[KAVE=ผู้สื่อข่าวอีแทริม] แม้จะมีข่าวเศรษฐกิจที่สำคัญเช่นอัตราแลกเปลี่ยนที่สูง แต่ในตรอกเล็กๆ ของชองดัมดงในกรุงโซล การเปลี่ยนแปลงที่ช้าและละเอียดอ่อนยังคงดำเนินต่อไป เบื้องหลังป้ายที่หรูหราของพิพิธภัณฑ์ขนาดใหญ่หรือแกลเลอรีขนาดใหญ่ พื้นที่เล็กๆ ในเมืองสามารถเปลี่ยน "ความรู้สึกทางศิลปะ" ของเมืองหนึ่งได้ แกลเลอรี 508 ที่ตั้งอยู่บนเนินเขาในย่านที่อยู่อาศัยของชองดัมดงเป็นหนึ่งในสถานที่เหล่านั้น แกลเลอรีนี้สร้างเอกลักษณ์ที่สามารถอธิบายได้อย่างเพียงพอแม้จะไม่แข่งขันด้วยขนาด แต่ด้วยพื้นที่ การจัดแสดง และการเลือกศิลปิน
แกลเลอรี 508 เปิดตัวในเดือนกุมภาพันธ์ 2020 ช่วงเวลาที่เปิดตัวนั้นเป็นช่วงก่อนที่การแพร่ระบาดของโควิด-19 จะเกิดขึ้นทั่วโลก การเปิดตัวในช่วงที่พิพิธภัณฑ์และแกลเลอรีปิดตัวลงและงานศิลปะนานาชาติถูกยกเลิกนั้นถือเป็นการเริ่มต้นที่ท้าทายอย่างมาก สถานที่นี้ตั้งอยู่ในอาคารที่ออกแบบโดยสถาปนิกชื่อดังของเกาหลี ซองฮโยซัง ตั้งอยู่ห่างจากถนนช้อปปิ้งที่คึกคักในชองดัมดงเพียงหนึ่งช่วงตึก แทนที่จะเน้นที่รูปลักษณ์ภายนอก แกลเลอรีนี้สร้างบรรยากาศที่เหมือน "พิพิธภัณฑ์ขนาดเล็ก" โดยปรับแต่งการไหลของพื้นที่ แสง และความสูงของผนังอย่างละเอียด แกลเลอรี 508 ได้ประกาศเป้าหมายว่า "จะนำเสนอการสร้างสรรค์ศิลปะที่หลากหลายและลดอุปสรรคในการสะสมงานศิลปะ"
ชองดัมดงเป็นที่รู้จักกันดีในหมู่นักท่องเที่ยวต่างชาติว่าเป็นถนนช้อปปิ้งที่มีแบรนด์หรูมากมาย แต่ในเกาหลี ย่านนี้ทำหน้าที่เป็น "ถนนแกลเลอรี" มานานแล้ว เป็นย่านที่มีแกลเลอรีเชิงพาณิชย์ขนาดใหญ่และพื้นที่ทดลองใหม่ๆ รวมถึงบ้านแฟชั่นและพื้นที่ศิลปะผสมผสานกัน แกลเลอรี 508 ใช้ประโยชน์จากภูมิศาสตร์ของพื้นที่นี้ได้ดี นักท่องเที่ยวต่างชาติสามารถเพลิดเพลินกับการช้อปปิ้งที่หรูหราในกรุงเกาหลี และเพียงแค่เดินไม่กี่ก้าวก็จะพบกับศิลปะสมัยใหม่ระดับนานาชาติในพื้นที่ขนาดเล็ก โครงสร้างนี้ทำหน้าที่เป็น "ประตูเล็กๆ" ที่เปลี่ยนเส้นทางการท่องเที่ยวและชีวิตประจำวันให้กลายเป็นศิลปะอย่างเป็นธรรมชาติ
เมื่อดูการแนะนำตัวของแกลเลอรี 508 จะเห็นว่าน่าสนใจที่พวกเขากำหนดตัวเองว่าเป็น "ทางเข้าสู่ศิลปะสมัยใหม่ระดับนานาชาติ" แกลเลอรีนี้ประกาศว่าจะจัดการกับศิลปินที่เป็นอัจฉริยะในประวัติศาสตร์ศิลปะตะวันตก ศิลปินที่บุกเบิกศิลปะสมัยใหม่ในศตวรรษที่ 20 และศิลปินหนุ่มที่จะเขียนประวัติศาสตร์ศิลปะในอนาคต โดยอ้างถึงตัวอย่างของพอล ดูรัง รุยเอล ผู้ซึ่งทำให้ศิลปะอิมเพรสชันนิสม์เป็นที่รู้จักในโลก พวกเขายังแสดงความตั้งใจที่จะสืบทอดบทบาทดั้งเดิมของแกลเลอรีในฐานะ "สะพานเชื่อมระหว่างศิลปินและประชาชน" ในเวอร์ชันศตวรรษที่ 21
การประกาศนี้ไม่ใช่เพียงแค่การพูดเกินจริง แต่สามารถยืนยันได้จากประวัติการจัดแสดง แกลเลอรี 508 ได้วางแผนการจัดแสดงผลงานของศิลปินชั้นนำของศิลปะสมัยใหม่ของฝรั่งเศส ฌอง ปิแอร์ เรย์โน (Jean Pierre Raynaud) ซึ่งมีผลงานกว่า 60 ปีและผลงานใหม่ที่ไม่เคยเผยแพร่มาก่อน การจัดแสดงนี้เป็นโอกาสในการนำเสนอผลงานของเรย์โนที่เป็นผลงานสะสมส่วนตัวให้กับผู้ชมชาวเกาหลี และแกลเลอรี 508 ได้เน้นย้ำว่า "เป็นแกลเลอรีแรกที่ตั้งอยู่ในเกาหลีที่จัดแสดงผลงานหลักของเขา"
ไม่เพียงแต่เรย์โนเท่านั้น ศิลปินชั้นนำของฝรั่งเศสอย่างเบอร์นาร์ เวเนต์ (Bernar Venet) ศิลปินนามธรรมจากสเปนอย่างเอดูอาร์โด ชิลิดา (Eduardo Chillida) และพอล บูรี (Pol Bury) จากเบลเยียมก็มีชื่ออยู่ในรายชื่อศิลปินของแกลเลอรีนี้ นอกจากนี้ยังมีศิลปินเกาหลีอย่างแบ จุนซอง (Bae Joonsung) และพัค ซินยอง (Park Sinyoung) ที่เข้าร่วมอยู่ด้วย ในมุมมองของผู้ชมจากต่างประเทศ โครงสร้างนี้ทำให้การติดตามสายตาจากศิลปะสมัยใหม่ของตะวันตกไปยังผลงานของศิลปินเกาหลีเป็นไปอย่างเป็นธรรมชาติ ความเป็นสากลและความเป็นท้องถิ่นจึงผสมผสานกันในพื้นที่เดียว
การจัดแสดงของแกลเลอรี 508 ไม่ได้จำกัดอยู่เพียงแค่ "นิทรรศการย้อนหลังของศิลปินที่นำเข้า" ตัวอย่างเช่น นิทรรศการ "Soulscape" ที่เน้นผลงานของสถาปนิกซองฮโยซัง เป็นโอกาสในการสำรวจกระบวนการคิดของสถาปนิกผ่านแบบแปลนและโมเดล รวมถึงการวาดภาพ เมื่อเร็วๆ นี้ได้มีการจัดแสดงนิทรรศการเดี่ยวของศิลปินอีจุนโฮ (Lee Junho) ที่ขยายภาษาในการวาดภาพจากภาพวาดภูมิทัศน์ "บาดแผลที่เกิดขึ้น ดอกไม้บาน" โดยนำเสนอการขูดผืนผ้าใบด้วยมีดเป็นภาษาทางสายตาของบาดแผล การรักษา และพลังชีวิต การคัดเลือกเช่นนี้เป็นวิธีการที่ไม่แยก "ศิลปินชั้นนำ" และ "การทดลองร่วมสมัย" ออกจากกัน แต่รวมเป็นกระแสเดียว
จากมุมมองของนักอ่านต่างประเทศ จุดแข็งของแกลเลอรี 508 คือการแสดงให้เห็นถึงปัจจุบันของตลาดศิลปะในเอเชียตะวันออกในขนาดที่เล็กมาก ศิลปะสมัยใหม่ของเกาหลีได้กลายเป็นหนึ่งในหัวข้อหลักของงานศิลปะระดับนานาชาติในช่วง 10 ปีที่ผ่านมา กรุงโซลมีแกลเลอรีขนาดใหญ่ที่สร้างเครือข่ายระดับโลก แต่พลังในการสร้างระบบนิเวศศิลปะที่มีสุขภาพดีนั้นมาจากแกลเลอรีเชิงพาณิชย์ขนาดกลาง การแนะนำผลงานของศิลปินนานาชาติสู่ตลาดเกาหลี และในขณะเดียวกันการเชื่อมโยงศิลปินเกาหลีเข้ากับนักสะสมต่างประเทศนั้นเกิดขึ้นผ่านมือของพวกเขา แกลเลอรี 508 จึงเป็น "ฮับกลาง" ที่เช่นนี้
อีกจุดที่น่าสนใจคือแกลเลอรี 508 ตั้งเป้าหมายในการ "ขยายฐานนักสะสม" เป็นภารกิจของตนเอง ตลาดศิลปะเกาหลีในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาได้เติบโตอย่างรวดเร็วในกลุ่มนักสะสมรุ่นใหม่ เมื่ออุตสาหกรรม IT การเงิน และสตาร์ทอัพสะสมความมั่งคั่ง บรรยากาศในการมองงานศิลปะไม่ใช่เพียงแค่ความหรูหรา แต่เป็นหนึ่งในประเภทของพอร์ตการลงทุนก็เริ่มแพร่หลาย แกลเลอรี 508 ประกาศว่า "จะลดอุปสรรคในการสะสมงานศิลปะ" และดูเหมือนว่าจะมุ่งมั่นที่จะดึงดูดผู้ชมใหม่และนักสะสมที่มีศักยภาพแทนที่จะพึ่งพาลูกค้า VIP เพียงไม่กี่คน
ในความเป็นจริง แกลเลอรีนี้มีเว็บไซต์ที่ใช้ภาษาเกาหลีและภาษาอังกฤษร่วมกัน มีข้อมูลการจัดแสดงที่เข้าถึงได้ง่ายสำหรับนักท่องเที่ยวต่างประเทศ และมีข้อความที่ค่อนข้างเป็นมิตร ในกรุงโซลที่มีนักท่องเที่ยวต่างประเทศเพิ่มขึ้น การมีจุดนี้เป็นสิ่งสำคัญสำหรับชาวต่างชาติที่ไม่สามารถข้ามผ่านประตูของแกลเลอรีเกาหลีเนื่องจากอุปสรรคด้านภาษา นักท่องเที่ยวที่เพลิดเพลินกับ "เส้นทางช้อปปิ้งหรูในชองดัมดง" หากติดตามคำอธิบายทางภาษา ก็จะได้สัมผัสกับด้านหนึ่งของศิลปะสมัยใหม่ของเกาหลีอย่างเป็นธรรมชาติ
กลยุทธ์ของแกลเลอรี 508 ไม่ใช่การขยายตัวอย่างก้าวร้าวเพื่อผลลัพธ์ระยะสั้น แต่ใกล้เคียงกับการสร้างความสัมพันธ์ที่สงบ แกลเลอรี 508 อธิบายตัวเองว่าเป็น "สถานที่ที่สร้างความสัมพันธ์สร้างสรรค์ที่ยั่งยืนระหว่างศิลปินและนักสะสม" ผู้บริหารและผู้อำนวยการใช้เวลานานในการพูดคุยกับศิลปิน แสดงผลงานของพวกเขาอย่างต่อเนื่อง และในขณะเดียวกันก็อธิบายคุณค่าของผลงานในมุมมองระยะยาวให้กับนักสะสม กลยุทธ์ที่เน้น "ความสัมพันธ์ที่ยั่งยืน" มากกว่าการจัดแสดงที่มีชื่อเสียงชั่วคราวนี้กลับกลายเป็นสินทรัพย์ที่เชื่อถือได้ในตลาดศิลปะที่มีความผันผวนสูง
ในมุมมองของนักอ่านต่างประเทศ เราควรมองแกลเลอรีเกาหลีอย่างไร ตลาดศิลปะระดับนานาชาติในปัจจุบันได้ขยายออกไปจากศูนย์กลางดั้งเดิมเช่นนิวยอร์ก ลอนดอน ปารีส และฮ่องกง ไปยังเมืองต่างๆ เช่นโซล เซี่ยงไฮ้ และไทเปที่เข้าร่วมเป็นแกนใหม่ ในกระบวนการนี้ สิ่งที่สำคัญไม่ใช่เพียงขนาดของการทำธุรกรรมหรือราคาที่ชนะการประมูล แต่เป็นว่าแต่ละเมืองจะนำเสนอภาษาและความรู้สึกในการจัดแสดงศิลปะอย่างไร แกลเลอรี 508 แสดงให้เห็นถึงลักษณะทางศิลปะของเมืองโซลในขนาดเล็ก โดยผสมผสาน "ความมั่นคงที่มุ่งเน้นศิลปินชั้นนำ" และ "ความอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับศิลปินร่วมสมัย"
เมื่อเดินไปตามตรอกชองดัมดง หากคุณเห็นผนังสีขาวและแสงที่เงียบสงบผ่านหน้าต่างกระจก และพบกับผลงานประติมากรรมและภาพวาดนามธรรมที่แขวนอยู่เต็มผนังด้านหนึ่ง มีโอกาสสูงที่นั่นคือแกลเลอรี 508 แม้จะไม่มีป้ายอธิบายที่หรูหราเหมือนพิพิธภัณฑ์ขนาดใหญ่ แต่สถานที่นี้ก็เป็นสถานที่ที่ผลงานและพื้นที่พูดคุยกันก่อน สาเหตุที่ต้องแนะนำแกลเลอรีเล็กๆ แห่งนี้ให้กับนักอ่านต่างประเทศนั้นง่ายมาก เพราะมันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะหาสถานที่ที่แสดงให้เห็นว่าศิลปะของเมืองหนึ่งคิดอย่างไรในปัจจุบัน และเชื่อมโยงศิลปินในอดีตและอนาคตเข้าด้วยกันในที่เดียวกันอย่างกระชับเช่นนี้
