நெருக்கத்தின் அல்காரிதம்: நெட்ஃப்ளிக்ஸின் ‘பாய்ஃபிரெண்ட் ஆன் டிமாண்ட்’ எப்படி 2026-ன் மிக அழகான டிஸ்டோபியாவானது?

[மேகசின் கேவ்=செய்தியாளர் பார்க் சுனம்] நவீன சமூகத்தில் வெகுஜனக் கலாசாரம் வெறும் பொழுதுபோக்காக மட்டுமின்றி, ஒரு காலத்தின் கூட்டு அச்சங்களையும் நிறைவின்மைகளையும் பிரதிபலிக்கும் மாபெரும் உளவியல் உள்கட்டமைப்பாகச் செயல்படுகிறது. 2026 மார்ச் 6 அன்று நெட்ஃப்ளிக்ஸ் மூலம் உலகெங்கும் வெளியான 10 பாகங்களைக் கொண்ட கொரியத் தொடரான ‘பாய்ஃபிரெண்ட் ஆன் டிமாண்ட்’, மேலோட்டமாகப் பார்த்தால் மெய்நிகர் யதார்த்தத்தையும் (VR) செயற்கை நுண்ணறிவையும் (AI) மையமாகக் கொண்ட இலகுவான, இனிமையான காதல் நகைச்சுவையின் தோற்றத்தில் இருக்கிறது. பிளாக்பிங்கின் ஜிசூ (சியோ மிரே) மற்றும் சியோ இன்-குக் (பார்க் கி-நாம்) இடையேயான இயல்பான, கலகலப்பான கெமிஸ்ட்ரியையும், பலதரப்பட்ட சிறப்புத் தோற்ற நடிகர்கள் அளிக்கும் காட்சி விருந்தையும் உலகப் பார்வையாளர்களும் பிரதான ஊடகங்களும் கொண்டாடுகின்றனர்.

ஆனால், இந்தப் படைப்பை வெறுமனே ‘2026-ன் மிக அழகான மெய்நிகர் காதல்’ என்று நுகர்வது, அதன் அடியாழத்தில் பதுங்கியுள்ள நடுங்கவைக்கும் சமூக அறிகுறிகளைத் தவறவிடும் ஒற்றைப் பரிமாண வாசிப்பே. ‘பாய்ஃபிரெண்ட் ஆன் டிமாண்ட்’, முதலாளித்துவத் தர்க்கத்தால் முழுமையாக மறுவடிவமைக்கப்பட்ட நவீன மனிதனின் தனிமையான அகத்தைத் துல்லியமாகப் பகுத்தாயும் சமூக ஆவணப்படம்; தொழில்நுட்பம் மனித உணர்ச்சிகளை எப்படிப் பண்டமாக்கி கட்டுப்படுத்துகிறது என்று எச்சரிக்கும் டிஸ்டோபியக் கதையும் ஆகும்.

சந்தாப் பொருளாதாரம் விழுங்கிய ஈரோஸின் முடிவு: ஆபத்தற்ற பலன் என்ற மாயை

கதையின் நாயகி சியோ மிரே, கடுமையான பணிச்சோர்வில் தவிக்கும் வெப்டூன் தயாரிப்பாளர். பணியிட அழுத்தம், முடிவில்லாத காலக்கெடுக்கள், நவீன சமூகத்தின் எதிர்பார்ப்புகள் ஆகியவற்றால் உணர்ச்சிரீதியாக முற்றிலும் வற்றிப்போன அவர், கணிக்க முடியாத நிஜக் காதலுக்குப் பதிலாக மாதச் சந்தா செலுத்தி, முழுமையாகக் கட்டுப்படுத்தக்கூடிய மெய்நிகர் காதல் உருவகப்படுத்தலுக்குள் நுழைகிறார். இதில் சுவாரசியமானது, ‘கற்பனைக் காதலை’ திட்டமிட்டு உருவாக்கும் வெப்டூன் தயாரிப்பாளரே மிரே என்பதுதான். மற்றவர்களுக்குக் கற்பனைகளை விற்கும் தொழிலாளிக்கு, தன் நிஜ வாழ்க்கையில் எந்த உணர்வுபூர்வ நெருக்கத்தையும் தாங்கும் ஆற்றல் இல்லாமல், இன்னொரு வகையான மேம்பட்ட தொழில்நுட்பக் கற்பனையை — VR சந்தா சேவையை — நாட வேண்டியிருக்கிறது. இந்த அமைப்பு, நவீன முதலாளித்துவ உழைப்பின் தீவிரமான அந்நியமாதலைக் குறிக்கிறது.

சமூகவியலாளர் ஈவா இல்லூஸ் (Eva Illouz) சுட்டிக்காட்டியபடி, நவீன சமூகத்தில் உணர்ச்சிகள் முதலாளித்துவத் தர்க்கத்துடன் இணைந்து பெரும் சந்தையாக மாறியுள்ளன. ‘பாய்ஃபிரெண்ட் ஆன் டிமாண்ட்’, இந்த ‘உணர்ச்சி முதலாளித்துவம்’ முழுமை பெற்ற உலகைக் காட்டுகிறது. கடந்த காலக் காதல் தற்செயல் நிகழ்வுகளையும் விதியையும் தவிர்க்க முடியாத காயங்களையும் உள்ளடக்கிய பயணமாக இருந்ததென்றால், 2026-ன் மனிதகுலத்துக்கு நெருக்கம் என்பது மாதந்தோறும் கட்டணம் செலுத்தும் ‘சந்தா’ சேவையாகத் தாழ்ந்துவிட்டது. கடும் போட்டி நிறைந்த சமூகத்தில் பிழைப்பையும் தொழில் வாழ்க்கையையும் தக்கவைக்க வேண்டிய நவீன மனிதருக்கு, மற்றவர்களுடன் உறவு ஏற்படுத்தி முரண்பாடுகளைச் சமாளிப்பது அதிகச் செலவுள்ள ‘அதிக ஆபத்தான முதலீடு’. காதல், திருமணம், குழந்தைப் பேறு ஆகிய மூன்றையும் கைவிட்ட ‘சாம்போ தலைமுறை’ எனப்படுவோருக்கு, உணர்ச்சி உழைப்பின் செலவைக் குறைத்து, அல்காரிதம் மூலம் மனநிறைவை அதிகப்படுத்தும் மெய்நிகர் காதல், பொருளாதாரரீதியில் மிகவும் பகுத்தறிவான தேர்வாகிறது.

‘காதலுக்குச் சந்தா செலுத்த முடிந்தால் எப்படி இருக்கும்?’ என்ற எளிய கேள்வியிலிருந்தே இந்தப் படைப்பைத் தொடங்கியதாக இயக்குநர் கிம் ஜங்-சிக் கூறியிருப்பதைப் போல, எழுத்தாளர் நாம்குங் தோ-யங்கின் நுணுக்கமான அத்தியாயத் தலைப்புகளும் இதே போக்கைத் தெளிவாக உறுதிப்படுத்துகின்றன. பின்வரும் அட்டவணை, தொடரின் பிற்பகுதி அத்தியாயத் தலைப்புகளில் பொதிந்துள்ள சமூகவியல் உட்பொருளைப் பகுப்பாய்வு செய்கிறது. நான்காம் அத்தியாயத்தின் தலைப்பான ‘ஆபத்தில்லை, அதிகப் பலன்’ (No Risk, High Return), இந்தத் தொடர் முழுவதையும் ஊடுருவும் மையக் கரு. சந்தா அடிப்படையிலான மெய்நிகர் காதல், இலாபத்தை அதிகப்படுத்தும் முதலாளித்துவப் பகுத்தறிவை மனிதனின் மிக அந்தரங்கமான உணர்வுகளுக்குள் முழுமையாகப் புகுத்தியுள்ளது. காயப்படுவதற்கான ‘ஆபத்தை’ முற்றாகத் தடுத்தபடி, அல்காரிதம் வழங்கும் குறையற்ற காதல் கிளர்ச்சி என்ற ‘பலனை’ மட்டுமே பயனர் பெறுகிறார். ஆனால் தத்துவஞானி பியுங்-சுல் ஹானின் (Byung-Chul Han) பார்வையை எடுத்துக்கொண்டால், மற்றவரின் கணிக்க முடியாத தன்மை — எதிர்மறைத்தன்மை — அழிக்கப்பட்டு, என் விருப்பங்கள் மட்டுமே தடையின்றிப் பிரதிபலிக்கும் உறவு, உண்மையான காதல் அல்ல. அது கண்ணாடியில் தெரியும் சுயத்தை நேசிக்கும் நார்சிசத்தின் இன்னொரு வடிவமே; மற்றவருடனான மோதலின் மூலம் உலகை விரிவுபடுத்தும் ‘ஈரோஸின் முடிவை’ (The End of Eros) அறிவிக்கும் நடுங்கவைக்கும் காட்சி. எதிரிலிருப்பவர் கணிக்க முடியாத மனிதராக நம்மை அணுகும்போது உருவாகும் உராய்வு மறைந்த உலகில், காதல் சௌகரியமான நுகர்வுப் பொருளாகத் தாழ்ந்துவிடுகிறது.

எதிர்மறைச் சமூகத்தன்மையும் தடையற்ற கட்டுப்பாடும்: மற்றவரின் இழப்பும் டிஜிசெக்சுவாலிட்டியும்

‘பாய்ஃபிரெண்ட் ஆன் டிமாண்ட்’ தொடரின் மெய்நிகர் செயலி சுமார் 900 விதமான மெய்நிகர் காதலர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கும் வாய்ப்பை வழங்குகிறது. இந்த உருவகப்படுத்தலில் சியோ காங்-ஜூன், லீ சூ-ஹ்யுக், லீ ஜே-வுக், ஓங் சியோங்-வூ, இசைக் கலைஞர் ஜே பார்க் வரை, அக்காலத்தின் மிகக் கவர்ச்சியான ஆண்கள் இளவரசர், மருத்துவர், ரகசிய முகவர் போன்ற முழுமையான கற்பனை மாதிரிகளாக உருவாக்கப்பட்டுள்ளனர். இந்தப் பலதரப்பட்ட சிறப்புத் தோற்றங்களைப் பிரதான ஊடகங்கள் தொடரின் ரசனையை உயர்த்தும் ‘கண்ணுக்கு விருந்து’ என்று சித்தரிக்கின்றன. ஆனால் சமூகவியல் பார்வையில், அவர்கள் முழுமையாகக் கட்டுப்படுத்தக்கூடிய, ‘தனித்துவத்தை இழந்த மற்றவர்களின்’ கூட்டம்.

நவீன மனிதர்கள் கடும் சோர்வு நிறைந்த சமூகத்தில் வாழ்கின்றனர். களைத்த சுயத்துக்கு மற்றவர்கள் அடிப்படையிலேயே சுமையாகவும் களைப்பூட்டுபவர்களாகவும் தோன்றுகின்றனர். நிஜக் காதலர் முன்னறிவிப்பின்றிக் கோபப்படலாம், மனச்சோர்வைக் கொட்டலாம், பிரிவை அறிவிக்கலாம். தொடரின் மூன்றாம் அத்தியாயத்தில் சித்தரிக்கப்படும் பிரிவுக்குப் பிந்தைய வெறுமையும் வலியும் பார்வையாளர்களைக் கண்ணீர் விடவைக்கும் அளவுக்கு யதார்த்தமாக உள்ளன; நாம் நேசித்த ஒருவரையே எப்படி வெறுக்கத் தொடங்குகிறோம் என்பது குறித்த ஆழமான சிந்தனையும் அதில் அடங்கியுள்ளது. ஆனால் நிஜத்தில் இத்தகைய உணர்ச்சிச் சுமையை அனுபவித்த நாயகி, இறுதியில் செயலியின் ‘பாதுகாப்பான இடத்துக்குள்’ தன் உணர்வுகளைக் கையாள முயல்கிறார். மாறாக, மெய்நிகர் உலகின் 900 குறையற்ற காதலர்கள், மூளை அலைகளையும் இதயத் துடிப்பையும் ஆராய்ந்து உடனுக்குடன் மிகப் பொருத்தமான எதிர்வினைகளை உருவாக்கும் ‘பொறியியல் வடிவமைப்பின்’ விளைபொருட்கள். அவர்கள் பயனருக்கு எரிச்சலூட்டுவதில்லை; அவர் விரும்பும் அளவுக்கு மட்டுமே காதலைக் கிசுகிசுக்கின்றனர்; தேவை முடிந்ததும் ஒரு வெளியேறு பொத்தானை அழுத்தினாலே சுவடின்றி மறைந்துவிடுகின்றனர்.

இந்தப் பகுப்பாய்வு இங்கே ‘எதிர்மறைச் சமூகத்தன்மை’ (Negative Sociality) என்ற கருத்தில் கவனம் செலுத்துகிறது. மெய்நிகர் காதலில் பயனர் உணரும் நிம்மதிக்குக் காரணம் குறையற்ற துணை இருப்பதைக் காட்டிலும், தான் விரும்பும் எந்த நேரத்திலும் அந்த உறவை ‘ரத்து செய்யவோ’ (Cancel), திரையில் விரலை நகர்த்தி (Swipe) அகற்றிவிடவோ முடியும் என்ற முழுமையான கட்டுப்பாடுதான். உராய்வும் முரண்பாடும் என்ற ‘எதிர்மறைத்தன்மை’ முற்றிலும் அகற்றப்பட்ட தடையற்ற தகவல்தொடர்புச் சூழல், மற்றவர்களுடன் உண்மையாகப் பழகும் மனிதத் திறனைச் சிதைக்கிறது. முரண்பாட்டைத் தவிர்க்கத் தேர்ந்தெடுத்த அல்காரிதமே, முரணாக, மனிதனை இன்னும் தனிமையான தீவாக மாற்றுகிறது.

மனித உறவுகளுக்கான கருவி என்ற நிலையைத் தாண்டித் தொழில்நுட்பமே துணையாக மாறும் ‘டிஜிசெக்சுவாலிட்டி’யின் (Digisexuality) வருகை, உறவுகளின் வசதியை உச்சத்துக்குக் கொண்டுசென்றாலும், அதன் பின்னால் நடுங்கவைக்கும் வெறுமையை விட்டுச் செல்கிறது. மற்றவர்களால் காயப்படுவோமோ என்ற அச்சத்தில் நிஜ வாழ்க்கையை ஒத்திவைத்துவிட்டு, அல்காரிதம் வடிவமைத்த மேட்ரிக்ஸுக்குள் தப்பிச் செல்வது தனிமைக்கான அடிப்படைச் சிகிச்சையல்ல; அது இன்னொரு வலுவான உளவியல் தவிர்ப்பு உத்தி மட்டுமே. உண்மையான பிணைப்பு, இருவரும் தங்கள் பாதிப்படையக்கூடிய தன்மையைப் பகிரும்போதுதான் உருவாகிறது. ஆனால் ஏஐ உடனான உறவில் பயனர் மட்டுமே அதை வெளிப்படுத்துகிறார்; ஏஐ அதைத் தரவாகச் சேகரிக்கிறது. இது காதல் வேடமிட்ட நுட்பமான உளவியல் மயக்கச் செயல்முறைக்கு நெருக்கமானது.

மறைந்திருக்கும் சூத்திரதாரி கோட்பாடு: பார்க் கி-நாமின் அடையாளமும் கண்காணிப்பு முதலாளித்துவத்தின் காதலும்

பிரதான ஊடகங்களின் விமர்சனங்கள் ஜிசூவும் சியோ இன்-குக்கும் இடையேயான கலகலப்பான பேச்சுப் பரிமாற்றத்திலும் நகைச்சுவைக் கெமிஸ்ட்ரியிலும் கவனம் செலுத்தும் வேளையில், உலகளாவிய ரசிகர் வட்டாரங்களிலும் ரெடிட் (Reddit) சமூகங்களிலும் தொடரின் அடித்தளத்தையே உலுக்கும், மிகவும் நம்பத்தகுந்த அதிர்ச்சிகரமான விவாதம் உருவாகி வருகிறது. அது, சியோ இன்-குக் நடித்த நிஜ உலகின் சக ஊழியரும் போட்டியாளருமான ‘பார்க் கி-நாம்’ உண்மையில் யார் என்பது குறித்த கோட்பாடு. ஒளிபரப்புக்கு முன்பே, கி-நாமின் கதாபாத்திரம் ‘வெளித்தோற்றத்தில் இழிந்துரைப்பவராகத் தெரிந்தாலும், மிரேயின் உணர்வுகளை உலுக்கும் ஆச்சரியமான ரகசியங்களை வைத்திருக்கிறார்’ என்று தயாரிப்புக் குழு மீண்டும் மீண்டும் வலியுறுத்தியது. சியோ இன்-குக்கும் அறிமுக நிகழ்ச்சியில், ‘தன் கதாபாத்திரம் தொடர்பாக முடிவில் பெரிய திருப்பம் இருக்கிறது’ என்று சூசகமாகக் கூறியிருந்தார்.

இதைத் தொடர்ந்து, பார்க் கி-நாம் வெறும் சக ஊழியர் அல்ல; இந்த மெய்நிகர் காதல் செயலியைத் திட்டமிட்டு உருவாக்கிய உண்மையான சூத்திரதாரி அல்லது குறைந்தபட்சம் பின்னணியில் இருந்து அதன் அமைப்பை இயக்கும் நிர்வாகி என்ற வலுவான கோட்பாட்டைக் கூர்ந்து கவனிக்கும் பார்வையாளர்கள் முன்வைக்கின்றனர். கதையில் இடம்பெறும் பல தற்செயல் நிகழ்வுகளை இந்தக் கோட்பாடு தர்க்கரீதியாக இணைக்கிறது. தொடக்கத்தில், மிரே பணிபுரியும் நிறுவனத்துக்குள் இருக்கும் ஒருவர், இந்தச் செயலியின் பீட்டா சோதனை விமர்சகராக அவரையே குறிப்பாகத் தேர்ந்தெடுக்கிறார். கடும் போட்டி நிலவும் வெப்டூன் துறையில் அவர் மட்டும் தேர்வானது வெறும் தற்செயலாக இருக்க முடியாது என்பதே வாதம். மேலும், முன்பு கசிந்த படப்பிடிப்புத் தளப் புகைப்படங்களில், மெய்நிகர் காதலராக நடித்த லீ சூ-ஹ்யுக் படமாக்கப்பட்ட கடற்கரை உல்லாச விடுதிப் பின்னணியிலேயே நிஜ உலகக் கதாபாத்திரமான சியோ இன்-குக்கும் இருந்தார். அவர் உடல்ரீதியாகவோ நிரல் வடிவிலோ மெய்நிகர் உலகில் தலையிடுகிறார் என்பதை இது உணர்த்துகிறது. மெய்நிகர் காதலர்களின் இயல்புகளும் உரையாடல் பாணிகளும், நிஜத்தில் கி-நாம் கவனித்த மிரேயின் விருப்பங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கக்கூடும் என்றும் கருதப்படுகிறது.

இந்த ‘சூத்திரதாரி கோட்பாடு’ உண்மையாக இருந்தால், ‘பாய்ஃபிரெண்ட் ஆன் டிமாண்ட்’ தொடரின் வகை, இதமான இனிய காதல் நகைச்சுவையிலிருந்து ஷோஷானா ஜுபோஃப் (Shoshana Zuboff) பெயரிட்ட ‘கண்காணிப்பு முதலாளித்துவத்தை’ மையமாகக் கொண்ட சைபர் பிரபஞ்சத் திகிலாக முற்றிலும் மாறிவிடும்.

பணியிடத்தில் மிரேயின் எதிரியைப் போல நடந்துகொள்ளும் கி-நாம், மறுபுறம் மெய்நிகர் உலகில் எந்த ஆணின் குரல் அவரைக் கவர்கிறது, எந்த உடல் தொடுதலில் அவரது இதயத் துடிப்பு அதிகரிக்கிறது என்பதைத் தரவுத்தளத் திரையின் பின்னாலிருந்து ரகசியமாகக் கண்காணித்து ஆராய்ந்தால்? ஜெரமி பெந்தமின் பனாப்டிகான் (Panopticon) கருத்தைக் காதல் மற்றும் உணர்ச்சிகளின் மிக அந்தரங்கமான பகுதிகளுக்கு விரிவுபடுத்தும் நவீன கண்காணிப்புச் சமூகத்தின் கச்சிதமான உருவகம் இது. சிலர் இதைத் தொழில்நுட்ப ஆர்வலரின் தடுமாற்றமான தூய காதலாகவோ ஒருதலைக் காதலாகவோ சித்தரிக்கலாம். ஆனால் சாராம்சத்தில், பெரிய தொழில்நுட்ப நிறுவனங்கள் நமது மிக அந்தரங்கமான தேடல் வரலாறு, பார்வை நிலைக்கும் இடங்கள், இதயத் துடிப்புத் தரவு ஆகியவற்றை அனுமதியின்றிச் சேகரித்து, நமது ஆசைகளைக் கையாளுவதோடு நமக்கேற்ற பொருட்களைத் திணிக்கும் நவீன முதலாளித்துவத்தின் தரவுச் சுரண்டல் கட்டமைப்புடன் இது நடுங்கவைக்கும் அளவுக்குப் பொருந்துகிறது.

இந்தப் பார்வையில், மெய்நிகர் உலகில் சியோ மிரே அனுபவித்த மகிழ்ச்சி, காதல் கிளர்ச்சி, கண்ணீர் அனைத்தும் அவரது சுயமான தேர்வுகளாக இல்லாமல், அனைத்தையும் அறியும் நிலையில் இருக்கும் வடிவமைப்பாளர் — அல்காரிதம் அதிகாரம் கொண்டவர் — நுணுக்கமாகக் கணக்கிட்டுப் புகுத்திய உள்ளீடுகளாக மட்டுமே மாறுகின்றன. மனிதகுலத்தின் தனித்துவமான, உன்னதமான உணர்வான காதலை, தரவின் மீதான ஏகபோக உரிமையும் அல்காரிதமும் எப்படி ஊடுருவிக் கைப்பற்றி, தங்களுக்கேற்பப் பழக்கப்படுத்த முடியும் என்பதைப் பார்வையாளர் காண்கிறார். இது வெறும் கதைத்திருப்பம் அல்ல; 2026-ஐ ஆட்கொண்ட தொழில்நுட்பத்தின் மீதான மிகக் கூர்மையான சமூகக் குற்றச்சாட்டு.

டிஸ்டோபியாவின் காட்சிவடிவம்: திரைமொழியில் மறைந்த சுட்டுகளும் ‘பிளாக் மிரர்’ உலகின் தொடர்ச்சியும்

வெளிநாட்டு விமர்சகர்கள், ‘பாய்ஃபிரெண்ட் ஆன் டிமாண்ட்’ தொடரின் கருவையும் கதை அமைப்பையும் நெட்ஃப்ளிக்ஸின் புகழ்பெற்ற டிஸ்டோபியத் தொகுப்புத் தொடரான ‘பிளாக் மிரர்’ (Black Mirror) வரிசையில் வைத்துப் பார்க்கின்றனர். குறிப்பாக, இறப்புக்குப் பிறகும் மெய்நிகர் உலகில் வாழ்க்கை தொடர்வதைப் பற்றிய ‘சான் ஜூனிபெரோ’ (San Junipero), துணையுடனான பொருத்தத்தையும் காதல் நீடிக்கும் காலத்தையும்கூடக் கட்டுப்படுத்தும் டேட்டிங் அல்காரிதத்தின் குறைகளைச் சுட்டும் ‘ஹேங் த டிஜே’ (Hang the DJ), மனித உறவுகளின் எல்லா நினைவுகளையும் காட்சித் தரவாகச் சேமித்து அவற்றிலேயே ஆழ்ந்துபோவதைப் பற்றிய ‘தி என்டையர் ஹிஸ்டரி ஆஃப் யூ’ (The Entire History of You) ஆகியவற்றுடன் இந்தப் படைப்பு பகிர்ந்துகொள்ளும் தத்துவப் பாதை ஆழமானதும் தெளிவானதும் ஆகும். இரு கதை உலகங்களும், தொழில்நுட்ப முன்னேற்றம் மனித நெருக்கத்தையும் உணர்ச்சிகளையும் எப்படித் தரவுத் துணுக்குகளாகச் சுருக்கி, இறுதியில் மனிதத்தன்மையை அரிக்கிறது என்ற அடிப்படையான இருப்பியல் கேள்வியை எழுப்புகின்றன.

இயக்குநர் கிம் ஜங்-சிக்கும் எழுத்தாளர் நாம்குங் தோ-யங்கும் இந்த டிஸ்டோபியத் திகிலை வெளிப்படையாகக் காட்டாமல், காட்சி மொழியிலும் கதையிலும் நுணுக்கமான மறைசுட்டுகளாக ஒளித்து வைத்துள்ளனர். அவற்றைப் புரிந்துகொள்வதும் இந்தத் தொடரைப் பார்ப்பதன் முக்கியச் சுவைகளில் ஒன்று.

முதலாவது, தொடர் முழுவதும் திரையின் அகல-உயர விகிதத்தைப் பயன்படுத்தியிருக்கும் புத்திசாலித்தனம். வறண்ட, மூச்சுத்திணற வைக்கும் நிஜ உலகில் சியோ மிரே இருக்கும்போதும், கனவு போன்ற மெய்நிகர் உலகில் நுழைந்திருக்கும்போதும் திரையின் விகிதத்தை இயக்குநர் கிம் ஜங்-சிக் திட்டமிட்டு வேறுபடுத்தியுள்ளார். அவர் எந்த உலகில் இருக்கிறார் என்பதைப் பார்வையாளருக்குக் காட்டும் எளிய காட்சி உத்தியைக் கடந்து, மெய்நிகருக்கும் நிஜத்துக்கும் இடையிலான எல்லை உடையும் தருணத்தில் ஏற்படும் மனத்துண்டிப்பை உள்ளுணர்விலேயே பதிக்கும் சிறந்த இயக்குநர் சாதனை இது. மிரேயின் அகம் நிஜத்திலிருந்து படிப்படியாக விலகி மெய்நிகருக்கு அடிபணியும்போது, இரு திரை விகிதங்களுக்கிடையேயான இடைவெளி மேலும் பெரிதாக உணரப்படுகிறது; நிஜ உலகின் சட்டகம் ஏற்படுத்தும் மன அழுத்தமும் உச்சமடைகிறது.

இரண்டாவது, முதல் அத்தியாயத்தில் வரும் பிலிப்பைன்ஸின் செபுவிலுள்ள ஷாங்க்ரி-லா மக்டான் உல்லாச விடுதிக் காட்சியின் இரட்டை அர்த்தம். நரகம் போன்ற காலை அலுவலகப் பயணத்தின்போது சுரங்க ரயிலில் இருக்கும் மிரே, முன்பு பிலிப்பைன்ஸ் கடற்கரையில் கழித்த ஒளிமிகு கோடை விடுமுறையை நினைவுகூர்கிறார். நீலப்பச்சைக் கடலும் பிலிப்பைன்ஸின் சுற்றுலா முழக்கமான ‘பிலிப்பைன்ஸை நேசியுங்கள்’ (Love the Philippines) என்ற பலகையும் தெளிவாகத் தெரியும் இக்காட்சி, மேலோட்டமாகப் பார்த்தால் இன்றைய கடினமான அன்றாட வாழ்க்கைக்கு மாறாகக் கடந்த காலத்தின் அழகிய காதல் உணர்வைக் குறிப்பதுபோல் உள்ளது. ஆனால் முதலாளித்துவப் பார்வையில் ஆழமாக ஆராய்ந்தால், அவர் அடைக்கலமாகவும் தப்பிக்கும் இடமாகவும் கருதும் அந்த ‘கடந்த கால நினைவு’கூட இயற்கையானதல்ல; பெரும் மூலதனம் நுணுக்கமாகக் கட்டிய ‘உயர்தர சர்வதேச உல்லாச விடுதி’ என்ற முழுமையாக அமைக்கப்பட்ட, கட்டுப்படுத்தப்பட்ட வணிக இடம்தான் என்பதை உணர்த்துகிறது. நவீன மனிதனின் நிஜக் காதல் உணர்வுகளும் நினைவுகளும் ஏற்கெனவே முதலாளித்துவ நுகர்வுக் கட்டமைப்புக்கு முழுமையாக அடிபணிந்துள்ளதால், அதன் நீட்சியான ‘மெய்நிகர் காதல் நுகர்வுக்கு’ அவர் இறுதியில் நகர்வது தவிர்க்க முடியாதது என்பதற்கான கூர்மையான முன்னறிவிப்பு இது.

மூன்றாவது, கதையில் மெய்நிகர் காதல் மேட்ரிக்ஸுக்குள் நுழைவதற்கான ஊடகம் ஸ்மார்ட்போனோ கண்ணாடியோ அல்ல, ‘மோதிரம்’ (Ring) என்ற பொருள் வடிவிலான சாதனம் என்பது. மோதிரம் மரபாக வாக்குறுதியையும் பிணைப்பையும் கட்டுப்பாட்டையும் குறிக்கும் பொருள். மெய்நிகர் உலகுக்குள் நுழைய உதவும் இந்த டிஜிட்டல் மோதிரம் வெறும் உள்நுழைவு சாதனம் அல்ல; பயனரை அந்த அமைப்போடு பிணைக்கும் ‘மின்னணுக் கண்காணிப்புப் பட்டை’யாகவும் கண்ணுக்குத் தெரியாத விலங்காகவும் செயல்படுகிறது. எப்போது வேண்டுமானாலும் வெளியேறும் கட்டுப்பாடு தன்னிடமே இருப்பதாகப் பயனர் உறுதியாக நம்புகிறார். ஆனால் அல்காரிதம் வழங்கும் டோபமினுக்கும் குறையற்ற உணர்ச்சி நிறைவுக்கும் மெல்ல அடிமையாகும் அவர், இறுதியில் அந்த மோதிரத்தைத் தானாகக் கழற்ற முடியாதவராகிறார். தான் தயாரிக்கும் வெப்டூன் உலகைக் கட்டுப்படுத்திய தயாரிப்பாளர் சியோ மிரே, உருவகப்படுத்தலுக்குள் படிப்படியாகக் கட்டுப்பாட்டை இழந்து, ‘வேறொருவர் — வடிவமைப்பாளர் — எழுதிய வெப்டூனின் நாயகி’ போலச் செயலற்றவராக மாறுகிறார். தன்னாட்சியை இழந்து மாபெரும் தரவு அமைப்பின் பொருளாகத் தாழும் நவீன மனிதனின் நடுங்கவைக்கும் துயரச் சுயசித்திரம் இது.

தரவால் நிரூபிக்கப்படும் தனிமையின் சந்தை: உலகளாவிய ஏஐ துணைத் துறையின் வெடிப்பான வளர்ச்சி

‘பாய்ஃபிரெண்ட் ஆன் டிமாண்ட்’ உலகம் முழுவதும் எதிரொலித்து எண்ணற்ற பார்வையாளர்களின் மனதைத் தொட்டதற்குக் காரணம், அது சித்தரிக்கும் 2026-ன் சோகமான டிஸ்டோபியக் காதல் திரைக்குள் இருக்கும் கற்பனையாக மட்டும் நின்றுவிடவில்லை என்பதுதான். உலகளாவிய ‘தனிமைத் தொற்றுநோய்’ (Epidemic of Loneliness), மெய்நிகர் உலகத்துக்கு வெளியே நிஜப் பொருளாதாரத்தை இயக்கும் மிகப் பெரிய, வலுவான சக்தியாக ஏற்கெனவே மாறிவிட்டது. 2013-ல் டிண்டரின் (Tinder) வருகை, இடம்-வலமாக விரலை நகர்த்தும் எளிய முறையால் இணையவழி டேட்டிங் துறையில் புரட்சியை ஏற்படுத்தி, 2024 நிலவரப்படி 6.18 பில்லியன் டாலர் மதிப்புள்ள பெரும் சந்தையை உருவாக்கியதென்றால், 2026-ல் சந்தை மற்றொரு மனிதரைச் சந்திப்பதையே தவிர்த்து, ‘செயற்கையாக உருவாக்கப்பட்ட ஆளுமையுடன்’ உறவாடும் முறைக்கு முற்றிலும் மாறியுள்ளது.

அமெரிக்க உளவியல் சங்கம் (APA) வெளியிட்ட 2026 ஜனவரி ‘மானிட்டர் ஆன் சைக்காலஜி’ அறிக்கையின்படி, சமூகத் தொடர்புக்கான மனிதனின் அடிப்படைத் தேவையைப் பூர்த்திசெய்யும் ‘செயற்கை உறவுகள்’ (Synthetic relationships) வெடிப்பான வேகத்தில் அதிகரித்து வருகின்றன. அன்றாடப் பணிகளுக்கு உதவும் பொதுவான உருவாக்கு ஏஐ உதவியாளர்களை — சாட்ஜிபிடி, கிளாட் போன்றவற்றை — தாண்டி, காதல் உறவைத் தொடங்கவும் தொடரவும் பிரத்யேகமாக வடிவமைக்கப்பட்ட ஏஐ துணைச் செயலிகளின் — ரெப்ளிகா, கேரக்டர்.ஏஐ போன்றவற்றின் — எண்ணிக்கை 2022 முதல் 2025 நடுப்பகுதி வரை 700% உயர்ந்தது. பயனருடன் மெய்நிகர் உணவைப் பகிர்வது, சேர்ந்து திரைப்படம் பார்ப்பது, அந்தரங்க ரகசியங்களை நினைவில் வைத்திருப்பது, காதல் வார்த்தைகள் பேசுவது என இந்தச் செயலிகள் வளர்ந்துள்ளன. குறிப்பாக, மாதாந்திரச் செயலில் இருக்கும் 20 மில்லியன் பயனர்களைக் கொண்ட கேரக்டர்.ஏஐயில் பாதிக்கும் மேற்பட்டோர் 24 வயதுக்குட்பட்ட இளைஞர்கள்; மெய்நிகர் அவதாரங்களுடன் மெய்நிகர் திருமணம் செய்துகொள்ளும் விநோத நிகழ்வும் ஏற்கெனவே சமூகத்தின் ‘புதிய இயல்பாக’ (New Normal) மாறியுள்ளது.

உளவியல் உள்கட்டமைப்பாகக் கொரியத் தொடர்களும் உணர்ச்சிகளின் மென்மையான கட்டுப்பாடும்

இந்தப் பரந்த பார்வையில், உலகளாவிய தளமான நெட்ஃப்ளிக்ஸ் விநியோகிக்கும் ‘பாய்ஃபிரெண்ட் ஆன் டிமாண்ட்’ தொடரின் சமூக நிலை மிகவும் முரண்பாடானதும் நுட்பமானதும் ஆகும்.

மேலோட்டமாக, நவீன மனிதனின் அந்நியமாதல், அதீத உழைப்பு, உறவுகள் துண்டிக்கப்படுதல் ஆகியவற்றைத் தொடர் விமர்சனரீதியாகச் சித்தரிப்பதுபோல் தோன்றுகிறது. ஆனால் கதை நகரும்போது, மெய்நிகர் அல்காரிதத்தின் அரவணைப்பில் நாயகி மிரே தற்காலிக ‘குணமடைதலையும்’ ஆறுதலையும் அனுபவிப்பதை அழகாகக் காட்டுகிறது. இது பார்வையாளர்களைத் தங்கள் வாழ்க்கையைச் சிந்திக்கத் தூண்டுவதற்குப் பதிலாக, தொடரையே மெய்நிகர் காதலராகக் கொண்டு தங்களின் உணர்வுப்பூர்வப் பசியைத் தணிக்கத் தூண்டுகிறது. பெருந்தொற்றுக்குப் பிறகு கஃபேக்கள், நூலகங்கள், பொதுச் சதுக்கங்கள் போன்ற சமூகத்தின் ‘மூன்றாம் இடங்கள்’ (Third Places) மறைந்துவரும் சூழலில், தனிமைப்படுத்தப்பட்ட மனிதர்கள் நெட்ஃப்ளிக்ஸ் என்ற டிஜிட்டல் இடத்தையே ஒரே புகலிடமாகக் கொள்கின்றனர்.

புதிய தாராளவாத ஆளுமை முறையின் கீழ், சமூகம் தனிநபர்களை ஒடுக்குவதற்குப் பதிலாக அவர்களின் உணர்ச்சிகளை மென்மையாக வருடி, அமைப்புக்கு இணங்கச் செய்கிறது. கட்டமைப்பு சார்ந்த சமத்துவமின்மை, நீண்ட நேர உழைப்பின் சுரண்டல், வீட்டு வசதி நிலையின்மை, மிகுதியான போட்டி போன்ற பெரிய, உண்மையான சமூகப் பிரச்சினைகள், வண்ணமயமான காதல் கற்பனையின் திரைக்குப் பின்னால் கண்ணுக்குத் தெரியாமல் மறைக்கப்படுகின்றன. உலகை மாற்ற மக்கள் பொதுச் சதுக்கத்துக்கு வந்து கோபப்படவோ ஒன்றிணையவோ செய்வதற்குப் பதிலாக, களைத்த உடலுடன் படுக்கையில் சாய்ந்து, மாதம் 15,000 வோன் சந்தா செலுத்தி, நெட்ஃப்ளிக்ஸ் வழங்கும் ‘உணர்ச்சி மயக்க மருந்தை’ (Anesthesia) நரம்புகளில் ஏற்றிக்கொள்கின்றனர். முரண்பாடுகள் ஆவியாகின்றன; கோபம் இனிமையான காட்சியழகில் கரைகிறது. புதிய தாராளவாத முதலாளித்துவத்தின் மிகத் திறமையான, நெகிழ்வான மென்மைக் கட்டுப்பாட்டு சாதனமாகவும், நவீன கால ‘உணர்ச்சிகளின் அபின்’ ஆகவும் கொரியத் தொடர்கள் செயல்படுகின்றன என்ற நடுங்கவைக்கும் விமர்சனம் இங்கிருந்தே எழுகிறது.

தளம் தனிமையை விற்கிறது. தனிமையில் இருப்பவர்களுக்கு நிஜ உலகில் அதற்குத் தீர்வு தராமல், ‘பாதுகாப்பான, ஆபத்தற்ற டிஜிட்டல் உலகில் இன்னும் அதிக நேரம் இருங்கள்’ என்று நெட்ஃப்ளிக்ஸ் கிசுகிசுத்து, அவர்களின் நேரத்தைத் தனதாக்கிக்கொள்கிறது. ‘பாய்ஃபிரெண்ட் ஆன் டிமாண்ட்’ அந்த இனிய கிசுகிசுப்பின் மிக நுட்பமான வடிவம் மட்டுமே.

சௌகரியமான மேட்ரிக்ஸை மறுத்து, காயப்படத் துணியும் தைரியத்தை நோக்கி

இருப்பினும், நெட்ஃப்ளிக்ஸ் ஒரிஜினலான ‘பாய்ஃபிரெண்ட் ஆன் டிமாண்ட்’ விட்டுச்செல்லும் சிறிதளவு நம்பிக்கை, அதன் முடிவு செல்லும் திசையில் இருக்கிறது. கடுமையான முரண்பாடுகளும் உருவகப்படுத்தலின் குழப்பங்களும் கடந்த பிறகு, கதையின் இறுதியில் சியோ மிரே ஒரு சிறிய ஆனால் அடிப்படையான உண்மையை உணர்கிறார். அல்காரிதம் தரும் காயமற்ற, குறையற்ற மெய்நிகர் காதலின் இன்பத்திலிருந்து வெளியேறி, எந்த நேரத்திலும் மனம் மாறக்கூடிய, ஒருவரையொருவர் ஆழமாகக் காயப்படுத்தக்கூடிய பார்க் கி-நாமுடனான நிஜமான, கணிக்க முடியாத காதலை ஏற்றுக்கொள்ளத் தேர்ந்தெடுக்கிறார். கடந்த காலத்தின் வேதனையான பிரிவு காரணமாக ஆண் துணை தன்னை விட்டுச் சென்றுவிடுவாரோ என்ற பயத்தில் சிக்கியிருந்த அவர், காதலில் ஆபத்து தவிர்க்க முடியாதது என்பதை ஒப்புக்கொண்டு அதை விருப்பத்துடன் அரவணைக்கும் தருணமே இந்தத் தொடரின் மிகப் பெரிய சாதனை.

இந்த முடிவு, காதல் நகைச்சுவை வகையின் வழக்கமான இனிய முடிவைப் பின்பற்றுவதுபோல் தோன்றினாலும், அதன் பின்னால் 2026-ன் மனிதகுலத்துக்கான முக்கியமான தத்துவச் செய்தி உள்ளது. முழுமையாகக் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட அல்காரிதத்தின் மேட்ரிக்ஸுக்குள் சௌகரியமும் தற்காலிக டோபமின் சுரப்பும் இருக்கலாம்; ஆனால் ‘மற்றவருடன்’ உண்மையான சந்திப்போ ஆன்மாவின் மீட்சியோ இல்லை. மற்றவருடன் முரண்படுவது, தீவிரமாகத் தவறாகப் புரிந்துகொள்வது, கடுமையாக மோதுவது, சில நேரங்களில் ஆழம்வரை கீறும் காயங்களை ஒருவருக்கொருவர் அளிப்பது ஆகிய அனுபவங்களே, மனிதர்களாக நாம் உலகுடன் இணைந்திருக்கிறோம் என்பதை உறுதிப்படுத்தும் மிகத் தெளிவான வலி உணர்வு. அந்த வலியைக் கடந்தால்தான் குறுகிய சுயத்தின் ஓட்டை உடைத்து, உலகை விரிவுபடுத்தும் ஈரோஸின் சாரத்தை நெருங்க முடியும்.

சோர்வும் தனிமையும் என்ற இக்காலத்தின் கொடிய நோயைக் குணப்படுத்த, அவற்றையே இன்னும் நுட்பமாகச் சுரண்டும் பெரும் தொழில்நுட்ப மூலதனத்தின் ‘சந்தா சேவை’யிடம் நமது அந்தரங்க உணர்ச்சிகளையும் பாதிப்படையக்கூடிய தன்மையையும் ஒப்படைக்கக் கூடாது. ‘பாய்ஃபிரெண்ட் ஆன் டிமாண்ட்’ அத்தனை கவர்ச்சியாகச் சித்தரிக்கும் மெய்நிகர் உலகின் மயக்கமூட்டும் சௌகரியம், முரணாக, அந்த வழுவழுப்பான ஸ்மார்ட் சாதனத்தின் திரையைத் தாண்டி வெளியே வந்து, நிஜ மனிதர்களுடன் நெருங்கிப் பழகும்போது உருவாகும் சிக்கலான, முழுமையற்ற நிஜ வாழ்வுப் பிணைப்பு நமக்கு எவ்வளவு அவசரமாகத் தேவை என்பதை நிரூபிக்கிறது.

பாதுகாப்பான சந்தாவுக்கும் அல்காரிதத்தின் கட்டுப்பாட்டுக்கும் அடங்கிய ஆடுகளைப் போலப் பழகிவிடுவதா, அல்லது காயப்படும் ஆபத்தை ஏற்றுக்கொண்டாலும் உண்மையான மற்றவரை நோக்கி இரு கைகளையும் நீட்டுவதா? செயற்கை நுண்ணறிவு மனிதனின் நுட்பமான உணர்ச்சிகளைக்கூடத் தரவாகக் கணக்கிட்டு, 550 பில்லியன் டாலர் மதிப்பிலான பெரும் சந்தையை உருவாக்கும் இந்த உயர்நிலை உணர்ச்சி முதலாளித்துவச் சமூகத்தில், மற்றவரால் காயப்படத் தயாராக இருக்கும் தைரியத்தைத் தேர்ந்தெடுப்பதே இயந்திரத்தின் குறையற்ற தன்மையை எதிர்த்து மனிதக் கண்ணியத்தைக் காக்கும் மிக வலுவான, உன்னதமான எதிர்ப்பாக இருக்கும்.