[magazine kave]=Reporterka Lee Tae-rim
Podczas powrotu z pracy, w metrze. Jedyną przyjemnością w monotonnej codzienności jest B-klasowa powieść o katastrofie, która była publikowana przez ponad 10 lat. Jak zwykle, główny bohater umiera i wraca do życia, a potem znowu umiera i wraca do życia. Ale w dniu, w którym ta powieść wreszcie się kończy, świat naprawdę zaczyna się kończyć. Ekrany gasną, pociągi się zatrzymują, a mała istota przypominająca wróżkę ogłasza: "Od teraz Ziemia będzie zarządzana zgodnie ze scenariuszem." Tak zaczyna się Naver Webtoon 'Omniscient Reader's Viewpoint', od sceny, w której zwykły wagon metra staje się końcem świata. To jakby nagle kręcono 'Train to Busan', ale zamiast zombie zaczyna się kosmiczny reality show.
Kim Dok-ja jest zwykłym pracownikiem biurowym. Sumienny, ale mało zauważalny, jeden z wielu zastępowalnych pracowników. Na firmowej imprezie noworocznej nikt nie zauważa jego nieobecności, dopóki nie jest za późno. Jedyne, co go wyróżnia, to fakt, że jest jedynym czytelnikiem, który przeczytał do końca dziwną powieść internetową 'Trzy sposoby na przetrwanie w zniszczonym świecie' (w skrócie 'Myeolsalbang'). Przez 10 lat przeczytał 3 149 rozdziałów bez pominięcia ani jednego, co w pewnym sensie jest wyczynem, którego nawet fani 'One Piece' nie mogą się równać.
Ale 'transmisja goblinów', która pojawiała się tylko w tej powieści, pojawia się w rzeczywistości, a pierwszy scenariusz katastrofy z powieści zostaje wdrożony. Nad głowami ludzi w wagonie metra pojawia się okno z informacjami o uczestnikach, a gra, w której porażka oznacza śmierć, zaczyna się przymusowo. To nie tak, jakby byli uwięzieni w grze jak w 'Sword Art Online', ale rzeczywistość sama staje się grą. I Kim Dok-ja zdaje sobie sprawę: "To rozwój wydarzeń... dokładnie taki, jak w tej powieści, którą przeczytałem."
Od tego momentu ujawnia się prawdziwe znaczenie tytułu 'Omniscient Reader's Viewpoint'. Osoba, która zna przyszły rozwój wydarzeń lepiej niż ktokolwiek inny. Kim Dok-ja wie, gdzie i co robi główny bohater powieści Yoo Joong-hyuk, jakie scenariusze będą się rozwijać w jakiej kolejności, kto przeżyje, a kto odpadnie. W grze to jakby być doświadczonym graczem ukrywającym się wśród nowicjuszy. Ale to, co wie, to tylko 'szkielet opowieści', a rzeczywistość nieco się różni. Efekt motyla działa w czasie rzeczywistym. Musi ciągle wybierać. Czy pozwolić, by wszystko toczyło się zgodnie z tym, co wie, czy interweniować, jak reżyser, który próbuje przepisać odcinek, który już przeczytał?
Kosmiczny reality show, otwarcie na Ziemi
'Scenariusz' transmitowany przez gobliny to rodzaj gry przetrwania i show. Można to porównać do 'Igrzysk śmierci' lub 'Battle Royale' rozszerzonych do skali kosmicznej. Uczestnicy wybierają 'Constellation', która będzie ich sponsorem i otrzymują wsparcie. Konstelacje, nazwane po starożytnych mitach, bohaterach lub potworach, wspierają interesujących uczestników i w zamian wysyłają im monety. Wygląda to jak system wsparcia na Twitchu wpleciony w mitologiczny świat, ale w rzeczywistości jest bardziej brutalny. Tutaj komentarz "haha, super zabawa" staje się liną życia.
Uczestnicy kupują umiejętności i wzmacniają cechy za te monety. W miarę postępu scenariusza zasady stają się coraz bardziej brutalne i skomplikowane. Wagon metra staje się planszą do gry, a potem całe miasto, a następnie państwo i świat. To jakby system siłowni z 'Pokémon' został przeniesiony do survivalu katastroficznego. Jednak w tej ogromnej strukturze cel Kim Dok-ja jest prosty i jasny. Zmienić zakończenie powieści i uratować jak najwięcej postaci, które lubił. To jakby przejść ścieżkę "ocalenia wszystkich postaci".
W tym procesie spotykamy wiele postaci. Yoo Joong-hyuk, 'prawdziwy bohater' powieści, posiadający niesamowitą siłę bojową. Po setkach powrotów do życia, wszystkie jego emocje są stępione, jakby był hardkorową wersją Subaru z 'Re:Zero'. W rzeczywistości jest starszym kolegą, a w scenariuszu staje się towarzyszem Kim Dok-ja. Jest też Han Soo-young, zawsze sarkastyczna, ale kochająca narrację bardziej niż ktokolwiek inny, oraz wielu innych czytelników i uczestników.
Na początku wszyscy uważają Kim Dok-ja za dziwnego. Wie zbyt wiele, pojawia się w dziwnych momentach, a czasem recytuje kwestie innych postaci. Jak przyjaciel, który w kinie mówi: "O, tutaj ta osoba umrze", co jest irytujące, ale jeśli to naprawdę ratuje życie? Kim Dok-ja, mimo tych spojrzeń, nadal wykorzystuje 'przyszłość znaną tylko czytelnikowi', aby odwrócić sytuację. Czasami używa spoilerów jako broni, a czasami celowo wprowadza zmienne.
Jednak w miarę postępu historii jedna rzecz staje się coraz bardziej oczywista. 'Wiedzieć wszystko' to nie błogosławieństwo, ale raczej przekleństwo. To jak ciężar, który czuł Dumbledore w 'Harry Potter'. Wybory dokonane na podstawie znajomości przyszłości prowadzą do nowych katastrof, a zmienne, które nie były w powieści, ciągle się pojawiają. Powroty Yoo Joong-hyuka były powtarzającą się tragedią nawet w oryginalnym ustawieniu powieści. Interwencja Kim Dok-ja zmienia nieco charakter tej tragedii, ale struktura, w której ktoś musi ponieść rany, nie zmienia się łatwo. Jak Murphy z 'Interstellar', który obwiniał swojego ojca, interwencja z dobrymi intencjami nie zawsze jest mile widziana. Czytelnik zaczyna się zastanawiać: "Czy interwencja Kim Dok-ja była naprawdę najlepsza dla wszystkich?"
Szczyt meta-narracji, lub samo-refleksja gatunku
'Omniscient Reader's Viewpoint' to zasadniczo meta-narracja. Czytelnik wchodzi do opowieści, patrząc jednocześnie na postacie, autora i narrację. Kim Dok-ja nie jest zwykłym bohaterem isekai, ale raczej symbolem "osoby, która przeczytała całą historię". Dla czytelników, którzy konsumowali wiele powrotów do życia, systemów gier i katastroficznych opowieści o przetrwaniu, znajome klisze są rozsiane po całym dziele, ale ten webtoon nie podąża za nimi ślepo, lecz patrzy na nie z dystansu.
Na przykład etap 'tutorialu'. Tutaj dzieło pokazuje etap z perspektywy "osoby, która wie, że to tutorial". To jak różnica między osobą, która po raz pierwszy instaluje 'Starcraft' i poważnie podchodzi do misji tutorialowej, a osobą, która już rozegrała dziesiątki gier. Ta subtelna różnica w perspektywie podnosi całą narrację na zupełnie inny poziom.
Projekt świata jest również szczegółowy. Pojęcia takie jak scenariusz, gobliny, konstelacje, kanały, monety, prawdopodobieństwo są aktywnie zapożyczane z języka gier i platform streamingowych. Przetrwanie uczestników staje się 'treścią', a konstelacje z odległego kosmosu są widzami i sponsorami. Wysyłają więcej monet tym, którzy walczą ciekawie, a jeśli jest nudno, odwracają wzrok. Ta struktura nie jest tylko ustawieniem, ale dokładnie pokrywa się z rzeczywistą strukturą konsumpcji treści.
Tylko popularne historie przetrwają, a narracje i postacie, które nie przyciągają uwagi, łatwo zostają zapomniane. Sposób, w jaki działa algorytm YouTube, mechanizm, w którym Netflix zabija serie, proces, w którym dzieła o niskiej liczbie wyświetleń cicho znikają z platform webtoonowych - 'Omniscient Reader's Viewpoint' używa tego mechanizmu jako urządzenia gatunkowego, jednocześnie subtelnie kierując strzały krytyki. "Czytelnicy i widzowie, jak okrutni są w rzeczywistości." Pytanie, które 'Black Mirror' zadawało technologią, ten webtoon zadaje narracją.
Postacie to narracja
Postacie są również dużym atutem tego dzieła. Kim Dok-ja nie jest typowym 'dobrym bohaterem'. Kalkuluje, ukrywa, a jeśli trzeba, kłamie. Nie jest tak okrutny jak Light z 'Death Note', ale potrafi używać emocji jako narzędzia, jak Sherlock Holmes. Nie jest jednak zimnokrwistym człowiekiem. Jest osobą, która chce chronić historię, którą kochał, nawet w rzeczywistości, i czuje coś w rodzaju odpowiedzialności jako czytelnik, który przeczytał całą historię. To jak serce osoby, która nie może znieść śmierci ulubionej postaci i pisze fanfiki.
Yoo Joong-hyuk stoi po przeciwnej stronie. Jest typowym bohaterem powrotów do życia, zmęczonym wszystkim po setkach, tysiącach powrotów, ale interwencja Kim Dok-ja sprawia, że zaczyna dostrzegać inne opcje. Ich relacja to nie tylko towarzysze czy rywale, ale raczej "współautorzy", którzy nie mogą istnieć bez narracji drugiej osoby. Jak Frodo i Sam z 'Władcy Pierścieni', historia nie jest kompletna bez jednego z nich.
Han Soo-young dodaje kolejną warstwę. Jako autorka rzeczywistej powieści 'Myeolsalbang' i uczestniczka scenariusza, pokazuje trójkątną relację między autorem, czytelnikiem i postacią. Uczucia autora, który widzi, jak jego stworzone postacie poruszają się w rzeczywistości, są zawarte w tej postaci.
Na czyjej półce powinno się znaleźć
Dla osób, które długo czytały powieści internetowe i webtoony, to niemal obowiązkowa lektura. Im lepiej znasz zasady powrotów do życia, systemów gier i munchkin fantasy, tym lepiej dostrzeżesz, gdzie to dzieło podąża za tradycją, a gdzie ją przełamuje. Ciągle pojawiają się momenty, w których myślisz: "O, tutaj jest taki meta-żart". Jak w 'Shrek', aby w pełni docenić parodię księżniczek Disneya, musisz znać oryginał.
Chciałbym również polecić to dzieło czytelnikom, którzy chcą przemyśleć swoje podejście do konsumowania historii. Zawsze przewijamy, oglądając czyjeś życie i łzy, i piszemy komentarze "Ciekawi mnie następny odcinekㅠㅠ". Klikamy 'lubię to', wspieramy, a czasem piszemy złośliwe komentarze. 'Omniscient Reader's Viewpoint' popycha to spojrzenie do granic, wciągając czytelnika jako jeden z filarów narracji. "Jakim jesteś czytelnikiem?" to pytanie ukryte w całym dziele.
Po zamknięciu ostatniej strony, istnieje duża szansa, że będziesz patrzeć na inne webtoony lub powieści z nieco innym nastawieniem. Jak po obejrzeniu 'Truman Show', nie możesz już oglądać programów reality w ten sam sposób.
Na koniec, chciałbym polecić tę historię osobom, które czują, że ich życie "toczy się tylko według scenariusza napisanego przez kogoś innego". Praca-obiad-praca-Netflix-sen. Pętla od poniedziałku do piątku. Lista kontrolna życia, jakby ktoś ją ustalił. Kim Dok-ja zaczyna jako osoba, która zna historię napisaną przez kogoś innego lepiej niż ktokolwiek inny, ale ostatecznie zmierza w kierunku ponownego pisania tej historii. Oczywiście musi za to zapłacić ogromną cenę w postaci ran i strat. Nie ma darmowej jazdy.
Podążając za tym procesem, możesz pomyśleć: "Kto jest czytelnikiem mojego życia? I kiedy zacznę pisać swoją historię?" 'Omniscient Reader's Viewpoint' nie zmusza do zadawania tego pytania, ale pozostawia je w sercu na długo.
Jak ten czas, kiedy po obejrzeniu dobrego filmu idziesz zamyślony ulicą. Jeśli potrzebujesz takiej historii, ten webtoon z pewnością pozostawi długotrwałe wrażenie. A kiedy następnym razem wsiądziesz do metra, możesz nagle pomyśleć: "A co, jeśli scenariusz zacznie się teraz w tym wagonie?" W tym momencie już jesteś czytelnikiem jak Kim Dok-ja.
