ไม่มีใครเป็นคนโง่ที่สับสนระหว่างการ "แตกต่าง" กับ "ผิด" แต่ในสถานการณ์ที่ต้องตัดสินการ "แตกต่าง" และ "ผิด" ทุกคนก็จะกลายเป็นคนโง่ เพราะเพื่อที่จะทำให้การ "แตกต่าง" และ "ผิด" ชัดเจน เราต้องยอมรับว่าคำตอบของเรานั้นอาจเป็นคำตอบที่ผิดสำหรับคนอื่น
มันจะง่ายเหมือนที่พูดหรือ? การยอมรับว่าคำตอบของเราคือคำตอบที่ผิด? อาจจะเป็นการพูดที่ไร้สาระ แต่ก็มีความเกี่ยวข้องกับวิทยาศาสตร์ ทฤษฎีสัมพัทธภาพของไอน์สไตน์ซึ่งเป็นทฤษฎีที่ปฏิวัติในศตวรรษที่ 20 ก็มีพื้นฐานอยู่ที่การรวมกันของความแน่นอนและความสัมพัทธrelative ความกลมกลืนที่ลึกลับของหยินและหยางในตะวันออกก็มีความเกี่ยวข้องเช่นกัน นี่ไม่ใช่ปัญหาของความรู้ แต่เป็นปัญหาเกี่ยวกับธรรมชาติของการมีอยู่ซึ่งได้รับการจัดการอย่างสม่ำเสมอในวิทยาศาสตร์ ปรัชญา และมนุษยศาสตร์ อาจจะเป็นปรัชญาที่ไร้สาระของหมูที่ว่างเปล่า แต่ในสถานการณ์ที่ต้องตัดสินการ "แตกต่าง" และ "ผิด" ปัญหานี้มีความสำคัญพอๆ กับแคลเซียมในกระดูก
แล้วทำไมเราถึงต้องแยกแยะระหว่าง "แตกต่าง" และ "ผิด"? ความไม่เข้าใจใน "แตกต่าง" และ "ผิด" จะนำไปสู่ข้อผิดพลาดที่ร้ายแรง ผลลัพธ์ของข้อผิดพลาดคือการปฏิเสธการมีอยู่ของผู้อื่น ความเชื่อที่ว่าคำตอบของเราต้องเป็นคำตอบที่ถูกต้องสำหรับผู้อื่นจะนำไปสู่การมองข้ามการตัดสินของผู้อื่น และนี่คือการท้าทายคุณค่าของผู้อื่นและการกระทำที่ปฏิเสธการมีอยู่ของผู้อื่น ความผิดพลาดเล็กน้อยที่เราทำในชีวิตประจำวันนั้นจริงๆ แล้วมีผลลัพธ์ที่น่ากลัวซึ่งเทียบเท่ากับการปฏิเสธการมีอยู่ของผู้อื่น
สิ่งที่จำเป็นสำหรับ CEO ที่ยิ่งใหญ่เกินความสำเร็จคือการรู้จักกับความจริงที่เล็กน้อยแต่ร้ายแรงนี้ และเพื่อที่จะเป็น CEO ที่ประสบความสำเร็จ เราต้องมีทัศนคติที่สามารถยอมรับผู้อื่นอย่างน้อยในระดับที่ไม่ต้องถึงกับทฤษฎีสัมพัทธภาพและความกลมกลืนของหยินและหยาง
ความแตกต่างระหว่างผู้นำและผู้ติดตามขึ้นอยู่กับว่าใครเป็นผู้ควบคุม และการกระตุ้นการควบคุมไม่ได้อยู่ที่การยืนยันว่า "ฉันถูก" แต่เป็นเทคนิคที่ทำให้ผู้อื่นยอมรับว่าพวกเขาผิด นี่คือสิ่งที่ไม่ใช่ทางเลือก แต่เป็นภารกิจที่จำเป็นสำหรับ CEO ที่ประสบความสำเร็จ ไม่ใช่การดึงดูดพนักงานด้วยอำนาจของเงินเดือน แต่เป็นการทำให้พนักงานติดตามอย่างเป็นธรรมชาติ นี่คือการนิยามความเป็นผู้นำที่แท้จริง และจุดเริ่มต้นของความเป็นผู้นำนี้คือการรับรู้ว่าคำตอบของเราอาจเป็นคำตอบที่ผิดสำหรับผู้อื่น
มันเป็นเรื่องง่ายแต่ก็ยากมาก ทำไมมันถึงง่าย? เพราะมันถูกต้องมากจึงง่าย และทำไมมันถึงยาก? เพราะเหตุผลนั้นคือการเสียสละ นั่นคือการมีน้ำใจ การเคารพ นี่คือจิตใจที่ CEO ชาวเกาหลีที่มั่นใจว่าตนเองเป็นสิ่งที่แน่นอนจะไม่มีวันได้รับอย่างง่ายดาย นั่นคือทัศนคติที่คิดถึงผู้อื่นก่อน และทัศนคตินั้นบางครั้งอาจทำให้เราต้องยอมแพ้ต่อความดื้อรั้นของตนเอง และบางครั้งอาจเป็นผลลัพธ์ทางคณิตศาสตร์ที่สมบูรณ์ แต่ก็อาจไม่ใช่คำตอบ ซึ่งเกิดจากการตระหนักรู้ในการทำลายเปลือกของตนเอง
ท้ายที่สุดแล้ว ธุรกิจก็คือคนไม่ใช่หรือ? ความเป็นผู้นำที่สามารถรวมลูกค้า พนักงาน และครอบครัวทั้งหมดจะสร้างธุรกิจที่ประสบความสำเร็จ และทักษะทางธุรกิจที่หรูหรานั้นอาจนำไปสู่ความสำเร็จชั่วคราว แต่ไม่สามารถนำไปสู่ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ได้
ขอถามคำถามหนึ่ง
คุณคิดว่าโดนัลด์ ทรัมป์เป็น CEO ที่ประสบความสำเร็จหรือไม่?
คุณค่าทางการเงินของเขาประสบความสำเร็จ แต่ถ้ามองจากผลลัพธ์ที่มีอยู่มากมายบนดาวเคราะห์เล็กๆ ที่ชื่อว่าโลก เขาอาจจะประสบความสำเร็จทางการเงิน แต่ไม่สามารถบอกได้ว่าเขาประสบความสำเร็จในความหมายที่แท้จริง
ต้องมีความเป็นผู้นำเพื่อสร้างความสำเร็จ และความสำเร็จนั้นจะถูกพิสูจน์จากการติดตามของผู้ติดตาม ความสำเร็จทางการเงินจะเป็นทั้งหมดที่ CEO ต้องบรรลุหรือ? ทรัมป์ได้รับเงินจำนวนมาก แต่เขาไม่ได้รับใจของผู้คน
นั่นคือ
คุณฝันถึง CEO ที่ประสบความสำเร็จหรือ?
ถ้าอย่างนั้นคุณต้องกำหนดความหมายของความสำเร็จของคุณเองก่อน
เป็นความสำเร็จทางการเงินที่ไม่สมบูรณ์แบบเหมือนทรัมป์หรือ? หรือเป็นความสำเร็จที่สมบูรณ์แบบทั้งทางการเงินและการติดตาม?
CEO ที่ยิ่งใหญ่จะได้ทั้งเงินและการติดตาม ในขณะที่พ่อค้าเล็กๆ จะรู้สึกพอใจอย่างมากกับความสำเร็จทางการเงิน ที่นี่คือจุดที่ขนาดของความสำเร็จปรากฏขึ้น คุณจะเป็นพ่อค้าเล็กๆ หรือ CEO ที่ยิ่งใหญ่?
และถ้าคุณต้องการอย่างหลัง จุดเริ่มต้นคือการมีน้ำใจ ความสำเร็จทางการเงินสามารถทำได้ด้วยความเห็นแก่ตัวอย่างสุดโต่งและความแคบอย่างแน่นอน บางทีอาจจะได้มาง่ายกว่าด้วยซ้ำ ในระบบทุนนิยม มีอาวุธที่มีประสิทธิภาพเท่ากับความเห็นแก่ตัวหรือไม่? ดังนั้นคุณต้องตัดสินใจตามอุดมคติที่คุณต้องการ คุณจะเป็นพ่อค้าทางการเงินหรือ? หรือเป็นนักธุรกิจที่ได้ทั้งเงินและผู้ติดตาม?
การเลือกเป็นของคุณ
P.S
ความคิดเห็นทั้งหมดข้างต้นเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียน ดังนั้นจึงยอมรับว่าอาจเป็นคำตอบที่ชัดเจนสำหรับบางคน เพราะผู้เขียนต้องการทำธุรกิจมากกว่าการค้าขาย คุณก็เช่นกันใช่ไหม? โปรดจดจำไว้
คำตอบคือสองตัวอักษร
น้ำใจ
