[magazine kave]=Reporterka Lee Tae-rim
W małej restauracji przed sklepem bulgocze kimchi jjigae. Pośrodku zajętej od rana kuchni Cha Soon-bong (Yoo Dong-geun) ociera pot z czoła, ale jego ręce nie przestają pracować jak dyrygent orkiestry. Podaje zupę, nakłada ryż, żartuje z klientami, ale stół dzieci w domu to prawdziwe pole bitwy. Najstarsza córka, spiesząc się do pracy, wybiega w pośpiechu, najmłodszy syn, który jeszcze nie obudził się całkowicie, przypomina zombie, a drugi syn dzwoni jak bomba tylko w najbardziej zajętych momentach. Weekendowy dramat KBS 'Dlaczego rodzina' rozpoczyna się od sceny, która mogłaby się wydarzyć w każdym domu. Jednak ta znajoma poranna rutyna szybko przeskakuje do szokującego wątku, w którym ojciec pozywa swoje dzieci. To zaskakujący zwrot akcji, jakby Vito Corleone z 'Ojca chrzestnego' wysłał rachunek swoim dzieciom.
Dla Cha Soon-bonga życie zawsze było projektem o nazwie 'rodzina'. Po tym, jak w młodości stracił żonę, wychował trójkę dzieci jako samotny ojciec. Wstawał o świcie, by kupić składniki na targu, gotował w restauracji przez cały dzień, a także zapewniał dzieciom czesne i opłaty za szkołę. Jednak dzieci są teraz pochłonięte własnym życiem. Najstarsza córka Cha Kang-shim (Kim Hyun-joo), która zawsze jest ostra i traktuje pracę jak misję, wspina się po drabinie kariery w dziale sekretariatu dużej korporacji, ale jej ton wobec ojca jest jak zimowy mróz. Drugi syn Cha Kang-jae (Yoon Park), który odniósł sukces jako lekarz, traktuje swoje imponujące osiągnięcia i pozycję jako coś oczywistego, a w głębi duszy wstydzi się rodziny prowadzącej restaurację. Najmłodszy Cha Dal-bong (Park Hyung-sik) to marzyciel bez poczucia rzeczywistości, który najbardziej martwi ojca.
Soon-bong jest rozczarowany, ale zawsze broni swoich dzieci. Dzieci również mają swoje uczucia, ale ich sposób wyrażania ich zawsze jest nieodpowiedni. Kang-shim przenosi stres z pracy na ojca, Kang-jae unika domu nawet w święta, zasłaniając się dyżurami w szpitalu i badaniami, a Dal-bong, próbując ukryć rozczarowanie niepowodzeniami w znalezieniu pracy, często wraca do domu po kłopotach, prosząc ojca o pomoc. Pewnego dnia, czekając na dzieci przed urodzinowym stołem, Soon-bong w końcu je sam. Świeczki na torcie migoczą samotnie, a on postanawia w sercu: 'Nie mogę tak po prostu umrzeć ze starości'.
To postanowienie prowadzi do 'pozwu o niewdzięczność' przeciwko dzieciom. W pozwie, który przychodzi z sądu, Cha Soon-bong żąda od trójki dzieci zwrotu kosztów wychowania, czesnego, kosztów utrzymania i troski, przeliczonej jak w arkuszu Excela. Dzieci są wściekłe i wpadają w panikę. Nie rozumieją, dlaczego ojciec to robi i opierają się na różne sposoby. Jednak dramat nie traktuje tego ustawienia jako prostego urządzenia komediowego. Wokół pozwu toczą się kłótnie, frustracje, żale i żałowanie, a niewypowiedziane dotąd uczucia zaczynają się ujawniać, jakby nagle opróżniano długo gromadzone gotówkę.
Najmłodszy, który dorasta, przynosi ciepły śmiech
Pozew staje się katalizatorem zmian dla każdego z nich. Przed Kang-shim, która była skupiona tylko na pracy, pojawia się surowy, ale serdeczny szef Moon Tae-joo (Kim Sang-kyung). Początkowo oboje zachowują się jak gladiatorzy, ale z czasem, spotykając się w pracy i poza nią, powoli otwierają się na siebie. Kang-shim zaczyna odkrywać siebie nie tylko jako 'dobrze pracującego robota', ale także jako 'czyjąś córkę' i 'kobietę'. Kang-jae, balansując między pragnieniami a rodziną w kontekście rozmów o małżeństwie z bogatą rodziną, staje przed wyborem między sumieniem a odpowiedzialnością. Przed nim nie tylko dobre małżeństwo, ale także ukochana, którą nieświadomie zranił, i ojciec, który wciąż w niego wierzy.
Tymczasem najmłodszy Dal-bong zaczyna się zmieniać, spotykając wiejską dziewczynę Kang Seo-ul (Nam Ji-hyun). Seo-ul, która przyjechała do miasta, wierząc w obietnicę z dzieciństwa jak w cenny skarb, krąży wokół Dal-bonga z niezdarnym, ale czystym sercem. Dal-bong początkowo uważa jej obecność za ciężar, ale gdy zdaje sobie sprawę, że to ona najbardziej w niego wierzy, zaczyna odczuwać ciężar 'dorosłości'. W okresie młodości, kiedy jednocześnie pojawiają się praca, marzenia i miłość, Dal-bong zaczyna patrzeć na drogę, którą ojciec przeszedł przez całe życie, z innej perspektywy. Jakby po raz pierwszy założył gogle VR, teraz widzi punkt widzenia ojca.
Dramat splata epizody trójki rodzeństwa i postaci pobocznych jak puzzle, stopniowo odsłaniając wiele warstw emocji, które nagromadziły się pod nazwą rodziny. Pozew Cha Soon-bonga to na powierzchni kwestia pieniędzy, ale w rzeczywistości to krzyk: 'Chciałem być kiedyś bohaterem w waszym życiu'. I dopiero wtedy dzieci zdają sobie sprawę, że stół, dom, narzekania i troski, które uważali za oczywiste, były wynikiem życia i młodości jednej osoby. W dalszym ciągu rodzina przechodzi przez wiele kryzysów i konfliktów, a dzieci stają przed wyborami. Lepiej samemu zobaczyć, dokąd zmierza historia i jak na końcu patrzą na siebie nawzajem.
Co się stanie, gdy mistrz koreańskiego aktorstwa wkroczy do rzeczywistości
Analizując 'Dlaczego rodzina', pierwsze, co rzuca się w oczy, to rekonstrukcja 'narracji ojca'. Cha Soon-bong z 'Dlaczego rodzina' nie jest typowym ojcem-męczennikiem. Poświęcił się dla dzieci, ale jednocześnie nie potrafił wyrazić swojej samotności i rozczarowania, co pogorszyło sytuację. Ekstremalny wybór pozwu również może wydawać się dziecinny. Jednak w tej dziecinności skondensowane są emocje koreańskiego pokolenia ojców w średnim wieku. Chcą uniknąć bycia ciężarem dla dzieci, ale jednocześnie pragną potwierdzenia, że są wciąż potrzebni. To pragnienie, przeniesione na publiczną scenę sądu, wydaje się przesadzone, ale dziwnie przekonujące. Jakby ktoś, kto zwykle nie pisze, nagle opublikował długi post na SNS, z taką desperacją.
Reżyseria doskonale balansuje między komedią a łzami. Temat pozwu o niewdzięczność mógłby łatwo stać się dramatem pełnym skandali. Jednak ten dramat zamiast eksplodować konflikty, wydobywa śmiech i łzy z codziennych detali. Na przykład scena, w której Cha Soon-bong, stojąc w sądzie, czyta 'specyfikację kosztów wychowania', a w trakcie przypomina sobie stare historie dzieci i wzrusza się, pokazuje, że komiczna sytuacja i szczerość mogą współistnieć. Jak w 'Kingsman', gdzie brytyjski humor jest wpleciony w akcję szpiegowską, rytm napięcia i relaksu jest doskonały.
Wykorzystując najdłuższy czas antenowy w tygodniu, dramat daje postaciom wystarczająco dużo czasu, by naturalnie rozwijać ich emocje. Jak w powolnym programie kulinarnym, gdzie nie używa się mikrofalówki, ale gotuje się powoli. Budowanie postaci to również kluczowa zaleta tego dzieła. Trójka rodzeństwa to nie tylko niewdzięczni, nieodpowiedzialni przedstawiciele pokolenia MZ. Kang-shim to zdolna i dumna kobieta kariery, ale w rzeczywistości od dzieciństwa zastępowała brakującą matkę. Dlatego jest bardziej zimna, bardziej bezwzględna i, by nie stać się słaba, przechodzi w tryb ataku. Jak w grze, gdzie niskie statystyki obrony są kompensowane przez wysokie statystyki ataku.
Kang-jae wydaje się być typowym elitarnym karierowiczem, ale w głębi duszy skrywa kompleksy związane z rodziną i pragnienie uznania. Dal-bong wydaje się nieodpowiedzialny, ale w rzeczywistości najbardziej pragnie miłości rodziny. Dzięki tej trójwymiarowej konstrukcji postaci widzowie nie mogą łatwo znienawidzić ani wybaczyć żadnej z postaci. Po prostu obserwują, jak z każdym odcinkiem powoli się zmieniają.
Postacie poboczne nie są tylko statystami, ale działają jako rozszerzenie fabuły. Pojawiają się postacie z własnymi historiami rodzinnymi, takie jak Moon Tae-joo i Kang Seo-ul, a dramat pokazuje różne formy 'rodziny', wykraczając poza historię jednego sklepu czy domu. Bogate rodziny, które nie znają swoich prawdziwych uczuć, rodziny, które przeszły przez rozwody i ponowne małżeństwa, szukając nowych relacji, oraz osoby, które, mimo że nie są spokrewnione, dbają o siebie nawzajem bardziej niż ktokolwiek inny. W tym kontekście naturalnie pojawia się pytanie: 'Czym jest prawdziwa rodzina?'. Jak pytanie 'Kto jest prawdziwym Avengers?', przesłanie jest takie, że więzy krwi nie gwarantują rodziny.
Nieco zbędne wątki również się pojawiają
To nie znaczy, że ten dramat nie ma wad. Ze względu na charakter weekendowego dramatu, w późniejszych odcinkach niektóre epizody mogą się powtarzać, a niektóre wątki postaci podążają za znanymi kliszami. Struktura konfliktów w bogatych rodzinach czy polityczne gry w szpitalu nie są szczególnie świeże. Jednak te znane wątki nie są całkowicie nudne, ponieważ historia 'ojca i trójki rodzeństwa' w centrum pozostaje szczera do końca. Ostatecznie widzowie czekają nie na finał bogatej rodziny, ale na scenę, w której rodzina Cha Soon-bonga śmieje się i je razem w restauracji. Jakbyśmy ciągle wracali do ekranu głównego Netflixa, to, co naprawdę chcemy zobaczyć, to powrót do codzienności.
Kiedy myślę o tym dramacie, naturalnie przypominają mi się pewne sceny. Soon-bong jedzący samotnie przed urodzinowym stołem, Kang-jae, który nie potrafi przyznać się do błędu i w końcu płacze przed ojcem, Kang-shim, która zawsze udawała silną, ale po raz pierwszy załamuje się, widząc łzy ojca, Dal-bong, który z błyszczącymi oczami biegnie, by podzielić się małym sukcesem, i ojciec, który patrzy na niego w milczeniu. Te sceny, bez specjalnych efektów czy bodźców, pozostają w pamięci na długo. Ponieważ dobrze wiemy, że emocje rodziny składają się z małych kawałków codzienności. Jak zdjęcia zapisane w albumie fotograficznym, nie są szczególne, ale są cenne.
Jeśli jesteś ciekaw historii K-rodziny, a nie skandali
Jeśli ostatnio rodzinne dramaty wydawały się zbyt ciężkie lub skandaliczne, ton 'Dlaczego rodzina' może być bardziej komfortowy. Nie przesładza trudności rzeczywistości, ale nie traci wiary w ludzi. Jeśli kiedykolwiek zastanawiałeś się, 'jak bardzo dbam o swoją rodzinę', spędzając cały dzień między pracą a domem, oglądając walki i pojednania Cha Soon-bonga i trójki rodzeństwa, poczujesz dziwną empatię i subtelne ukłucie. Jakbyś myślał: 'Ach, ja też tak robię'.
Kiedy szukasz dramatu, który można oglądać razem z rodzicami i dziećmi, ten jest dobrym wyborem. Rodzice zobaczą siebie w słowach i działaniach Cha Soon-bonga, a dzieci odkryją siebie w tonie Kang-shim, Kang-jae i Dal-bonga. Każdy będzie się śmiał i płakał w różnych momentach, ale pod koniec ostatniego odcinka może znajdą odwagę, by przy stole powiedzieć sobie rzeczy, których wcześniej nie mogli. W tym sensie 'Dlaczego rodzina' pyta nas, jak sugeruje tytuł. Zanim zaczniemy narzekać, dlaczego rodzina jest taka, jaka jest, zastanówmy się, co możemy powiedzieć i zrobić, ponieważ jesteśmy rodziną. To dobry dramat, który można ponownie obejrzeć, gdy chcemy odpowiedzieć na to pytanie w ciszy. Jak gra, do której często wracamy, by naładować się ciepłem.