Wieża obiecuje wszystko. Szepcze, że wystarczy się wspiąć, aby zdobyć bogactwo, sławę, władzę, a nawet samego boga. Jak w misji "Ucieknij z torbą pieniędzy" z Infinite Challenge, wieża to gra, w której stawką jest nie kilka godzin, ale całe życie. Naver Webtoon 'Wieża Boga' to historia, która uporczywie, niemal obsesyjnie, popycha ten prosty, ale intensywny pomysł do samego końca.
Początek dzieła jest zaskakująco skromny. Chłopak, który żył w ciemnej przestrzeni jak jaskinia, nie mając nic, oraz dziewczyna Rachel, która była dla niego całym światem. Życzeniem Rachel jest "zobaczyć gwiazdy na niebie" — tak samo skromne, jak pragnienie wiejskiego dziecka, które chce zobaczyć Myeongdong w Seulu, ale w tym świecie wiąże się z ryzykiem utraty życia. Wieża wydaje się być jedynym wyjściem, które może spełnić to życzenie. W momencie, gdy Rachel wchodzi do wieży, dla chłopaka zostaje tylko jedna opcja. Podążyć za nią do wieży. Uczucie, które trudno zdefiniować jako miłość, obsesję, czy efekt bycia przywiązanym do jedynej osoby, popycha go do środka.
Architektura pionowych pragnień
Na pierwszym piętrze wieży, chłopak staje twarzą w twarz z zasadami tego świata. Pojawia się zarządca Hedon, który ogłasza, że "wspinanie się na wieżę oznacza nieustanne zdawanie egzaminów", a chłopak staje przed pierwszym egzaminem — ogromnym, stalowym potworem. Tutaj egzamin to przetrwanie. To świat, w którym dosłownie przyjmuje się, że matura decyduje o życiu. Jeśli nie znajdziesz odpowiedzi, umierasz, a jeśli nie zdeptasz innych, twoja kolej nigdy nie nadejdzie. Jednak chłopak od początku nie jest w stanie w pełni przyswoić tej zasady. Walczy nie po to, by wygrać, ale by dotrzeć do Rachel. Motywacja gracza, który znajduje się poza systemem, decyduje o wzorze zachowań chłopaka, który powtarza się na każdym piętrze.
Na drugim piętrze rozgrywa się prawdziwa struktura 'battle royale'. Obcy uczniowie gromadzą się w jednej przestrzeni, a zasady wymagają, aby w określonym czasie zawierać sojusze i zdradzać się nawzajem, aby przetrwać. Ci, którzy oglądali 〈Gry o Tron〉, poczują déjà vu, gdy usłyszą, że "gra jest metaforą systemu społecznego". Interesujące jest to, że 'Wieża Boga' od 2010 roku rozwija tę strukturę w formie webtoonu.
Tutaj chłopak spotyka dwie postacie. Kun, arystokratyczny elitarny strateg z zimnym umysłem, jest typowym strategiem, ale tylko przed chłopakiem nie potrafi kontrolować swoich emocji, będąc rodzajem 'tsundere doradcy'. A potężny wojownik Rak, który krzyczy "zdobądź ofiarę" z ogromną lancą, wydaje się być prostoduszny, ale w rzeczywistości jest najczystszym lojalistą. Te trzy postacie, w których mieszają się kalkulacje, przemoc i naiwna obsesja, stają się kluczową drużyną w dalszej wspinaczce po wieży. W terminologii RPG to złoty zestaw tankera-dillera-wsparcia, ale tutaj wsparcie (chłopak) w rzeczywistości ukrywa specyfikacje na poziomie bossa końcowego dla ukrytego zakończenia.
Egzaminy różnią się w zależności od piętra. Bitwy drużynowe, dedukcja, psychologiczne starcia, walki o terytorium, a nawet wyścigi sztafetowe. To struktura podobna do 〈The Genius〉, gdzie zasady zmieniają się z sezonu na sezon. W tym procesie dziesiątki uczniów odpadają jeden po drugim, a tylko ci, którzy przetrwają, pozostawiają swoje imiona i historie. Cechą tego dzieła jest uprzejmość (lub nadmiar ustawień), która nadaje tło fabularne nawet postaciom drugoplanowym.
Struktura wieży ujawnia system klasowy i pragnień. Zwykli ludzie rodzą się w wioskach i miastach wewnątrz wieży i przez całe życie nie mogą opuścić kilku pięter. To jakby ustawić pionowo strukturę z 〈Parasite〉 — półpiwnica, pierwsze piętro, domy na wzgórzu. Tylko nieliczni wybrani mogą przystąpić do egzaminu jako oficjalni uczniowie i wspinać się wyżej. Na górze już czekają król Jahad i księżniczki, a także liczne grupy i rody zarządzające każdym piętrem, tworząc ogromny porządek.
Jednak chłopak jest 'nieregularnym' bytem, który nagle wpadł z zewnątrz, co oznacza, że nie należy do zasad wieży od samego początku. Jego istnienie samo w sobie wprowadza pęknięcie w systemie. Można by powiedzieć, że jest graczem, który ma dostęp do kodu źródłowego samej gry, a nie tylko używa cheatów. Niektórzy widzą w nim niebezpieczny zmienny i próbują go usunąć, podczas gdy inni chcą go wykorzystać dla swoich celów.
Rachel, czyli jak pasożytować na marzeniach innych
Obecność Rachel jest kolejnym filarem tej historii. Z perspektywy chłopaka Rachel zawsze jest światłem, które należy gonić. Jednak czytelnik, w miarę wspinania się po piętrach, odkrywa, że Rachel również ma swoje lęki i pragnienia w tej wieży. Wieża spełnia życzenia, ale żąda zapłaty. Nawet skromne pragnienie "chcę zobaczyć gwiazdy" staje się przedmiotem transakcji na poziomie podpisania umowy z diabłem w stylu Fausta.
Relacja między chłopakiem a Rachel nie jest prostą historią o miłości czy ponownym spotkaniu, ale przekształca się w dziwną i niewygodną relację między "osobą, która stawia życie na marzenia innych" a "osobą, która wspina się na poświęcenie kogoś". To nie jest miłość, ale raczej rodzaj symbiozy, a wręcz pasożytnictwa. Jak się rozdzielają i ponownie łączą, to kluczowy spoiler tej pracy, więc zatrzymam się na tym etapie, sugerując tylko kierunek. Mogę jednak powiedzieć jedno. Rachel jest jedną z najbardziej kontrowersyjnych postaci w historii webtoonu, a czytelnicy są zmuszeni do nienawidzenia jej lub rozumienia jej, wybierając jedną z dwóch opcji.
Następnie fabuła rozwija się w różnorodny sposób, gdy wspinają się po piętrach. Rozgrywają się polityczne intrygi z władcami każdego piętra, nadzorcami egzaminów, księżniczkami Jahada oraz dziesiątkami rodów i organizacji. Na niektórych piętrach odbywają się gry przetrwania, na innych zespołowe bitwy w stylu 〈Running Man〉, a na kolejnych wręcz wojny. W tym procesie chłopak przekształca się z prostego "prześladowcy Rachel" w postać z własnym celem i imieniem. To klasyczny rozwój narracji o wzroście, ale to, że proces ten rozciąga się na setki odcinków, stanowi jego wyróżnik.
Jego towarzysze również się zmieniają. Kun przekształca się z zimnego stratega w towarzysza, który otwarcie wyraża swoje uczucia wobec chłopaka, a Rak, mimo że wciąż mówi o zdobywaniu ofiar, staje się najwierniejszym sojusznikiem. Jednak z powodu struktury wieży, wszystkie relacje są na polu egzaminów i transakcji. Zawsze istnieje możliwość zdrady, a interesy mogą w każdej chwili stać się priorytetem, co tworzy napięcie, które napędza długą narrację 'Wieży Boga'.
Raj dla fanów światów
Największą zaletą 'Wieży Boga' jest budowanie świata. W obrębie jednej struktury wieży znajduje się wiele kultur, ras, zasad, technologii i systemów politycznych, które są ułożone warstwami. Jeśli spojrzeć na jedną warstwę, sama w sobie stanowi fantastyczny świat. Zasady egzaminów są tak skomplikowane, jakby zaprojektował je projektant gier planszowych, a zarządcy każdej warstwy i rody są na tyle złożone, że wymagają osobnych artykułów na Wikipedii. Ta staranność daje czytelnikom poczucie, że "gdzieś w tej wieży jest setki innych historii, o których nie wiem". To przypadek, w którym udało się odtworzyć ekscytację, jaką czułem, gdy po raz pierwszy czytałem 〈Władcę Pierścieni〉 lub gdy po raz pierwszy wchodziłem do magicznego świata 〈Harry'ego Pottera〉 w formie webtoonu.
Reżyseria również sprytnie wykorzystuje format webtoonu. Wykorzystując strukturę pionowego przewijania, pozwala doświadczyć 'wysokości' wieży wizualnie. Długie korytarze prowadzące w dół, nieskończone sceny spadku, a także ataki spadające z góry, które można śledzić przewijając, sprawiają, że sama struktura wieży jest odczuwana na palcach, oczach i ciele. To byłoby niemożliwe w tradycyjnym komiksie papierowym.
Na początku rysunki są stosunkowo surowe, ale w miarę postępu serii projekt postaci, tła i kolorystyka stają się coraz bardziej wyrafinowane. W drugiej połowie, w dużych scenach bitewnych, dynamika, układ linii i reżyseria zdecydowanie wzrastają o dwa lub trzy poziomy. Kiedy ogromne włócznie zderzają się, wydaje się, że cały ekran się wygina, a wyrażenie kolorów, gdy energia wieży (bóstwo) eksploduje, jest znacznie intensywniejsze na ekranie cyfrowym niż w komiksie papierowym.
Narracja postaci również zasługuje na uwagę. Chłopak na początku jest niemal postacią bez charakteru. Kocha Rachel, wspina się na wieżę dla niej, ale nie ma wyraźnych cech osobowości. Dlatego na początku może wydawać się nieco frustrującym bohaterem. Można by go krytykować jako "bohatera z zerową podmiotowością, pełnego tylko myśli o miłości". Jednak w miarę wspinania się po piętrach, na tej pustej kartce pojawiają się rany, postanowienia i nowe relacje. Szczególnie kluczowym punktem w tej narracji o wzroście jest moment, w którym postanawia "walczyć dla samego siebie". Z życia dla kogoś innego przekształca się w życie dla samego siebie.
Kun i Rak są postaciami kontrastującymi z chłopakiem. Kun jest inteligentny, cyniczny i zawsze stawia na kalkulacje, ale nie potrafi ukryć emocji tylko przed chłopakiem. To typowy 'geniusz, który nie potrafi ukryć swoich emocji', ale ta typowość daje mu pewność. Rak, który wydaje się prostoduszny, jest osobą, która dba o swoich towarzyszy bardziej niż ktokolwiek inny. Przypominając Zoro z 〈One Piece〉, jest znacznie głupszy i znacznie bardziej uroczy. Ich rozmowy i interakcje pełnią funkcję komediowych przerywników w ogromnej narracji.
Szary świat, czyli mapa pragnień przekraczających dobro i zło
Interesującym punktem w kierunku narracji jest to, że dzieło to nie dzieli wyraźnie na dobro i zło. Oczywiście król Jahad i jego system są wyraźnie krytykowane, ale w tym wszystkim są też swoje powody i logika. Postacie, które wyglądają jak 'złoczyńcy', podejmują decyzje, aby chronić swoje piętra i rody, a postacie, które stają po stronie chłopaka, mogą w każdej chwili odwrócić się w zależności od interesów. Wieża jest w końcu zbiorem pragnień, a w takim świecie trudno o absolutne dobro.
Ta niejednoznaczność przypomina raczej rzeczywiste struktury władzy, oferując czytelnikom więcej do myślenia niż prostą opowieść o bohaterze. Jeśli 〈Gra o Tron〉 mówi, że "władza to w końcu kwestia tego, kto w nią wierzy", to 'Wieża Boga' szepcze, że "pragnienie to w końcu kwestia tego, jak wysoko chcesz się wspiąć".
Jednak zaleta może stać się również wadą. Jako długoterminowa seria, jest naprawdę bardzo wiele ustawień i postaci. W miarę wspinania się po piętrach, nowe grupy i koncepcje są ciągle dodawane, a wątki z przeszłych epizodów są później zbierane. Taka struktura sprawia, że dla czytelników, którzy lubią zgłębiać ustawienia, jest to ogromna przyjemność, ale dla tych, którzy chcą czytać lekko, może to być męczące, ponieważ "nie mogę tego zrozumieć bez Wikipedii!". W rzeczywistości wiki 'Wieży Boga' jest jedną z najbardziej rozbudowanych wśród webtoonów.
Są też momenty, w których tempo rozwoju wydaje się wolne. Bitwy, rozmowy, wspomnienia, polityczne wyjaśnienia następują po sobie, a momenty, w których myślisz "kiedy w końcu przejdziemy do następnego piętra?", na pewno się pojawią. Szczególnie po środkowej części, gdy elementy dramatu politycznego stają się silniejsze, pojawiają się czytelnicy, którzy tęsknią za prostą strukturą "zdawania egzaminu → następne piętro" z początku. To z pewnością dzieło, które wymaga cierpliwości do regularnego śledzenia. Można by powiedzieć, że to webtoon jak maraton.
Kto powinien wspinać się po tej wieży?
Teraz pomyślmy, kto powinien wspinać się po tej wieży. Po pierwsze, dla osób, które lubią bogate fantazje i cieszą się zgłębianiem światów, 'Wieża Boga' jest praktycznie obowiązkowym kursem. Analizowanie zasad każdego piętra i porządkowanie relacji między rodami i organizacjami może stać się hobby. Dla czytelników, którzy lubią struktury egzaminów, a także dla tych, którzy czują się przyciągani do opowieści łączących zasady gier i bitwy, jak 〈The Genius〉 czy 〈Gry o Tron〉, również będzie to odpowiednie. Ponieważ na każdym piętrze pojawiają się nowe zasady i kombinacje, czytelnicy będą coraz bardziej oczekiwać, "jak tym razem będziemy walczyć?".
Ponadto, pasuje również do czytelników, którzy preferują narracje z wieloma szarościami, a nie prostymi opowieściami o bohaterach. To dzieło nie zmusza do bezwarunkowego zaufania nikomu. Sam chłopak nie jest moralnie doskonałą postacią. To historia, która ciągle pyta, jakie wybory należy podjąć, gdy twoje przekonania zderzają się z pragnieniami innych, i jak ponieść konsekwencje tych wyborów. W procesie podążania za tymi pytaniami, czytelnicy również będą musieli ponownie przemyśleć, jak wygląda ich własna definicja 'sprawiedliwości'.
Na koniec, chciałbym polecić ten webtoon osobom, które są gotowe na nieco wolniejsze tempo, ale chcą "długo pozostać w jednym świecie". Gdy zaczynasz oglądać 'Wieżę Boga', uczucie, że "w tej wieży jest jeszcze wiele pięter, o których nie wiem", staje się silniejsze niż natychmiastowe poczucie zakończenia. Niektórzy czytelnicy mogą się zmęczyć z powodu tej nieskończonej możliwości, a inni mogą wybrać, by pozostać dłużej z powodu tego nieskończonego poczucia niedokończenia.
Jeśli jesteś tym drugim typem, w momencie, gdy otworzysz drzwi wieży z chłopakiem, będzie ci trudno wydostać się z tego świata przez długi czas. A pewnego dnia, gdy ktoś w rzeczywistości powie "musisz się wspiąć", może pojawić się w twojej pamięci jakaś scena z tego webtoonu. Właśnie wtedy 'Wieża Boga' stanie się nie tylko interesującym webtoonem, ale także metaforą, która pozostanie gdzieś w twojej głowie.