Kule her şeyi vaat eder. Sadece yukarı çıkarsan zenginlik, onur, güç ve hatta tanrıyı bile elde edebileceğini fısıldar. Sanki Sonsuz Mücadele'nin "Para çantasını al ve kaç" misyonu gibi, ama Kule, birkaç saat değil, bir ömür boyu süren bir oyundur. Naver Webtoon 'Tanrı'nın Kulesi', bu basit ama güçlü önermeyi inatla, neredeyse takıntılı bir şekilde sona kadar sürdüren bir hikayedir.
Eserin başlangıcı şaşırtıcı derecede sade. Hiçbir şey olmadan karanlık bir mağara gibi bir mekanda yaşamış bir çocuk, yirmi beşinci gece (Gece) ve onun için dünya olan Rachel. Rachel'in dileği "Gökyüzündeki yıldızları görmek"—kırsal bir çocuğun Seul'e gidip Myeongdong'u görmek istemesi kadar sade ama bu dünyada hayatını riske atması gereken bir arzudur. Kule, bu dileği gerçekleştirecek tek çıkış yolu gibi görünmektedir. Rachel kuleye ilk girdiği anda, Gece'nin geriye kalan tek seçeneği vardır. Onu takip ederek kuleye yönelmek. Aşk mı, takıntı mı, yoksa tek bir varlığa dair bir izlenim etkisi mi olduğu tanımlanması zor bir duygudur onu kapının içine iter.
Dikey Arzu Mimarisi
Kulenin ilk katında Gece, bu dünyanın kurallarıyla yüz yüze gelir. Gözetmen Hedon ortaya çıkar ve "Kuleye çıkmak sürekli sınavları geçmek anlamına gelir" diye ilan eder ve çocuk, ilk sınav olarak dev bir demir kafes canavarıyla karşılaşır. Burada sınav, hayatta kalmaktır. Sınavın hayatı belirlediği bir dünya. Doğru cevabı bulamazsan ölürsün ve başkalarını ezemezsen kendi sırası gelir. Ancak Gece, bu kuralları başından itibaren tam olarak içselleştiremez. O, kazanmak için değil, Rachel'e ulaşmak için savaşır. Motivasyonu sistemin dışında olan bir oyuncu, bu yanlış başlangıç noktası, Gece'nin sonraki katlarda tekrarlanan davranış kalıplarını belirler.
İkinci kat, gerçek bir 'Battle Royale' yapısının ortaya çıktığı yerdir. Tanımadıkça sınav adayları bir araya gelir ve belirli bir süre içinde ittifaklar kurup ihanet ederek hayatta kalmaları gereken kurallar verilir. 〈Squid Game〉 izlerken "Oyun, sosyal sistemin bir metaforu" diyenler burada deja vu hissedeceklerdir. Ancak 'Tanrı'nın Kulesi', 2010'dan beri bu yapıyı webtoon olarak sunuyordu, bu ilginçtir.
Burada Gece, iki karakterle tanışır. Soylu kökenli elit bir görünüm ve soğukkanlı bir zeka ile Kun Agere Agnis, tipik bir stratejist karakterdir ama Gece'nin önünde duygularını kontrol edemeyen bir tür 'tsundere stratejist'tir. Ve dev bir mızrak tutan ve "Av" diye bağıran timsah gibi savaşçı Lac, basit görünüyor ama aslında en saf sadakatçi. Hesaplama ve şiddet, saf takıntının iç içe geçtiği bu üç karakter, daha sonra kuleyi tırmanan ana parti haline gelir. RPG'de tank-damage-dealer-supporter altın kombinasyonu gibi ama burada destekçi (Gece) aslında gizli son için nihai patron seviyesinde özellikleri saklıyor, bu bir sürprizdir.
Sınav, kat başına farklı yöntemlerle değişir. Takım savaşı, dedektiflik, psikolojik savaş, bölge kapma savaşı, bayrak yarışı gibi. Oyun yayınları açısından her sezon kuralı tamamen değiştiren 〈The Genius〉 gibi bir yapıdadır. Bu süreçte onlarca sınav adayı birer birer elenir ve hayatta kalanlar sadece isim ve hikaye bırakır. Ekstralara bile arka plan hikayesi veren bir incelik (ya da aşırı kurgu?) bu eserin özelliğidir.
Kule yapısı, sınıf ve arzu sistemini açığa çıkarır. Normal insanlar kule içindeki köylerde ve şehirlerde doğar ve hayatları boyunca birkaç katı geçemezler. 〈Parazit〉'in yarı bodrum, 1. kat, yüksek daire yapısını dikey olarak yerleştirmiş gibidir. Sadece seçilmiş azınlık resmi sınav adayları olarak sınavı geçip yukarı çıkabilir. Üstünde zaten zirveye ulaşmış Zahard Kralı ve prensesler, her katı yöneten birçok grup ve aile büyük bir düzen kurmaktadır.
Ancak Gece, o düzenin dışından aniden düşen 'dışsal' bir varlık, yani 'düzen dışı' bir varlıktır. Doğası gereği kule kurallarına tabi olmayan bir yabancı olduğu için, varlığı sistemde bir çatlak oluşturur. Oyun açısından bakıldığında, hile kodu kullanmayan, oyunun kaynak koduna erişim yetkisi olan bir oyuncu gibidir. Bazıları onu tehlikeli bir değişken olarak görüp ortadan kaldırmaya çalışırken, diğerleri kendi amaçları için kullanmaya çalışır.
Rachel, ya da Başkalarının Rüyasına Parazit Olmanın Yolu
Rachel'in varlığı bu hikayenin bir diğer eksenidir. Gece'nin bakış açısından Rachel her zaman takip edilmesi gereken bir ışıktır. Ancak okuyucu katları yükseldikçe, Rachel'in de bu kulede kendi korku ve arzularını taşıyan bir karakter olduğunu öğrenir. Kule dilekleri yerine getirir ama bir bedel talep eder. "Yıldızları görmek istiyorum" gibi basit bir arzu bile burada Faust'un şeytanıyla sözleşme imzalamak seviyesinde bir ticaret nesnesi haline gelir.
Gece ve Rachel'in ilişkisi basit bir tek taraflı aşk ya da yeniden buluşma hikayesi değil, "başkalarının rüyası için hayatını riske atan kişi" ile "birinin fedakarlığı üzerine yükselen kişi" arasında tuhaf ve rahatsız edici bir ilişkiye dönüşür. Bu bir aşk değil, bir tür simbiyoz değil, parazit ilişkisine yakındır. İki kişinin nasıl ayrıldığı ve yeniden bir araya geldiği bu eserin ana spoiler'ıdır, bu yüzden burada sadece yönü ima etmekle yetineceğim. Ancak şunu söyleyebilirim: Rachel, webtoon tarihinin en tartışmalı karakterlerinden biridir ve okuyucular onu ya nefret etmek ya da anlamak zorunda kalacaklardır.
Sonrasında hikaye katları yükseldikçe çeşitli dallara ayrılır. Her katın yöneticileri ve sınav denetçileri, Zahard'ın prensesleri, onlarca aile ve örgütün iç içe geçtiği bir siyasi arena ortaya çıkar. Bazı katlarda hayatta kalma oyunu, bazı katlarda 〈Running Man〉 gibi takım savaşları, diğer katlarda ise aslında savaşlar gerçekleşir. Gece, bu süreçte sadece bir 'Rachel takipçisi' değil, kendi amacı ve ismi olan bir karakter olarak yeniden yapılandırılır. Büyüme hikayesinin ders kitabı gibi bir gelişimi ama bu süreç yüzlerce bölüm boyunca titizlikle sergilenmektedir.
Onunla birlikte olan arkadaşlar da değişir. Kun, soğukkanlı bir stratejistten Gece'ye duygularını açan bir arkadaş haline gelirken, Lac av peşinde koşarken bile Gece'nin yanında en azından ısrarcı bir şekilde durur. Ancak kule yapısı gereği, tüm ilişkiler sınav ve ticaret alanında bulunmaktadır. Her an ihanet mümkün ve her an çıkarlar öncelikli hale gelebilir, bu gerginlik 'Tanrı'nın Kulesi' adlı uzun eseri sonuna kadar sürükleyen enerjidir.
Dünya İnşası Tutkunlarının Cenneti
'Tanrı'nın Kulesi'nin en büyük avantajı dünya inşasıdır. Kule adı verilen tek bir yapı içinde sayısız kültür, ırk, kural, teknoloji ve siyasi sistem katmanlar halinde üst üste yığılmıştır. Bir katı ayırdığınızda, o kendi başına bir fantezi dünyasıdır. Sınav kuralları, bir masa oyunu tasarımcısının tasarladığı kadar karmaşık ve her kat yöneticisi ve ailesi ayrı bir Wikipedia belgesine ihtiyaç duyacak kadar karmaşıktır. Bu titizlik, okuyucuya "Bu kulede benim bilmediğim başka hikayeler yüzlerce vardır" hissini verir. 〈Yüzüklerin Efendisi〉'ni ilk okuduğumda hissettiğim o heyecan, 〈Harry Potter〉'ın sihirli dünyasına ilk girdiğimde hissettiğim o kalp atışını webtoon formatında gerçekleştiren bir örnektir.
Yönetim de webtoon formatını akıllıca kullanır. Dikey kaydırma yapısı, kule'nin 'yüksekliğini' görsel olarak deneyimlemenizi sağlar. Aşağıya doğru uzanan koridorlar, sonsuz bir düşüş sahnesi, yukarıdan aşağıya doğru düşen saldırıları kaydırarak takip ettiğinizde, kule yapısı parmak uçlarınızla, gözlerinizle, bedeninizle hissedilir. Kağıt çizgi roman olsaydı, bu tür bir yönetim imkansız olurdu.
Başlangıçta nispeten kaba bir çizim olsa da, yayın ilerledikçe karakter tasarımı, arka plan ve renkler giderek daha şık hale gelir. Orta ve son bölümlerde büyük savaş sahnelerindeki güç, çizgi düzeni ve yönetim kesinlikle iki veya üç aşama daha yükselmiş gibi hissedilir. Dev mızrakların çarpıştığında ekranın tamamının bükülmesi gibi bir yönetim, tanrıların (kule enerjisi) patladığında renk ifadesi, kağıt çizgi romandan daha yoğun bir şekilde dijital ekranda gelir.
Karakter hikayesi de göz ardı edilemez. Gece, başlangıçta neredeyse boş bir karakterdir. Rachel'i seviyor, onun için kuleyi tırmanıyor dışında belirgin bir kişilik noktası yoktur. Bu yüzden başlangıçta biraz sıkıcı bir ana karakter gibi görünebilir. "Öznelik sıfır, sadece aşk beyniyle dolu bir erkek karakter" eleştirisi de yeterince mümkündür. Ancak katları yükseldikçe o boş sayfanın üzerine yaralar, kararlar, yeni ilişkiler birer birer çizilir. Özellikle "Kendim için savaşacağım" noktasına ulaşma süreci, bu eserin büyüme hikayesinin özüdür. Bir başkası için yaşayan bir hayattan, kendisi için yaşayan bir hayata geçiş.
Kun ve Lac, Gece'nin zıttı karakterlerdir. Kun zeki ve alaycıdır, her zaman hesaplamaları öne çıkarır ama Gece gibi bir istisna karşısında duygularını gizleyemez. Tipik bir 'duygularını gizlemekte başarısız olan dahi' karakteridir ama bu tipiklik aslında bir güven duygusu verir. Lac, basit görünüyor ama en iyi şekilde arkadaşının sınırlarını koruyan bir karakterdir. 〈One Piece〉'in Zoro'sunu hatırlatıyor ama Zoro'dan çok daha aptal ve çok daha sevimlidir. Bu ikilinin diyalogları ve takılmaları, büyük hikaye boyunca arada bir nefes aldıran komik bir rahatlama işlevi görür.
Gri Dünya, ya da İyilik ve Kötülüğü Aşan Arzu Haritası
Hikayenin yönü açısından ilginç olan, bu eserin iyilik ve kötülük yapısını net bir şekilde ayırmamasıdır. Elbette Zahard Kralı ve onun rejimi kesinlikle eleştirinin hedefidir ama içinde her birinin kendi durumu ve mantığı vardır. 'Kötü adam' gibi görünen karakterler de kendi katlarını ve ailelerini korumak için seçim yapmaktadır ve Gece'nin yanında duran karakterler de her an çıkarlarına göre sırtlarını dönebilirler. Kule, nihayetinde arzuların bir toplamıdır ve bu tür bir dünyada mutlak iyilik varlığı zorlaşır.
Bu belirsizlik, gerçek güç yapılarıyla benzerlik gösterdiği için okuyucuya basit bir kahraman hikayesinden daha fazla düşünme malzemesi sunar. 〈Taht Oyunları〉 "Güç, sonunda kimin inandığı meselesidir" derken, 'Tanrı'nın Kulesi' "Arzu, sonunda nereye kadar yükselmek istediğin meselesidir" diye fısıldar.
Ancak avantajlar aynı zamanda dezavantajlar haline de gelebilir. Uzun süreli bir yayın eseri olarak, ayarlar ve karakterler gerçekten çok fazladır. Katlar yükseldikçe yeni gruplar ve kavramlar sürekli eklenir ve geçmiş bölümlerde bırakılan ipuçları geç bir zamanda geri alınır. Bu yapı, ayarları derinlemesine incelemeyi seven okuyucular için büyük bir zevkken, hafif okumak isteyen okuyuculara "Bunu wiki olmadan göremem" gibi bir yorgunluk hissi verebilir. Gerçekten de 'Tanrı'nın Kulesi' wikis, webtoon wikis arasında en kapsamlı olanlardan biridir.
Ayrıca, gelişim hızı yavaş gibi hissedilen bölümler de vardır. Savaş, diyalog, anı, siyasi açıklamalar devam ederken "Tamam, ne zaman bir sonraki kata geçeceğiz" diye hayal kırıklığına uğradığınız anlar kesinlikle gelecektir. Özellikle ortadan sonra siyasi drama unsurları güçlenirken, başlangıçtaki basit ve net "sınavı geç → bir sonraki kat" yapısını özleyen okuyucular da olacaktır. Sürekli takip etme sabrı gerektiren bir eser olduğu kesin. Maraton gibi bir webtoon.
Bu Kuleyi Kim Tırmanmalı
Şimdi bu kuleyi kimin tırmanması gerektiğini düşünelim. Öncelikle, zengin bir fantezi ve dünya inşası derinliğini seven biriyseniz, 'Tanrı'nın Kulesi' aslında zorunlu bir kurs. Her katın kurallarını analiz etmek ve aileler ile örgütlerin ilişkilerini düzenlemek bile bir hobi haline gelebilir. Sınav yapısını seven okuyucular, 〈The Genius〉 veya 〈Squid Game〉 gibi oyun kuralları ve savaşların birleştiği hikayelere ilgi duyanlar için de uygundur. Her kat yeni kurallar ve kombinasyonlar sunduğu için, okudukça "Bu sefer nasıl savaşacaklar" diye merak edersiniz.
Ayrıca, basit bir kahraman hikayesi değil, gri alanların bol olduğu bir hikaye tercih eden okuyucular için de uygundur. Bu eser, kimseye kesin olarak güvenmenizi zorlamaz. Gece bile ahlaki olarak mükemmel bir karakter değildir. Kendi inançları ve başkalarının arzuları çarpıştığında hangi seçimi yapmanız gerektiğini, sonuçları nasıl üstlenmeniz gerektiğini sürekli sorgulayan bir hikaye türüdür. Bu tür soruları takip ederken, okuyucu da kendi inandığı 'adalet'in şekline yeniden bakma fırsatı bulur.
Son olarak, biraz yavaş bir tempoyu göze alıyorsanız, "Bir dünyada uzun süre kalmak istiyorum" diyenlere bu webtoonu vermek isterim. 'Tanrı'nın Kulesi'ni izlemeye başladığınızda, hemen tatmin edici bir son hissinden çok "Bu kulede benim bilmediğim daha birçok kat var" hissi daha baskın gelir. Bazı okuyucular bu sonsuz olasılıklar nedeniyle yorulurken, bazıları bu sonsuz tamamlanmamışlık hissi nedeniyle daha uzun süre kalmayı seçer.
Eğer siz ikinci tipteyseniz, Gece ile birlikte kule kapısını açtığınız anda bu dünyadan çıkmakta zorlanacaksınız. Ve bir gün aniden, gerçek hayatta birisi "Yukarı çıkmalısın" dediğinde, bu webtoondaki bir sahne aklınıza gelebilir. İşte o zaman, 'Tanrı'nın Kulesi' sadece eğlenceli bir webtoon olmaktan öte, kafanızın bir köşesinde kalmış bir metafor haline gelecektir.