|K Magazine=Choi Jae-hyuk, reporter. Zwykła szkoła średnia w Seulu. Kim Bong-seok (Lee Jeong-ha) w dresie zawsze chodzi z opadłymi ramionami na końcu korytarza. W klasie przysypia, a w autobusie uderza głową w framugę i chwiejnie się budzi. Przyjaciele myślą, że po prostu ma słabą kondycję, ale Bong-seok zna jedną prawdę. Gdy jego serce się waha, jego ciało zaczyna unosić się w powietrzu. Jakby stał się balonem wypełnionym helem. Aby nie spaść, nosi ciężką torbę, a w domu śpi w kamizelce z ołowiem. Mama, Lee Mi-hyeon (Han Hyo-joo), zawsze zasłania okna i kładzie grubą matę na podłodze w pokoju na drugim piętrze. Zwykle rodzice martwią się o upadki dzieci, ale w tym domu martwią się o ich 'wzloty'. To jest świat Moving.
Z drugiej strony, Jang Hee-soo (Go Yoon-jung), która przeniosła się do nowej szkoły w nowym semestrze, od pierwszego dnia przyciąga uwagę wszystkich. Nawet gdy jest wciągnięta w bójkę, prawie nie odnosi ran, a gdy wydaje się, że krwawi, rany szybko się goją. Jakby była wersją uczennicy Wolverine'a. Hee-soo nie jest bystrym dzieckiem. Po prostu myśli, że "jest dość silna". Ale pewnego dnia, gdy otoczona przez chuliganów przed sklepem spożywczym, zostaje pobita, uświadamia sobie, że jej ciało regeneruje się w niewiarygodnym tempie. Osobą, która obserwuje tę scenę z daleka, jest zawsze cichy Bong-seok. Spotkania nadludzi zawsze udają przypadek.
Jest jeszcze jeden uczeń, który obserwuje tę dwójkę. Przykładny uczeń i przewodniczący klasy, Lee Kang-hoon (Kim Do-hoon). Jego wyniki w nauce, umiejętności sportowe i przywództwo są bez zarzutu. Podczas lekcji wychowania fizycznego z łatwością wyprzedza innych uczniów, a gdy chwyta kij, podnosi go z prędkością, która wydaje się nie do uwierzenia. Jakby był postacią z gry z włączonym cheatem. Kang-hoon również ukrywa 'specjalne ciało', które odziedziczył po ojcu, Lee Jae-man (Kim Seong-kyun). Jego ojciec, bliski bycia ojcem niezamężnym, prowadzi lokalny sklep spożywczy i stara się powstrzymać napady, które go dręczą. Ironia, że mężczyzna z superprędkością wybiera najwolniejszy zawód na świecie - pracę w sklepie spożywczym.
Sekrety pokolenia rodziców, potwory stworzone przez państwo
'Moving' zaczyna opowiadać historię trójki dzieci: Bong-seoka, Hee-soo i Kang-hoona, przeplatając ich życie szkolne z tajemnicami, które ukrywają ich rodzice. Mi-hyeon była kiedyś agentką wywiadu narodowego, geniuszem, którego zmysły - wzrok, słuch, węch, smak i dotyk - przekraczają ludzkie możliwości. Jeśli Marvelowski Daredevil stracił tylko wzrok, a zyskał resztę, Mi-hyeon zdobyła wszystkie zmysły jednocześnie. Jej mąż, Kim Du-sik (Jo In-sung), jest tajnym agentem z umiejętnością latania, który podczas misji zabicia wysokiego rangą urzędnika z Północy, zostaje ścigany przez organizację. Jang Joo-won (Ryu Seung-ryong) jest byłym gangsterem z niesamowitą zdolnością regeneracji, który teraz prowadzi skromną restaurację z kurczakiem.
Wszyscy trzej rodzice pracowali kiedyś w 'oddziale potworów' stworzonym przez państwo i w końcu, aby uwolnić się od organizacji, ukrywają się, żyjąc jako zwykli mężczyźni. Jeśli mutanci z X-Men są witani w szkole Xavier, koreańscy nadludzie są traktowani jak materiały eksploatacyjne przez wywiad narodowy. To jest największa różnica między K-bohaterami a hollywoodzkimi bohaterami. W Ameryce superbohaterowie są czczeni, podczas gdy w Korei nie dostają nawet godziwych pensji i są 'usuwani' przez państwo.
Ten spokój wkrótce zostaje zakłócony. Tajemniczy zabójca Frank (Ryu Seung-beom), wysłany z Ameryki, zaczyna eliminować byłych agentów w Korei, a przeszłość pokolenia rodziców zaczyna przenikać do teraźniejszości. Jang Joo-won, wracając do domu po pracy w restauracji, zostaje zaatakowany przez tajemniczych napastników. Jak jego ciało, które zawsze się regeneruje, tak i wspomnienia przemocy nieustannie wracają. W tym samym czasie w wywiadzie narodowym nowa siła zaczyna ścigać Mi-hyeon, Du-sika i dzieci. Nauczyciel wychowania fizycznego w szkole, Choi Il-hwan (Kim Hee-won), dyskretnie testuje zdolności fizyczne dzieci, badając granice ich mocy. Szkoła Jeongwon staje się rodzajem 'laboratorium', które gromadzi i obserwuje dzieci z nadludzkimi zdolnościami. To nie jest Hogwart z Harry'ego Pottera, ale raczej plan filmowy z Truman Show.
Bong-seok, Hee-soo i Kang-hoon zaczynają nieco dostrzegać swoje sekrety, ale nie potwierdzają ich słowami. Jakby queerowe nastolatki rozpoznawały się nawzajem przed coming outem, tak nadludzie również ostrożnie wyczuwają siebie nawzajem. Jednak po 'incydencie' w szkolnej auli, ich moce ujawniają się na poziomie, którego nie można już ukryć. Chłopak unoszący się w powietrzu, dziewczyna, która nie upada mimo ran od noża, przewodniczący, który błyskawicznie atakuje przeciwnika. Gdy ten filmik rozprzestrzenia się w sieci, wywiad narodowy, zagraniczne siły oraz dawni towarzysze i wrogowie gromadzą się w jednym miejscu. Jeden wiralowy filmik staje się zapalnikiem do światowej wojny w erze dystopijnego SNS.
Druga część akcji naturalnie przenosi się do szkoły Jeongwon, gdzie pokolenie rodziców i dzieci walczy na różne sposoby w tej samej szkole. Kto poświęca życie dla kogo, kto dokonuje jakich wyborów i jak długo wytrzymuje, lepiej sprawdzić samemu do samego końca. Zakończenie tego dramatu to punkt, w którym emocje związane z rodziną, pokoleniem i państwem wylewają się jednocześnie, więc szkoda byłoby to zdradzać. Jeśli ostateczna bitwa Avengers odbyła się w sercu Nowego Jorku, to ostateczna bitwa Moving ma miejsce na boisku szkolnym w Korei. Skala jest mała, ale gęstość emocji jest znacznie większa.
Triumf gatunkowej hybrydy? Superbohater + dramat rodzinny + thriller szpiegowski
'Moving' stworzył unikalny gatunek 'hybrydyczności'. Na pierwszy rzut oka wydaje się, że to koreański superbohater z nadludzkimi mocami, szpiegostwem i akcją. Jednak to, co w rzeczywistości wypełnia ekran, to dramat rodzinny, historia dojrzewania i melodramat. Narracja Bong-seoka i Hee-soo płynie jak typowy romans dla nastolatków, a następnie nagle przechodzi do krwawej przeszłości pokolenia rodziców, a potem znów do życia i odpowiedzialności mężczyzn w średnim wieku. W jednej pracy doświadczenia gatunkowe różnych pokoleń są układane warstwowo. Jak millefeuille, każda warstwa ma inny smak, ale razem tworzą harmonię.
Reżyser wybiera odważny sposób na pokazanie tej złożonej struktury. Pierwsza część jest z perspektywy uczniów klasy 3B, druga część to epizody z przeszłości każdego z rodziców, a trzecia część znów skupia się na zbiorowej walce w teraźniejszości. Każdy epizod ma zakończenie jak mini film, więc niektóre odcinki są prawie noir Jang Joo-wona, inne koncentrują się na melodramacie szpiegowskim Mi-hyeon i Du-sika, a jeszcze inne na tragicznym życiu Lee Jae-mana. Dzięki temu, mimo długiego czasu trwania 20 odcinków, w każdym momencie można poczuć, że 'obejrzało się jeden odcinek'. To struktura, która dokładnie rozumie dramatyczną gramatykę ery Netflixa.
Akcja i efekty wizualne są na poziomie, który trudno byłoby zobaczyć poza erą OTT. Dzięki tysiącom ujęć CG, scena, w której Bong-seok przelatuje przez niebo, nadludzka walka, która wstrząsa całą szkołą, oraz krwawa walka z agentami z Północy są realizowane bardziej jak blockbuster kinowy niż serial telewizyjny. Wizualnie nie ustępuje serii Marvela na Disney+. Jednocześnie ważne jest, że ta wspaniałość zawsze zmierza w kierunku emocjonalnego dna. Gdy Jang Joo-won jest dźgany nożem dziesiątki razy, widzowie odczuwają raczej 'smutek' niż 'przyjemność'. Ciało, które nie może umrzeć i wciąż wraca, los pracownika, który nieustannie jest wciągany do pracy, splatają się ze sobą. To jest punkt, w którym Moving różni się od hollywoodzkich filmów o superbohaterach. CGI nie jest używane dla spektaklu, ale do wizualizacji bólu.
Gra aktorska łączy wszystkie te warstwy w kluczowy sposób. Lee Jeong-ha nie przedstawia Bong-seoka jako prostego 'miłego i urokliwego nadludzie', ale jako chłopca, który boi się ziemi z powodu swojego unoszącego się ciała. Jakby nie bał się utonąć, ale bał się, że wpadnie w niebo. Hee-soo grana przez Go Yoon-jung jest postacią, która przez swoje ciało, które szybko się regeneruje, staje się bardziej obojętna, balansując między dorosłością a dzieciństwem. Możliwość wyrażenia smutku osoby, która nie odczuwa bólu, na twarzy. Kang-hoon grany przez Kim Do-hoona ukrywa twarz chłopca, który boi się swojej szalejącej mocy pod powłoką 'idealnego przewodniczącego'. Pustka kryjąca się za doskonałością, to niesamowite, że młody aktor tak dobrze uchwycił to.
Rodzice, Ryu Seung-ryong, Han Hyo-joo, Jo In-sung i Kim Seong-kyun, pokazują smutek 'nadludzi wykorzystywanych przez państwo' na różne sposoby, łącząc akcję z emocjami. Jang Joo-won Ryu Seung-ryonga emanuje patosem, jakby Rocky Balboa prowadził restaurację z kurczakiem, a Mi-hyeon Han Hyo-joo nie jest supermamą, ale 'traumatyczną ofiarą z nadludzkimi zmysłami'. Kim Du-sik Jo In-sunga lata, ale jednocześnie wygląda jak mężczyzna dźwigający najcięższy bagaż. Ironia, że ktoś, kto pokonał grawitację, jest przytłaczany przez ciężar świata.
Cud stworzony przez Disney+: globalna dominacja K-bohaterów
Przede wszystkim 'Moving' jest wyraźnym przykładem tego, jaką strategię należy przyjąć na platformach OTT, aby osiągnąć globalny sukces. Po premierze w sierpniu 2023 roku, ten utwór ustanowił rekord najdłuższego czasu oglądania wśród koreańskich oryginalnych serii na Disney+ i Hulu, stając się flagowym IP platformy. Zdobył nagrody za najlepszy utwór, najlepszy film, nagrody aktorskie, nagrody za scenariusz i efekty wizualne na Asia Content Awards i Baeksang Arts Awards, udowadniając zarówno krytykę, jak i popularność. Można to zrozumieć w kontekście, w którym po 'Squid Game' pojawił się kolejny fenomen K-content. Historia 'ludzi, którzy muszą ukrywać nadludzkie moce w rodzinie' ma przekonującą siłę dla widzów w różnych częściach świata.
Podczas gdy Marvel sprzedaje fantazję o 'ratowaniu świata za pomocą nadludzkich mocy', Moving sprzedaje rzeczywistość 'ukrywania się przed światem z powodu nadludzkich mocy'. I to jest interesujące, że ludzie na całym świecie bardziej identyfikują się z tym drugim. Może dlatego, że wszyscy mamy jakieś umiejętności i rany, które musimy gdzieś ukryć.
Oczywiście nie wszystko jest idealne. W miarę postępu fabuły, narracje postaci i narracje na poziomie państwowym zaczynają się nakładać, a chęć wyjaśnienia historii agentów z Północy wydaje się nieco przesadzona. Niektóre narracje postaci są głęboko rozwinięte, podczas gdy inne są wykorzystywane jako funkcjonalne elementy. Jakby w bufecie było za dużo jedzenia, by spróbować wszystkiego. Mimo to, w szerszym kontekście, ta przesada jest energią 'Moving'. Reżyser i scenarzysta mają zbyt wiele historii do opowiedzenia, co sprawia, że ekran jest przepełniony. Estetyka umiaru jest dobra, ale czasami taka przesada tworzy bardziej intensywne doświadczenie.
Dla tych, którzy czują lekkie zmęczenie superbohaterami, 'Moving' będzie dobrym antidotum. Nie ma tu zespołu superbohaterów w fajnych garniturach ani wielkiej narracji ratującej świat. Zamiast tego są mężczyźni w średnim wieku stojący pod światłem fluorescencyjnym w sklepie spożywczym, zapach oleju z restauracji z kurczakiem i dźwięk smażenia kotletów. Nadludzkie moce są nie tyle wspaniałą umiejętnością, co ciężarem, który trzeba ukryć, aby chronić rodzinę. Jakby Superman pracował jako robotnik, a Wonder Woman prowadziła lokalny bar. Jeśli ten punkt widzenia ci odpowiada, większość 'Moving' będzie wydawać się przekonująca.
Dla tych, którzy szukają dramatu, który mogą oglądać zarówno pokolenia rodziców, jak i dzieci, to również będzie odpowiednie. Dzieci będą zachwycone życiem szkolnym i akcją Bong-seoka, Hee-soo i Kang-hoona, a rodzice będą mogli współczuć trudnemu życiu postaci takich jak Jang Joo-won i Lee Mi-hyeon, Lee Jae-man. Możliwość śmiechu i płaczu w jednym dziele z różnych punktów widzenia to rzadka zaleta dramatu rodzinnego. Jak w animacjach Pixara, dzieci śmieją się z działań postaci, a dorośli płaczą nad ukrytymi znaczeniami.
Dla widzów, którzy lubią oryginalne webtoony, ale mają wątpliwości co do ich adaptacji, 'Moving' jest wart sprawdzenia. Dzięki temu, że autor webtoonu, Kang Full, osobiście napisał scenariusz i rozszerzył świat, emocje z webtoonu i nowo dodana narracja są stosunkowo stabilnie połączone. To podręcznikowy przykład, jak zmiana w adaptacji może przynieść różnicę. Po obejrzeniu tego dzieła, prawdopodobnie będziesz ciekaw, co przyniesie następny krok koreańskiego superbohatera.
I tuż przed tym, jak Bong-seok unosi się w powietrzu, może cicho uświadomić sobie, że ma w sobie trochę emocji, jak ołowiana kula u jego stóp. Wszyscy chcemy w jakiś sposób przeciwstawić się grawitacji, a jednocześnie pragniemy być przywiązani do ziemi. Moving to dramat, który najszczerzej pokazuje tę sprzeczność. Historia ludzi, którzy chcą latać, ale nie mogą. To jest nasza historia.
