ธุรกิจโชว์ Netflix...เพลงของซงฮเยคโย x กงยูจากเกมปลาหมึก: การเดินทางกลับสู่ปี 1960 กับนกฮีกยอง

ซีรีส์ Netflix ออริจินัลที่กำลังอยู่ในระหว่างการผลิตโดยมีเป้าหมายที่จะเปิดตัวในปี 2026 〈ช้าและเข้มข้น〉(ชื่อชั่วคราว, ชื่อภาษาอังกฤษ: Show Business) คาดว่าจะถูกบันทึกเป็นเหตุการณ์สำคัญในประวัติศาสตร์วัฒนธรรมป๊อปเกาหลี (史) มากกว่าข่าวการผลิตละครธรรมดา สองไอคอนที่เป็นตัวแทนของตลาดละครเกาหลี ซงฮเยคโยและกงยู การพบกันครั้งแรกที่มีประวัติศาสตร์เพียงพอที่จะดึงดูดความสนใจของสาธารณชน แต่ความหมายทางอุตสาหกรรมและวัฒนธรรมที่แฝงอยู่ในผลงานนี้มีมากกว่าความหรูหราของการคัดเลือกนักแสดง  

เราจะวิเคราะห์โลกภายในและพื้นหลังภายนอกของผลงานอย่างลึกซึ้งโดยอิงจากข่าวการปิดกล้องละครและซินอปซิสที่เผยแพร่ รวมถึงเอกสารทางประวัติศาสตร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งผลงานนี้ที่กล่าวถึงการเกิดขึ้นของ 'ธุรกิจโชว์' บนซากปรักหักพังของสังคมเกาหลีหลังสงครามจะมองเห็นได้อย่างไรในช่วงเวลาที่มีการเปลี่ยนแปลงตั้งแต่ปี 1950 ถึง 1980 และนักสร้างสรรค์ที่โดดเด่นอย่างนกฮีกยองและอียุนจองจะตีความยุคนี้อย่างไร  

มาตรฐานที่สำคัญที่สุดในการวัดความสำเร็จของละครคือความกลมกลืนระหว่างนักเขียนและผู้กำกับ รวมถึงระบบการผลิต 〈ช้าและเข้มข้น〉 เกิดขึ้นที่จุดที่ 'แก่นแท้ของมนุษยธรรม' และ 'ความงามของการกำกับที่มีความรู้สึก' ปะทะและรวมกัน

นกฮีกยองเป็นนักเขียนละครที่มีตำแหน่งโดดเด่นในหมู่นักเขียนละครเกาหลี ผลงานของเธอเน้นไปที่จิตใจของตัวละครมากกว่าที่จะเป็นเหตุการณ์ที่หรูหรา และสำรวจความเหงาและพลศาสตร์ของความสัมพันธ์ที่มีอยู่ในมนุษย์

• วิวัฒนาการของฟิลโมกราฟี: 〈โลกที่พวกเขาอาศัยอยู่〉(2008), 〈ลมพัดในฤดูหนาว〉(2013), 〈ไม่เป็นไร, นี่คือความรัก〉(2014), 〈เพื่อนรักของฉัน〉(2016), 〈สด〉(2018), 〈บลูส์ของเรา〉(2022) ผลงานของเธอมีแนวโน้มที่จะมุ่งเน้นไปที่ 'มนุษย์' อย่างสม่ำเสมอ  

• การขยายไปสู่ละครประวัติศาสตร์: การที่นกฮีกยองจะจัดการกับประวัติศาสตร์สมัยใหม่และการเกิดขึ้นของวงการบันเทิงหมายความว่ามุมมองของเธอในฐานะนักเขียนกำลังขยายไปสู่มิติใหม่ หากผลงานก่อนหน้านี้มักจะเล่าเรื่องราวของคนธรรมดาในยุคเดียวกันหรือคนในสถานีโทรทัศน์ ผลงานนี้จะกล่าวถึง 'การอยู่รอด' และ 'ความปรารถนา' ของศิลปินในช่วงปี 1950-80 ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่บาดแผลจากสงครามยังไม่หายไป นี่ไม่ใช่แค่เรื่องราวความสำเร็จธรรมดา แต่คาดว่าจะเป็นการบรรยายถึงการดิ้นรนอย่างรุนแรงของมนุษย์ที่พยายามไม่สูญเสียตัวตนในภายใต้แรงกดดันของยุค  

• การพบกันครั้งที่สามกับซงฮเยคโย: การพบกันครั้งที่สามกับซงฮเยคโยหลังจาก 〈โลกที่พวกเขาอาศัยอยู่〉 และ 〈ลมพัดในฤดูหนาว〉 การทำงานร่วมกันของทั้งสองคนเป็นโอกาสที่ทำให้การแสดงของซงฮเยคโยลึกซึ้งยิ่งขึ้น เสียงคาดหวังในหมู่ผู้ใช้อินเทอร์เน็ตคือ "นกฮีกยองจะทำให้ตัวละครที่ดีที่สุดในชีวิตของซงฮเยคโยเกิดขึ้นอีกครั้ง"  

อียุนจองเป็นผู้กำกับที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้บุกเบิกยุคของ 'การกำกับที่มีอารมณ์' ในประวัติศาสตร์การกำกับละครเกาหลี

• การเล่าเรื่องด้วยภาพ: 〈คาเฟ่ปริ๊นซ์สาขาที่ 1〉(2007) ได้รับการชื่นชมว่าเป็นการกำกับที่มีความรู้สึกซึ่งเกินกว่าคอมเมดี้โรแมนติก โดยสามารถจับความชื้นและอากาศในวันฤดูร้อนได้อย่างสมบูรณ์ หลังจากนั้น 〈ชีสในกับดัก〉, 〈อาร์กอน〉, 〈ทุกคนโกหก〉 เป็นต้น เธอได้แสดงความสามารถในการกำกับที่ข้ามประเภท  

• การพบกันอีกครั้งกับกงยูหลังจาก 19 ปี: สำหรับกงยู 〈คาเฟ่ปริ๊นซ์สาขาที่ 1〉 เป็น "บันทึกของวัยหนุ่ม" และเป็นผลงานที่ทำให้เขาได้ยึดมั่นในฐานะนักแสดง การที่กงยูจะพบกับอียุนจองอีกครั้งหมายความว่าเขาได้สร้างสภาพแวดล้อมที่เขาสามารถแสดงได้อย่างสบายและเป็นธรรมชาติ แสงที่ใช้เทคนิคการถือกล้องแบบละเอียดและแสงธรรมชาติของอียุนจองจะสร้างบรรยากาศวินเทจในปี 1960 ได้อย่างน่าสนใจ

ตัวละครที่เจาะลึกในยุคที่มีการเปลี่ยนแปลง

ตัวละครในละครนี้ไม่ใช่แค่ตัวละครที่สร้างขึ้นจากจินตนาการ แต่เป็นการสะท้อนของบุคคลที่มีอยู่จริงซึ่งได้ทอผ้าประวัติศาสตร์วัฒนธรรมป๊อปเกาหลี

มินจา (ซงฮเยคโย): ดีวาที่ร้องเรียกการอยู่รอดบนเวที

• ภาพรวมตัวละคร: มินจาที่ซงฮเยคโยแสดงเป็นบุคคลที่ใช้ชีวิตในวัยเด็กที่เต็มไปด้วยความยากจนและความทุกข์ทรมาน แต่ด้วยความตั้งใจที่จะเป็นนักร้อง เธอจึงกระโดดเข้าสู่วงการบันเทิงที่เต็มไปด้วยความโหดร้าย  

• การวิเคราะห์ภายใน: แรงขับเคลื่อนของมินจาคือ 'การขาดแคลน' หากมุนดงอึนใน 〈เดอะกลอรี〉 เผาไหม้ตัวเองเพื่อแก้แค้น มินจากลับทุ่มเทตัวเองเพื่อความสำเร็จและความสำเร็จทางศิลปะ ชื่อเรื่อง "ช้าและเข้มข้น" อาจเป็นสัญลักษณ์ของความเร็วและผลกระทบที่มินจาจะเติบโตเป็นดาว ซงฮเยคโยได้ทำการตัดผมสั้นอย่างกล้าหาญเพื่อบทนี้และสร้างภาพลักษณ์ของ 'โมเดิร์นเกิร์ล' ในปี 1960-70  

• ความท้าทายในการแสดง: หากภาพลักษณ์เดิมของซงฮเยคโยคือ 'ราชินีเมโลดราม่า' ในผลงานนี้เธอต้องแสดงให้เห็นถึงสัญชาตญาณการอยู่รอดที่รุนแรงและความมีเสน่ห์บนเวที ในฐานะที่เป็นซีรีส์ Netflix คาดว่าจะมีการแสดงอารมณ์ที่กล้าหาญและเข้มข้นกว่าละครโทรทัศน์ทั่วไป

ดงกู (กงยู): นักพนันที่ขายความโรแมนติก

• ภาพรวมตัวละคร: ดงกูที่กงยูแสดงเป็นเพื่อนในวัยเด็กของมินจา และทำหน้าที่เป็นผู้จัดการหรือนักผลิตที่เดินเคียงข้างเธอเมื่อเธอเริ่มเข้าสู่วงการเพลง  

• บทบาท: ดงกูเป็นคนแรกที่เห็นความสามารถของมินจา และเป็นผู้ช่วยที่รับผิดชอบด้านมืดของธุรกิจโชว์เพื่อทำให้เธอกลายเป็นดาว เขาอาจถูกวาดให้มีทั้งอารมณ์ศิลปินที่โรแมนติกและลักษณะของนักธุรกิจที่เฉียบคม

• ความสัมพันธ์: ความสัมพันธ์ระหว่างมินจาและดงกูไม่ใช่แค่คู่รัก แต่ใกล้เคียงกับ 'เพื่อนร่วมรบ' ในซากปรักหักพังของสงคราม เรื่องราวของทั้งสองคนที่เติบโตขึ้นโดยพึ่งพากันจะให้ความรู้สึกที่หนักแน่นกว่าความโรแมนติก กงยูคาดว่าจะหลุดพ้นจากภาพลักษณ์ที่นิ่งเฉยที่เขาแสดงในผลงานล่าสุดอย่าง 〈เกมปลาหมึก〉 และ 〈กระเป๋าเดินทาง〉 และจะนำพลังงานจากช่วงเวลาที่เขาแสดงใน 〈คาเฟ่ปริ๊นซ์สาขาที่ 1〉 มาปรับให้เข้ากับละครประวัติศาสตร์  

กิลยอ (ชาซึงวอน) & ยางจา (อีฮานี): ไอคอนแห่งยุค

• กิลยอ (ชาซึงวอน): เขาจะปรากฏตัวในฐานะนักแต่งเพลงและโปรดิวเซอร์ที่ดีที่สุดในยุคนั้น เขาเป็น 'เมนทอร์' และ 'ผู้มีอำนาจ' ที่มอบโอกาสให้มินจาและดงกูในขณะเดียวกันก็สร้างความยากลำบากให้กับพวกเขา คาดว่าความมีเสน่ห์และอารมณ์ขันที่ดำมืดของชาซึงวอนจะรวมกันเพื่อสร้างตัวละครที่มีมิติ ประวัติศาสตร์อาจได้รับแรงบันดาลใจจากนักดนตรีระดับตำนานอย่าง 'ชินจุงฮยอน'  

• ยางจา (อีฮานี): เธอเป็นแม่ของมินฮี (ซอลฮยอน) และนักร้องที่มีชื่อเสียงในยุค เธอเป็นตัวแทนของความเหงาของนักแสดงที่ถูกซ่อนอยู่หลังความหรูหรา อีฮานีจะนำพื้นฐานทางศิลปะที่เรียนรู้จากการศึกษาดนตรีพื้นบ้านมาใช้ในการแสดงบนเวทีโดยไม่ใช้ตัวแทนและจะมอบความบันเทิงที่น่าทึ่ง ตัวละครของเธอเป็นสัญลักษณ์ของความมุ่งมั่นและความหลงใหลที่ไม่ยอมแพ้ต่อความฝัน

มินฮี (คิมซอลฮยอน): ระหว่างความปรารถนาและความบริสุทธิ์

• ภาพรวมตัวละคร: เธอเป็นตัวละครที่มีความขัดแย้งกับมินจาหรือแบ่งปันความรักในฐานะพี่น้อง เป็นตัวแทนของวัยรุ่นอีกคนที่ประสบกับความเจ็บปวดในการเติบโตในสภาพแวดล้อมที่ยากลำบาก ซอลฮยอนในฐานะนักแสดงที่มาจากวงการไอดอลคาดว่าจะนำเสนอการแสดงที่เป็นธรรมชาติที่สุดในบทบาทนักร้อง

เงาและแสงของธุรกิจโชว์เกาหลีในปี 1960-70

'โชว์ของกองทัพสหรัฐฯ 8' ซึ่งคาดว่าจะเป็นเวทีหลักของละครนี้ เป็นหนึ่งในสถานที่ที่สำคัญที่สุดในประวัติศาสตร์ดนตรีป๊อปเกาหลี

• โครงสร้างอุตสาหกรรม: หลังสงครามเกาหลี เศรษฐกิจในประเทศล่มสลาย แต่ฐานทัพสหรัฐฯ ในเกาหลีเป็นสถานที่ที่เต็มไปด้วยดอลลาร์ สำหรับนักดนตรีเกาหลี เวทีของกองทัพสหรัฐฯ 8 เป็นที่ทำงานที่รับประกันรายได้ที่มั่นคงเพียงแห่งเดียว ในขณะนั้นโชว์ของกองทัพสหรัฐฯ 8 ดำเนินการด้วย 'ระบบออดิชั่น' อย่างเข้มงวด โดยมีการจัดอันดับ (AA, A, B ฯลฯ) ตามความสามารถในการเล่นและเพลงที่แสดง และค่าตอบแทนจะจ่ายตามระดับ นี่อาจถือเป็นต้นแบบของระบบการฝึกอบรมไอดอล K-Pop ในปัจจุบัน  

• วิวัฒนาการทางดนตรี: เพื่อทำให้ทหารอเมริกันพอใจ นักร้องเกาหลีต้องสามารถแสดงเพลงป๊อป, แจ๊ส, คันทรี, โซล, และร็อคแอนด์โรลได้อย่างสมบูรณ์ ในกระบวนการนี้ 'ป๊อปมาตรฐาน' ได้ถูกนำเข้ามาในเกาหลี และนักร้องระดับตำนานอย่างชินจุงฮยอน, ยุนบกฮี, แพตตี้คิม, และฮยอนมีได้เกิดขึ้น เพลงที่มินจา (ซงฮเยคโย) จะร้องในละครนี้มีแนวโน้มที่จะเป็นเพลงที่แปลจากป๊อปตะวันตกที่เป็นที่นิยมในขณะนั้นหรือเพลงร็อค/โซลในช่วงแรก  

ความสัมพันธ์ระหว่างกิลยอที่ชาซึงวอนแสดงและซงฮเยคโย, ซอลฮยอนในละครนี้จะทำให้เรานึกถึงนักดนตรีชินจุงฮยอนและนักร้องใน 'กลุ่มชินจุงฮยอน'

• การปรากฏตัวของชินจุงฮยอน: ชินจุงฮยอนเริ่มต้นอาชีพในฐานะ 'แจ็คกี้ชิน' บนเวทีของกองทัพสหรัฐฯ 8 ในปี 1957 และในปี 1962 เขาได้ก่อตั้งวงร็อคเกาหลีวงแรก 'Add4' เขามีความภาคภูมิใจที่ได้ก่อตั้งวงร็อคก่อนหน้าบีทเทิลส์ 1 ปี  

• ตำนานความสำเร็จ: ชินจุงฮยอนทำให้เพลงของเพิร์ลซิสเตอร์ส 〈นิมา〉 และเพลงของคิมชูจา 〈ก่อนที่จะสายเกินไป〉 กลายเป็นเพลงฮิตและนำแนวเพลงไซคีเดลิกและโซลเข้าสู่กระแสหลักของวงการเพลงเกาหลี ละครจะนำเสนอความสัมพันธ์ระหว่างโปรดิวเซอร์และนักร้อง รวมถึงเบื้องหลังการเกิดขึ้นของเพลงฮิตอย่างน่าสนใจ

ตัวละครในละครจะต่อสู้เพื่อปกป้องโลกศิลปะของพวกเขาโดยการปะทะกับการควบคุมของอำนาจรัฐ พวกเขาจะถูกจับที่สถานีตำรวจและเขียนคำขอโทษ และจะมีฉากที่พวกเขาหนีจากหน่วยงานที่ถือกรรไกร ซึ่งสามารถใช้เป็นองค์ประกอบของคอมเมดี้ดำที่สะท้อนถึงยุคที่ 'ตลกแต่เศร้า'

ภาพลักษณ์ & สไตล์: การตีความใหม่ของเรโทร

ผู้กำกับอียุนจองและทีมออกแบบเสื้อผ้าจะมุ่งมั่นในการสร้างสรรค์แฟชั่นในปี 1950-70 ด้วยความรู้สึกที่ทันสมัย

• ลุคแกลม (Glam Look) และลุคโมด (Mod Look): กางเกงพานตาลองที่เพิร์ลซิสเตอร์สหรือยุนบกฮีเคยสวมใส่, เดรสลายสวย, การแต่งหน้าที่เข้มข้น, และทรงผมสิงโตจะมอบความเพลิดเพลินทางสายตา  

• การเปลี่ยนแปลงสไตล์ของซงฮเยคโย: ซงฮเยคโยจะทิ้งสไตล์ที่มีความละเอียดและสง่างามที่เธอเคยแสดงออกไป และสวมใส่เสื้อผ้าสีสดและเครื่องประดับที่กล้าหาญเพื่อแสดงให้เห็นถึงบทบาทของเธอในฐานะ 'ไอคอนแฟชั่น' นี่จะเป็นอุปกรณ์ที่ช่วยในการมองเห็น 'การปฏิวัติแฟชั่น' ในยุค 1960 ที่เกิดขึ้นในย่านมยองดง (ปัจจุบันเป็นศูนย์กลางแฟชั่น)

จุดเปลี่ยนใหม่ของ K-Drama

〈ช้าและเข้มข้น〉 มีแนวโน้มที่จะเป็นเนื้อหาที่รวมกันระหว่างคนรุ่นกลางและรุ่น MZ โดยกระตุ้นความรู้สึกของความคิดถึงสำหรับคนรุ่นกลางและความรู้สึกเรโทรที่ 'ฮิป' สำหรับคนรุ่นใหม่ โดยเฉพาะเมื่อมองเห็นปรากฏการณ์ที่นักร้องในอดีต (ยางจุนอิล, คิมชูจา ฯลฯ) ได้รับการฟื้นฟูผ่าน YouTube (เพลงในสวนท็อปโกล) อาจเกิดขึ้นได้ว่าหลังจากการออกอากาศของละครนี้ เพลงร็อคและโซลของเกาหลีในปี 1960-70 จะกลับมาขึ้นชาร์ตอีกครั้ง

Netflix กำลังทดลอง K-Content ที่หลากหลายหลังจาก 〈เกมปลาหมึก〉 ผลงานนี้จะเป็นการผสมผสานระหว่าง 'ละครประวัติศาสตร์' กับ 'ดนตรี' และ 'ดราม่ามนุษย์' เพื่อแสดงให้ผู้ชมทั่วโลกเห็นถึงพลศาสตร์ของประวัติศาสตร์เกาหลี ผลงานนี้มีกำหนดจะเปิดตัวในปี 2026 และคาดว่าจะเป็นผลงาน 'Tentpole' ในไลน์อัพของ Netflix เกาหลี ซึ่งจะช่วยยกระดับมูลค่าของ Studio Dragon และสถานะของอุตสาหกรรมละครเกาหลีอีกครั้ง

"หากไม่มีความรู้ก็ใช้สามัญสำนึกในการใช้ชีวิต และหากไม่มีสามัญสำนึกก็ใช้สัญชาตญาณในการใช้ชีวิต" มีคำกล่าวนี้ แต่ตัวละครใน 〈ช้าและเข้มข้น〉 ได้เผชิญหน้ากับยุคที่ไม่มีทั้งความรู้และสามัญสำนึก โดยใช้เพียง 'ความหลงใหล' และ 'ความสามารถ' เป็นอาวุธในการต่อสู้ โนฮีกยองจะวาดภาพการเติบโตที่ทั้งโหดร้ายและสวยงามนี้ให้กับซงฮเยคโยและกงยูในปี 2026 ซึ่งจะซึมซาบเข้าสู่ใจของผู้ชมทั่วโลก 'ช้า แต่เข้มข้นที่สุด'