[magazine kave]=Reporterka Lee Tae-rim
W obskurnym jednopokojowym mieszkaniu na obrzeżach Seulu, młodzi bracia biegają po ciasnym pokoju. W latach 70., kiedy boom budowlany był w pełnym rozkwicie, rodzina Kang-mo Lee (Lee Beom-soo), jego brat Seong-mo Lee (Park Sang-min) i najmłodsza Mi-joo Lee (Hwang Jung-eum) żyją w biedzie, ale polegają na sobie nawzajem. Jak biedna rodzina z filmu neorealistycznego, ale nie we Włoszech po wojnie, lecz w Korei w czasach dyktatury rozwojowej. Jednak pewnego dnia, w wyniku spisku władzy i deweloperów, miejsce budowy staje się sceną dla prowizorycznych prac i katastrofy budowlanej, a ojciec Kang-mo ginie tragicznie, nie mogąc milczeć o prawdzie. Jo Pil-yeon (Jeong Bo-seok), bezwzględny broker władzy, który zaplanował to wszystko, próbuje usunąć całą rodzinę, aby zatuszować sprawę, a młodzi bracia zostają rozdzieleni w wyniku eksplozji i pożaru. Wielka narracja 'Giganta' zaczyna się od zniszczenia tej rodziny.
Czas mija, a Kang-mo, nie mogąc nawet zachować swojego imienia, wędruje przez życie na dnie. Pracując jako robotnik budowlany, posłaniec, kierowca brokera, uczy się na własnej skórze zasad panujących na placu budowy. Dowiaduje się, kto naprawdę trzyma władzę, jak wiele żyć zależy od jednego planu, jak wiele żyć zostaje zniszczonych przez jedno słowo „przebudowa”. Jak Vito Corleone w 'Ojcu chrzestnym' uczy się zasad nowojorskich zaułków. I pewnego dnia postanawia zemścić się na tych, którzy zniszczyli jego rodzinę. Przed Kang-mo pojawia się okazja, by zdobyć kapitał i władzę jednocześnie. Zaczynając od małej firmy podwykonawczej, zdobywa kolejne kontrakty, pracując nocami i podejmując się niebezpiecznych prac podziemnych, powoli staje się „twórcą gry”.
Jo Pil-yeon... Narodziny 'koreańskiego Machiavellego'
Po drugiej stronie Jo Pil-yeon buduje już ogromną sieć łączącą politykę, agencje wywiadowcze i konglomeraty. Wykorzystując korzyści z budownictwa i politykę rozwoju reżimu wojskowego, nieustannie pnie się w górę. Przemierzając korytarze parlamentu, apartamenty hotelowe i tajne biura śledcze, jego działania są proste. Oszczędza tych, którzy mu pomagają, a usuwa tych, którzy mu przeszkadzają. Jak Frank Underwood z 'House of Cards' odrodzony w koreańskim przemyśle budowlanym. Do czasu, gdy imię Kang-mo Lee, które kiedyś tylko przelotnie usłyszał w dzieciństwie, ponownie pojawia się w branży budowlanej, życie Jo Pil-yeona to pasmo sukcesów.
Dramat nie zatrzymuje się tutaj, ale wprowadza trzecią oś. To brat Seong-mo Lee, który stał się prokuratorem. Po latach, kiedy wierzyli, że zginął lub zapomnieli o sobie nawzajem, Seong-mo celuje w zbrodnie Jo Pil-yeona językiem prawa i systemu. Na zewnątrz wydaje się zimnym i zasadniczym elitarnym prokuratorem, ale wewnątrz nosi w sobie traumę z dzieciństwa i śmierć ojca. Kiedy Kang-mo staje naprzeciw Jo Pil-yeona na placu budowy, a Seong-mo w sądownictwie, 'Gigant' przyspiesza jako epicka opowieść o zemście, łącząca dramat rodzinny, dramat dojrzewania i thriller polityczny. Jak hrabia Monte Christo otaczający swoich wrogów trzema tożsamościami.
Jest jeszcze jedna postać, która dodaje ciężaru ich ścieżkom. To Hwang Jeong-yeon (Park Jin-hee), jedyna córka z rodziny chaebol, przygotowywana na następczynię w branży domów towarowych i budowlanej. Jeong-yeon, która przyjmowała życie uprzywilejowanej klasy za oczywistość, po spotkaniu z Kang-mo po raz pierwszy staje twarzą w twarz z ciemną stroną rozwoju, rzeczywistością pracowników i cieniem bogactwa zbudowanego przez pokolenie jej ojca. Relacja między Kang-mo a Jeong-yeon wykracza poza prosty romans różnic klasowych. Ich miłość i konflikty, współpraca i zdrada pokrywają się z punktami, w których zderzają się światło i cień koreańskiego mitu wzrostu gospodarczego. Jak Jack i Rose z 'Titanica', ale spotykają się nie na tonącym statku, lecz w szybko rozwijającym się kraju.
Narracja przenikająca epoki od lat 70. do 90.
Pierwsza połowa 'Giganta' rozgrywa się w latach 70., w gorączce wyburzeń slumsów, budowy autostrad i rozwoju nowych miast. Powtarzające się sceny porannych uliczek, z których wysiedlani są mieszkańcy, robotników wiszących bez zabezpieczeń, wykopów, które nie zatrzymują się nawet w deszczowe dni, ukazują krew i łzy, które leżą u podstaw mitu wzrostu. Jak dokument, ale jednocześnie emocjonalny jak melodramat. Kang-mo, walcząc o pieniądze i honor, stara się nie zapomnieć, skąd pochodzi. Seong-mo walczy z „naciskami z góry” poprzez śledztwa w sprawie nielegalnych funduszy politycznych i funduszy czarnych, a Jeong-yeon coraz bardziej izoluje się w wewnętrznych walkach o władzę w rodzinie chaebol, otaczającej stanowisko prezesa.
W każdym punkcie przecięcia się linii tych trzech postaci, Jo Pil-yeon zawsze jest o krok przed nimi. Usuwa dowody, usuwa ludzi, czasem nie waha się porzucić sojuszników. Wie lepiej niż ktokolwiek, że jego nazwisko jest podpisane w niewidocznych miejscach za każdym razem, gdy zmienia się linia horyzontu miasta. Dlatego zyskuje jeszcze większą pewność siebie, wpadając w iluzję, że „tworzy historię”. Jak Noah Cross z 'Chinatown', który kontroluje wodę w Los Angeles, Jo Pil-yeon kontroluje ziemię w Seulu. Dramat pokazuje, jak ta arogancja prowadzi do pęknięć i jak Kang-mo, Seong-mo i Jeong-yeon wnikają w te pęknięcia.
W miarę jak akcja zbliża się do końca, Kang-mo nie jest już tylko ofiarą. Staje się prezesem średniej wielkości firmy budowlanej, zdobywając duże kontrakty, czasem współpracując z politykami i gromadząc własnych ludzi. Marzenie z dzieciństwa o sukcesie zaczyna się chwiać na granicy zemsty i odpowiedzialności, pragnienia i etyki. Widzowie obserwują, jak każda decyzja Kang-mo coraz bardziej przypomina Jo Pil-yeona lub gdzie próbuje wyznaczyć granicę. Jak Batman w 'Mrocznym Rycerzu', który musi wybrać między „umrzeć jako bohater” a „stać się złoczyńcą”. 'Gigant' popycha historię do końca w tym napięciu. Lepiej samemu sprawdzić, kto co traci i co zachowuje w finale. Ten dramat pyta o proces, a nie o wynik, o cenę, a nie o zwycięstwo.
Jak umieścić postacie w historii
Największą siłą 'Giganta' jest to, że łączy wielką narrację przenikającą współczesną historię Korei z osobistą opowieścią o zemście. W przeciwieństwie do wielu dramatów, które traktują epokę tylko jako tło, w tym dziele epoka funkcjonuje jako siła definiująca postacie i wymuszająca wybory. Od rozwoju budownictwa i przemysłu ciężkiego, przez powstanie dużych firm budowlanych, umocnienie systemu chaebol, po zmiany w strukturze władzy od reżimu wojskowego do rządu cywilnego, wydarzenia przypominające rzeczywistą historię są ściśle związane z życiem postaci. Jak Forrest Gump przenikający współczesną historię Ameryki, ale nie jako komedia, lecz tragedia. Postacie dzielą się na „tych, którzy wykorzystują”, „tych, którzy są wciągani” i „tych, którzy próbują zmienić”, a ich wybory odczytywane są jako postawa wobec epoki.
Struktura narracji jest również solidna. Aby utrzymać ponad 50-odcinkowy dramat, który zaczyna się od katastrofy w dzieciństwie, przechodzi przez wzrost i porażki młodości, a kończy na zderzeniach i reorganizacji w średnim wieku, motywacje postaci muszą być mocne. 'Gigant' pokazuje niemal podręcznikowy projekt w tym zakresie. Kang-mo ma w sobie gniew po stracie rodziny, instynkt przetrwania po przejściu przez dno i ambicję sukcesu. Seong-mo ma w sobie poczucie sprawiedliwości i chęć zemsty, a także wiarę w prawo jako broń, a Jeong-yeon zmaga się z wewnętrznymi konfliktami między miłością, rodziną, odpowiedzialnością korporacyjną i społeczną. Te złożone pragnienia zderzają się i zmieniają, dzięki czemu widzowie mogą doświadczyć emocji z pierwszego odcinka w zupełnie inny sposób w 30. czy 50. odcinku. Jak temat symfonii, który zmienia się w każdej części.
Gra aktorska i budowa postaci to kolejny filar, który wynosi ten dramat do klasyki. Postać Kang-mo Lee to mieszanka gniewu, humoru i zaradności. Potrafi wybuchnąć śmiechem na targu, mieszając przekleństwa, ale także drżeć z gniewu i płakać na placu budowy. Jo Pil-yeon stoi po przeciwnej stronie. Kontroluje każdy oddech, każde spojrzenie, jako zimnokrwisty, który nie traci uśmiechu na publicznych wystąpieniach, ale w prywatnych przestrzeniach kalkuluje losy ludzi za pomocą liczb i dokumentów. Jak Anton Chigurh z 'To nie jest kraj dla starych ludzi', który bez emocji wykonuje egzekucje. Gdy te dwie postacie stają w jednym kadrze, gęstość i napięcie ekranu wyraźnie się zmieniają, a widzowie zyskują motywację do oglądania kolejnych odcinków, tylko po to, by zobaczyć ich starcie.
Jednak prawdziwie interesującym punktem tego dramatu jest to, że stawia dość niewygodne pytania w społeczeństwie koreańskim przyzwyczajonym do mitu sukcesu. Zamiast ukrywać liczne porażki i ofiary, które leżą u podstaw czyjegoś sukcesu, pokazuje je wprost. Wspierając sukces Kang-mo, widzowie zdają sobie sprawę, że ten sukces nie różni się całkowicie od sposobu działania Jo Pil-yeona. Sposób, w jaki gromadzą się pieniądze i władza, jest podobny, a różnica polega tylko na tym, gdzie i jak się je wykorzystuje. Dramat nie moralizuje jak podręcznik etyki. Po pokazaniu wyborów postaci i ich konsekwencji, pozostawia interpretację widzom. Jak 'Aż poleje się krew' pokazuje narodziny przemysłu naftowego, 'Gigant' pokazuje narodziny przemysłu budowlanego w Korei.
Oczywiście są też pewne niedociągnięcia. Trudno uniknąć rozwlekłości typowej dla długich dramatów i nadmiaru niektórych wątków pobocznych. Powtarzające się konflikty melodramatyczne czasem tępią ostrze krytyki strukturalnej. Mimo to, dzięki silnej narracji i łukowi postaci, po ukończeniu całości te wady są w dużej mierze wchłaniane przez teksturę wielkiej opowieści. Wręcz przeciwnie, ta nieco surowa forma może być postrzegana jako zapis ówczesnej gramatyki telewizyjnych dramatów.
Jeśli lubisz opowieści o brutalnej zemście
Podsumowując, komu poleciłbym ten dramat? Dla tych, którzy chcą poczuć atmosferę współczesnej historii Korei w opowieści, 'Gigant' jest niemal obowiązkowy. Zamiast dat i nazw polityk z podręcznika, kurz z placu budowy, krzyki z miejsc wyburzeń, transakcje w korytarzach parlamentu i biurach prezesów chaebol łączą się w jedną narrację.
Dla tych, którzy lubią opowieści o sukcesie i zemście, ale są zmęczeni prostymi zakończeniami, ten dramat oferuje ciężką katharsis. Tutaj zwycięstwo zawsze wymaga ceny, a im bardziej zemsta się spełnia, tym większą pustkę pozostawia. Mimo to, upór postaci, które walczą do końca, pozostaje na długo w pamięci.
Na koniec, polecam go również widzom przyzwyczajonym do szybkiej akcji. Po kilku odcinkach, znajdziesz się patrząc na zakurzone place budowy i lśniące lasy budynków razem z braćmi Kang-mo. A kiedy pojawią się napisy końcowe, twoje emocje związane z mitem wzrostu Korei mogą się nieco zmienić.
Jak patrzenie z góry na drapacze chmur, zaczynasz dostrzegać liczne historie ukryte pod błyszczącą linią horyzontu. Długie, bardzo długie echo pozostaje.