக்குகிற காரணம் மலைக்குள் உள்ள வெளி மனிதன் என்று உறுதியாக கூறுகிறார். இல் க்வாங் நடத்தும் குதிரை காட்சிகள் திரைப்படத்தின் சின்னமாகும். தாளம் மற்றும் குவாங்கு கீதங்கள் பைத்தியமாக ஒலிக்கின்றன, சிவப்பு இரத்தம் மற்றும் மஞ்சள் நிறம் திரையை மூடுகிறது, ஒரு பக்கம் மரணத்தின் சாபம், மற்றொரு பக்கம் வெளி மனிதனின் சந்தேகமான சடங்கு ஆகியவை குறுக்கீடு செய்யப்பட்டு வருகின்றன. 'தெளிவான' இன் புனிதம் அல்லது 'கொன்ஸ்டன்டின்' இன் எக்ஸோசிசம் போட்டி போல, ஒருவருக்கொருவர் மந்திரங்களை அனுப்பும் இரு சடங்குகள் வேகமாகவும் பார்வையாளர்களின் இதய துடிப்பை அடையவும் செய்கின்றன. இந்த காட்சி கொரிய மந்திரவாதம் மற்றும் ஜப்பானிய ஷின்தோ, கிறிஸ்தவ சின்னங்கள் ஒன்றாக மோதும் மதப் போர் குறுக்கீடு ஆகும்.
ஒரே நேரத்தில் மலைக்கோட்டையில் எங்கு ஒரு வெள்ளை உடை அணிந்த மர்மமான பெண் முர்மு (சியோன் உஹி) ஒரு பேய் போல சுற்றிக்கொண்டு இருக்கிறாள். முர்மு ஒரு நாளில் திடீரென ஜொங்குவின் கண்களுக்கு முன்னால் தோன்றுகிறாள், கல்லை வீசுகிறாள் மற்றும் விசித்திரமான எச்சரிக்கையை விட்டுவிடுகிறாள். அவள் கூறுகிறாள். வெளி மனிதன் ஒரு தீயவன், அவர் ஹ்யோஜினின் ஆன்மாவை சாப்பிடுகிறான். ஆனால் இல் க்வாங் மீண்டும் தோன்றி கூறும் கதை மாறுபட்டது. முர்மு உண்மையான தீயவனாக இருக்கலாம், வெளி மனிதன் அந்த தீயை பிடிக்க விரும்பும் இருப்பவராக இருக்கலாம். எந்த பக்கம் உண்மையாக இருக்கிறது, அல்லது இரண்டும் பொய்யா என்பதைப் புரிந்துகொள்ள முடியாத சூழ்நிலையில் ஜொங்கு முற்றிலும் குழப்பமாக இருக்கிறான். 'யூஜுவல் சஸ்பெக்ட்ஸ்' இல் கெய்சர் சொசே யார் என்பதைக் குழப்பமாக இருக்கிறதுபோல, 'கோக்சங்' இன் பார்வையாளர்கள் யார் உண்மையான தீயவன் என்பதை இறுதிவரை உறுதியாகக் கூற முடியாது.
ஜொங்கு போலீசாரின் காரணத்தின் மொழி, தந்தையின் இன்மை, கிராம மக்கள் உருவாக்கிய கிசுகிசு மற்றும் முன்னுரிமை, மந்திரவாதம் மற்றும் மதத்தின் சின்னங்களுக்கிடையில் முடிவில்லாமல் குழப்பமாக இருக்கிறான். கிராமம் ஏற்கனவே 'தர்க்கமான விசாரணை' இன் இடம் அல்ல, நம்பிக்கை மற்றும் நம்பிக்கை இல்லாமை, கிசுகிசு மற்றும் பயம் கலந்த மனநிலையின் போர் மைதானமாக மாறுகிறது. வெளி மனிதனின் வீட்டில் கண்டுபிடிக்கப்படும் தெரியாத சடங்கு, பலியின் புகைப்படங்கள் மற்றும் பொருட்கள், மலைக்குள் குகையில் காணப்படும் விசித்திரமான காட்சிகள் அனைத்தும் தீயின் இருப்பை நிரூபிக்கிறதுபோல தெரிகிறது, ஆனால் மற்றொரு விளக்கத்திற்கு இடம் விடுகிறது. திரைப்படம் இறுதிவரை பார்வையாளர்களுக்கு உதவியாக விளக்கங்களை வழங்காது. ஜொங்கு எந்த பக்கம் தேர்வு செய்கிறான், மற்றும் அந்த தேர்வு எந்த முடிவை உருவாக்குகிறது என்பது திரைப்படத்தின் மிகக் கொடூரமான மர்மமாகவே உள்ளது. 'மூதாட்டிக்கு ஒரு நாடு இல்லை' தீயின் இயல்பை விளக்காமல், 'கோக்சங்'வும் பதிலுக்கு பதிலாக கேள்விகளை மட்டும் விடுகிறது.
நாஹோங் ஜின் வகை ‘மொத்த பரிசுப் பெட்டி’
இவ்வாறு 'கோக்சங்' இன் கதை மிகவும் வழக்கமான போலீசாரின் விசாரணை நாடகத்தின் வடிவத்தில் தொடங்குகிறது, மேலும் மெதுவாக மக்கள் மயக்கம், மதத்திற்கான திரில்லர், ஜொம்பி ஹாரர் போன்ற படங்களை ஒன்றாகக் கொண்டு வருகிறது. தொடக்கத்தில் பார்வையாளர்களை கவனமின்றி செய்யும் நகைச்சுவை மற்றும் வாழ்க்கை தொடர்பான நகைச்சுவை, பின்னணி பகுதிக்கு செல்லும்போது அந்த நகைச்சுவை கூட பயங்கரமான பயத்தின் நிழலாக செயல்படுகிறது. சிரிக்க முடியாத, விளக்க முயற்சிக்கும்போது மேலும் புரியாத குழப்பம். இங்கு இருந்து, உண்மையான படத்தின் கலைவியல் விரிவாகக் காட்சியளிக்கிறது.
உண்மையாகவே படத்தின் கலைத்திறனைப் பகுப்பாய்வு செய்தால், 'கோக்சங்' இன் மிகப்பெரிய அம்சம் வகை மோதல் மற்றும் கலவையாகும். இந்த திரைப்படம் கிராமப்புற கிராமத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட குற்றத் திரில்லர் மற்றும் பேய் மற்றும் தீயவர்கள் தோன்றும் பயங்கர திரைப்படமாகும், மேலும் ஒரே நேரத்தில் கொரிய கிராமப்புற காட்சி மற்றும் மக்கள் நம்பிக்கைகள், மந்திரவாதம் மற்றும் கிறிஸ்தவக் கதை ஆகியவற்றின் கலவையான பெரிய நம்பிக்கை நாடகமாகும். நாஹோங் ஜின் இந்த பல அடுக்குகளைக் தனித்தனியாக அனுபவிக்க விடாமல், ஒரே திரையில் அடுக்கி வைக்கிறார். 'பராசைட்' காமெடி மற்றும் திரில்லரை ஒரே கட்டத்தில் அடக்கியது போலவே, 'கோக்சங்' கூட நகைச்சுவை மற்றும் பயத்தை ஒரே நேரத்தில் மீண்டும் விளக்குகிறது. போலீசாரின் நிலையத்தில் நடைபெறும் கிராமத்து நகைச்சுவை, மதுபானக் கடையில் தொடரும் கிராமத்து அஜேக்களின் உரையாடல்கள், பாஸ்டர் வேட்பாளர் ஜப்பானிய மொழியை தவறாக மொழிபெயர்க்கும் காட்சி அனைத்தும் உண்மையின் எடையைப் போலவே உணரப்படுகிறது. ஆனால் இந்த சாதாரண காட்சியின் மேல், மழையில் நனைந்த மலை மற்றும் கருப்பு நாய், இரத்தத்தில் மூழ்கிய சடலங்கள் மற்றும் மந்திரவாதியின் குதிரை காட்சிகள் மாறுபட்டால், ஒரு தருணத்தில் பார்வையாளர்கள் 'எங்கு வரை உண்மை மற்றும் எங்கு தொடங்குகிறது கனவு' என்பதைப் பிரிக்க முடியாது. 'டேவிட் லின்சின் திரைப்படம் போலவே, உண்மை மற்றும் மயக்கம் இடையே எல்லை மங்குகிறது.
இயக்கத்தின் மையத்தில் 'தெளிவின்மை' பற்றிய உறுதியான பிடிப்பு உள்ளது. தீயின் இருப்பு உள்ளதா, இருப்பின் யாருடைய முகம் உள்ளது. திரைப்படம் இறுதிவரை இந்த கேள்வியை அடிப்படைக் கேள்வியாகக் கையாளவில்லை. வெளி மனிதன் ஜப்பானியனாக இருப்பதால், கொரிய சமூகத்தின் பழமையான பிறர், எளிதாக சந்தேகம் மற்றும் வெறுப்பின் இலக்காகக் காட்சியளிக்கப்படுகிறது. அவர் மலைக்குள் மிதந்து, இரத்தம் மற்றும் சடலங்களின் அருகில் காணப்படுகிறார், வீட்டில் முழுவதும் மந்திரங்கள் மற்றும் சடங்குகளைச் சேர்க்கிறார். ஆனால் அவரது பார்வையில் பயம் மற்றும் குற்றம் மாறுபடுகிறது, அவர் வேட்டையாடப்படும் மிருகத்திற்கு அருகிலுள்ள முகத்தைப் போலவே தோன்றுகிறார். மாறாக, முர்மு வெள்ளை உடையில் காலில், புனிதமான இருப்பாக தோன்றுகிறாள், ஆனால் கேமரா அவளை மேலிருந்து பார்ப்பதற்காக அல்லது முகத்தை மறைக்கக்கூடிய அமைப்பில் மீண்டும் மீண்டும் செயல்படுகிறது, பார்வையாளர்களின் உறுதிப்படுத்தல்களை தொடர்ந்து உடைக்கிறது. 'ஷட்டர் தீவுக்கு' பார்வையாளர்களின் நம்பிக்கையைத் தகர்க்கும் போலவே, 'கோக்சங்' கூட பார்வையின் நம்பிக்கையை உடைக்கிறது.
இயக்குனர் மட்டுமே பதிலை அறிவது போலவே மர்மமான உலகம்
இந்த தெளிவின்மை கதை அமைப்பில் மட்டுமல்லாமல், திரைப்படத்தின் மிசான்சேன் மற்றும் படப்பிடிப்பிலும் ஆழமாகவே உள்ளது. மலை மங்கலானது மற்றும் மழை நீர், இரவின் இருள் மற்றும் காலை நீல வெளிச்சம் திரையை தொடர்ந்து கலக்குகிறது. மலைக்கோட்டை 'காட்சியாக' அல்ல, 'உணர்வாக' படம் எடுக்கப்படுகிறது. கிண்ணம், பிளாஸ்டிக் வீடு, குறுகிய மலைப்பாதை, பழைய போலீசாரின் நிலையம், குழப்பமான கிராமப்புற காட்சி ஒவ்வொன்றும் விவரமாகக் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது, இந்த பழக்கமான காட்சிகள் ஒரு தருணத்தில் பயத்தின் பின்னணி ஆக மாறுகிறது. 'சைன்' சாதாரண பென்சில்வேனியா விவசாயத்தை பயத்தின் மேடையாக மாற்றியது போலவே, 'கோக்சங்' கூட கொரிய கிராமத்தை தீயின் நிலமாக மாற்றுகிறது. பார்வையாளர்கள் திரைப்படம் முடிந்த பிறகு மழை பெய்யும் நாளில் மலைப்பாதையை கடக்கும்போது, கோக்சங் இன் நினைவுகள் மெதுவாக எழுந்து வரும் அனுபவத்தைப் பெறுகிறார்கள்.
ஒலி வடிவமைப்பு மற்றும் இசை 'கோக்சங்' ஐ கொரிய பயங்கர திரைப்படத்தின் அடையாளமாக்கும் அம்சமாகும். இந்த திரைப்படத்தில் உண்மையில் பாரம்பரியமான அர்த்தத்தில் ஜம்ப் ஸ்கேர் இல்லை. அதற்கு பதிலாக, மிருகத்தின் குரல், மழை ஒலி, பூச்சியின் குரல், மரம் உடையும் ஒலி, தொலைவில் கேட்கும் மனிதனின் குரல் போன்ற இயற்கையின் ஒலிகள் பயத்தின் அடுக்குகளை நிர்வகிக்கின்றன. இங்கு குதிரை காட்சியில் இசை சேர்க்கப்பட்டால், இது சுமார் டிரான்ஸ் நிலைக்கு அருகிலான ஈர்ப்பை வழங்குகிறது. தாளம் ஒரே மாதிரியானது, ஆனால் ஒலியின்மையும் இசை மெல்ல மாறுபடுகிறது, பார்வையாளர்களின் நரம்புகளை கிழிக்கிறது. பயம் ஒரே தருணத்தில் அடிக்கடி வருவதற்குப் பதிலாக, மெதுவாக உடலில் நுழைகிறது. 'மிட்சோமா' இன் வெப்பத்தில் நடைபெறும் பயம் போலவே, 'கோக்சங்' இன் குதிரை காட்சியும் பிரகாசமான நிறங்களில் கனவுகளை விரிக்கிறது.
நடிகர்களின் நடிப்பு தவிர்க்க முடியாது. ஜொங்கு திரைப்படத்தின் தொடக்கத்தில், பொறுப்புக்கு பதிலாக சிரமமாகக் காட்சியளிக்கிறார். அவர் சம்பவத்தின் இடத்தில் புகைப்படம் எடுக்கும்போது பயந்து, தோழியுடன் கெட்ட வார்த்தைகளைப் பரிமாறுகிறார், மந்திரவாதியின் வார்த்தைகளால் 'மயங்கிய' தந்தையாகக் காட்சியளிக்கிறார். ஆனால் திரைப்படம் முன்னேறும்போது, ஜொங்குவின் முகத்தில் சேரும் சோர்வு மற்றும் பயம், குற்றம் மற்றும் சந்தேகம் ஒவ்வொன்றும் சேர்க்கப்படுகிறது. பார்வையாளர்கள் ஒரு தருணத்தில் 'இந்த மனிதன் உண்மையில் திறமையற்றவரா அல்லது இந்த அளவுக்கு வந்தால் யாரும் இவ்வாறு வீழ்வதற்கான காரணமா?' என்ற கேள்வியைப் பெறுகிறார்கள். அந்த கேள்வி இந்த திரைப்படம் மனிதர்களைப் பற்றிய பார்வையைப் பற்றியதாக உள்ளது. 'ஜாஸ்' இன் ப்ரோடி அதிகாரி சுறா முன் மிருகமாக இருக்கிறான் போலவே, ஜொங்கு கூட தீயின் முன் ஒரு தந்தையாகவே இருக்கிறான்.
இல் க்வாங் இன் இருப்பு மற்றொரு அச்சு. பிரகாசமான குதிரை காட்சியுடன் மற்றும் தன்னம்பிக்கையுடன் பேசும் போது, அவர் கொரிய பார்வையாளர்களுக்கு பரிச்சயமான 'திறமையான மந்திரவாதி' என்ற பாத்திரமாகக் காட்சியளிக்கிறார். ஆனால் சம்பவம் ஆழமாகும் போது, அவர் கூட பயத்தில் சிக்கிய ஒரு மனிதனாகவே இருப்பது வெளிப்படுகிறது. அவர் 'உண்மையில் என்ன நம்புகிறான்', அவர் சொல்வதற்கும் சடங்கிற்கும் எவ்வளவு உறுதியாக இருக்கிறான் என்பது இறுதியில் தெளிவாகக் காட்சியளிக்கவில்லை. முர்மு பெரும்பாலும் உரையாடலுக்கு மாறாக பார்வை மற்றும் உடலின் இயக்கம், தோன்றும் நேரத்தில் நினைவில் இருக்கிறாள். அவர் தோன்றும் தருணத்தில் திரையின் காற்று மெதுவாக மாறுகிறது. ஒருமுறை காப்பாற்றும் போல, மற்றொரு முறையில் பேரழிவாக. வெளி மனிதன் வார்த்தைகளால் அல்ல, மௌனத்தால் தனது விளக்கத்தை அளிக்கிறான். அவரது வீடு, அவரது பொருட்கள், அவர் பார்த்து கொண்டிருக்கும் திசை பார்வையாளர்களுக்கு மர்மத்தை உருவாக்குகிறது. 'மூதாட்டிக்கு ஒரு நாடு இல்லை' இன் ஆன்டன் சிகர் போலவே, அவர் விளக்கமளிக்க முடியாத தீயின் உருவமாக இருக்கிறார்.
‘பயத்தை’ மட்டுமே அடையாளமாகக் கொள்ள முடியாத ஒரு அற்புதமான படைப்பு
நிச்சயமாக இந்த திரைப்படம் அனைத்து பார்வையாளர்களுக்கும் நண்பனாக இருக்காது. ஓட்ட நேரம் நீண்டது, கதை முடிவும் வழக்கமான ஹாலிவுட் பயங்கரத்திற்குப் புறம்பாக உள்ளது. தெளிவான தீயின், முழுமையான பதிலின், சுகாதாரமான காத்திருப்பின் எதிர்பார்ப்பில் உள்ள பார்வையாளர்களுக்கு 'கோக்சங்' ஒரு சில நேரங்களில் பதற்றமான மற்றும் நண்பனாகக் காட்சியளிக்கலாம். பின்னணி பகுதிகளில் விளக்கப் போராட்டம், திருப்பங்கள் மற்றும் திருப்பங்கள் தொடரும் பகுதிகள் கவனத்தை தேவைப்படுகிறது. சில பார்வையாளர்களுக்கு வகைகள் மிகுந்த கலவையாக இருப்பதால் குழப்பமாகக் காட்சியளிக்கலாம். ஆனால் இந்த நண்பனாக இல்லாததைத் தாங்கி, திரைப்படத்தின் இறுதிக் காட்சிக்கு செல்லும் போது, 'பயம்' என்பது வெறும் அதிர்ச்சி அல்லது வெறுப்புக்கு மேலானது என்பதை உணர்வதற்கான அனுபவமாகும். 'பிளேர் விட்ச்' காணாத பயத்தை உருவாக்கியது போலவே, 'கோக்சங்' கூட உறுதியாகக் கூற முடியாத பயத்தை உருவாக்குகிறது.
‘பயங்கர திரைப்படம்’ என்ற ஒரே வார்த்தையில் வரையறுக்க முடியாத திரைப்படங்களைத் தேடுகிறார்கள். வெறும் பயமளிக்கக்கூடிய படைப்பு அல்ல, பார்த்த பிறகு சில நாட்கள் மனதில் குழப்பமாக இருக்கும் திரைப்படம், ஒவ்வொரு காட்சியையும் சிந்தித்து, ஒவ்வொருவரும் தங்கள் சொந்த விளக்கங்களைச் சேர்க்க விரும்பும் பார்வையாளர்களுக்கு 'கோக்சங்' மிகச் சிறந்த பொருளாகும். வகை எல்லைகளை உடைக்கும் பரிசோதனை பயத்தை விரும்பினால், கோக்சங் வழங்கும் குழப்பம் மற்றும் பயம் மிகுந்த மகிழ்ச்சியாக இருக்கும். 'ட்வின் பீக்ஸ்' அல்லது 'ட்ரூ டெடெக்டிவ்' சீசன் 1 ஐ நேசிக்கும் பார்வையாளர்களுக்கு, 'கோக்சங்' இன் மர்மம் மயக்கும் வகையில் இருக்கும்.
வாழ்க்கை எவ்வளவு சோர்வாக இருக்கிறதோ, உலகின் சம்பவங்களை செய்தி மூலம் பார்த்து, "என்ன காரணமாக இது நடக்கிறது" என்று கேள்வி எழுப்பியவர்கள், ஜொங்குவின் கஷ்டமான பின்னணி மிகவும் கஷ்டமாக இருக்கும். பொறுப்பேற்க வேண்டிய குடும்பம் உள்ளது, உலகம் விருப்பப்படி நடக்கவில்லை, நம்பிக்கைக்குரிய அளவுகள் மெதுவாக மங்கிவருகின்றன, ஒரு மனிதன் என்ன தேர்வு செய்ய முடியும் என்பதை 'கோக்சங்' கொடூரமாகவும் நேர்மையாகவும் காட்டுகிறது. முழுமையான பதிலை வழங்காமல் குழப்பமாக இருக்கும் ஜொங்குவில், பார்வையாளர்கள் தங்கள் முகத்தை ஒரு தருணத்தில் சந்திக்கிறார்கள். 'கேபிள் காய்' இன் சார்லி தனது பலவீனத்தை எதிர்கொள்கிறதுபோலவே, ஜொங்கு கூட தனது எல்லைகளை எதிர்கொள்கிறான்.
இறுதியாக, கொரிய மலைக்கோட்டையும் பாரம்பரிய நம்பிக்கையும் மக்கள் பயத்தின் உணர்வுகளை திரையில் காண விரும்பினால், இந்த திரைப்படம் கட்டாயமாகக் காண வேண்டிய பட்டியலில் உள்ளது. மேற்கத்திய தீயும் கொரிய மலைக்கோட்டையும், மந்திரவாதம் மற்றும் கிறிஸ்தவம், மழை மற்றும் மங்கலுடன், இரத்தம் மற்றும் மண் ஆகியவற்றின் கலவையான காட்சிகள் ஒருமுறை பார்த்த பிறகு மறக்க முடியாதவை. 'கோக்சங்' ஐப் பார்க்கும் அனுபவம், எந்த பதிலும் உறுதி செய்யப்படாத நிலையில் ஆழ்ந்த மலைப்பாதையில் நுழைவதற்குப் போன்றது. திரும்ப வரும் பாதை வசதியாக இருக்காது. ஆனால் அந்த பாதையை ஒருமுறை நடைபயிற்சி செய்தால், பிறகு வரும் பயங்கர திரைப்படங்கள் மிகவும் எளிதாகக் காட்சியளிக்கின்றன என்பதைக் கண்டுபிடிக்கிறார்கள். அந்த வகையில் 'கோக்சங்' என்பது வெறும் பயங்கர திரைப்படம் அல்ல, கொரிய திரைப்படத்தின் சக்தியை காட்டுகிறது.