දකුණු කොරියානු වෙළෙඳපොළ ප්‍රතික්ෂේප කළ ‘හියුමින්ට් (Humint)’ චිත්‍රපටය ගෝලීය ජයග්‍රහණයක් ලැබූ හේතුව

[මැගසින් කේව්=වාර්තාකරු පාක් සු-නාම්] නූතන K-අන්තර්ගත කර්මාන්තයේ බුද්ධිමය දේපළ (IP) වටිනාකම තනි වේදිකාවක සාර්ථකත්වය හෝ අසාර්ථකත්වය මත පමණක් තීරණය කළ නොහැක. 2026 පෙබරවාරි චන්ද්‍ර අලුත් අවුරුදු නිවාඩුවේ දකුණු කොරියානු සිනමාහල් වෙත පැමිණි ර්යු සොං-වන් අධ්‍යක්ෂණය කළ ඔත්තු බැලීමේ ක්‍රියාදාම චිත්‍රපටය 〈හියුමින්ට් (Humint)〉 ගමන් කළ මඟ K-විනෝදාස්වාද කර්මාන්තයේ ප්‍රාග්ධන සිතියමටත් පාලන අවදානම් කළමනාකරණයටත් නව සන්ධිස්ථානයක් ඉදිරිපත් කරයි. හොංකොං සහ සිංගප්පූරුව ඇතුළු ආසියානු වෙළෙඳපොළවලින් ඔබ්බට සෞදි අරාබිය, කටාර් සහ යුරෝපීය වෙළෙඳපොළ දක්වා ඉලක්ක කරමින්, අලෙවිකරණ වියදම් හැර නිෂ්පාදන වියදම වොන් බිලියන 23.5ක් වූ මෙම දැවැන්ත නිර්මාණය 2026 පළමු අර්ධයේ වඩාත්ම අපේක්ෂිත චිත්‍රපටය ලෙස සැලකුණි. එහෙත් එම කාලයේම නිකුත් වී ප්‍රේක්ෂකයන් මිලියන 16ක් ආකර්ෂණය කළ දැවැන්ත ජනප්‍රිය චිත්‍රපටයක් වන 〈රජු සමඟ ජීවත් වන මිනිසා〉 හමුවේ එහි වේගය බිඳ වැටුණි. එය ලාභ-අලාභ සීමාව වූ ප්‍රේක්ෂකයන් මිලියන 4කින් අඩකටවත් ළඟා නොවී මිලියන 1.98ක් පමණක් ආකර්ෂණය කර ගනිමින් වාණිජ පරාජයක් අත්විඳිණි.

පැරණි චිත්‍රපට කර්මාන්ත පරිසරය පැවතියේ නම් මෙය තනි ව්‍යාපෘතියක දරුණු මූල්‍ය අසාර්ථකත්වයක් ලෙස සටහන් වීමට ඉඩ තිබුණි. එහෙත් 〈හියුමින්ට්〉 නිෂ්පාදන හා බෙදාහැරීම් කණ්ඩායම් එම පරාජය හුදු හැඟීම්බර පරාජයක් ලෙස නොගෙන, බුද්ධිමය දේපළේ වටිනාකම රැක ගැනීම සඳහා සූක්ෂ්ම පාලන අවදානම් කළමනාකරණ උපායමාර්ගයක් ක්‍රියාත්මක කළහ. සාමාන්‍යයෙන් අනුගමනය කරන VOD හෝ IPTV වැනි ද්විතීයික අයිතිවාසිකම් වෙළෙඳපොළ මඟ හරිමින්, චිත්‍රපටය නිකුත් කර මාස දෙකක් ගතවීමටත් පෙර, 2026 අප්‍රේල් 2 දා නෙට්ෆ්ලික්ස් සමඟ ‘විශේෂ ප්‍රවාහන’ ගිවිසුමකට එළඹීමේ අවදානම් තීරණය ඔවුහු ගත්හ. කර්මාන්ත ආරංචිමාර්ග පවසන්නේ මෙම ක්‍රියාවලියේදී නෙට්ෆ්ලික්ස් වෙතින් ඉතිහාසයේ ඉහළම මට්ටමට ආසන්න අයිතිවාසිකම් ගාස්තුවක් ලබාගෙන, සිනමාහල්වල සිදු වූ ගිලී ගිය වියදම්වල සැලකිය යුතු කොටසක් ආපසු ලබාගත් බවයි.

මෙම මූල්‍ය තීරණය වහාම ගෝලීය දර්ශකවල පිපිරීමකට මඟ පෑදීය. ප්‍රවාහන වේදිකාවල ගෝලීය නැරඹුම් දත්ත සංග්‍රහ කරන ෆ්ලික්ස්පැට්‍රෝල් (FlixPatrol) අනුව, 〈හියුමින්ට්〉 නිකුත් කළ පසු දිනකින් රටවල් 38ක ඉහළම 10 අතරට පැමිණි අතර, දින දෙකකට පසුව එම ප්‍රමාණය රටවල් 83ක් දක්වා පුළුල් කළේය. එපමණක් නොව, ඉංග්‍රීසි නොවන චිත්‍රපටවල සීමාව ඉක්මවා, සිලියන් මර්ෆි රඟපාන චිත්‍රපටයක් සහ ඇලන් රිච්සන් රඟපාන විද්‍යා ප්‍රබන්ධ ක්‍රියාදාම චිත්‍රපටයක් ඇතුළු බටහිර අපේක්ෂිත නිර්මාණ සියල්ල පසුකර, නෙට්ෆ්ලික්ස් ගෝලීය චිත්‍රපට අංශයේ (ඉංග්‍රීසි සහ ඉංග්‍රීසි නොවන සියල්ල එක්ව) අංක එකේ ස්ථානය අඛණ්ඩව දින 3ක් රැක ගත්තේය. දකුණු කොරියානු අන්තර්ගතයට හුරු නැති රුමේනියාව වැනි රටක පවා අංක එකට පත්වීම විශේෂත්වයකි. සිනමාහල්වල ප්‍රාදේශීය ප්‍රේක්ෂකයන් ප්‍රතික්ෂේප කළ මෙම නිර්මාණයට ගෝලීය ප්‍රේක්ෂකයෝ උණුසුම් ප්‍රතිචාර දැක්වූහ.

විදේශීය විචාරකයන් සහ ගෝලීය ප්‍රේක්ෂකයන් 〈හියුමින්ට්〉 වෙත වහාම ආකර්ෂණය වූ ප්‍රධාන හේතුව වූයේ චිත්‍රපටය ගොඩනඟන සුවිශේෂී ප්‍රභේදාත්මක උද්වේගය සහ දෘශ්‍ය විශ්මයයි. 2013 වසරේ 〈බර්ලින්〉 සහ 2021 වසරේ 〈මොගාඩිෂු〉 පසු ර්යු සොං-වන් අධ්‍යක්ෂවරයාගේ ‘විදේශීය ස්ථානගත කිරීම් සහිත ඔත්තු බැලීමේ ත්‍රිත්වයේ’ අවසන් කොටස වන මෙම චිත්‍රපටය, CGI සහ අති නවීන තාක්ෂණය (SIGINT) මත අධික ලෙස රඳා සිටින හොලිවුඩ් ෆ්‍රැන්චයිස්වලින් වෙහෙසට පත් බටහිර ප්‍රේක්ෂකයන්ට නැවුම් විකල්පයක් ඉදිරිපත් කළේය.

උතුරු ඇමෙරිකානු චිත්‍රපට මාධ්‍යයක් වන මූවිවෙබ් (MovieWeb) 〈හියුමින්ට්〉 “007 මාලාවේ සම්භාව්‍ය ආතතියත්, ‘ටින්කර් ටේලර් සෝල්ජර් ස්පයි’ හි සූක්ෂ්ම ඔත්තු සටනත්, ‘ජෝන් වික්’ ආකාරයේ විනාශකාරී ක්‍රියාදාමයත් එක් කළ විශිෂ්ට නිර්මාණයක්” ලෙස ප්‍රශංසා කළේය. හොංකොංහි සවුත් චයිනා මෝනින් පෝස්ට් (SCMP) ද චිත්‍රපටයේ අවසන් භාගයේ හිම කුණාටුවකින් වැසුණු මංතීරුවක සහ රාත්‍රී සමාජ ශාලාවක පසුබිමෙන් දිගහැරෙන වෙඩි තැබීමේ දර්ශනය “ජෝන් වූ අධ්‍යක්ෂවරයාගේ ස්වර්ණමය යුගයේ ‘වෙඩි තැබීමේ බැලේ’ වෙත කළ උපහාරයක්” බවත්, “මෑතකදී දුර්ලභ වූ මට්ටමේ වීරෝදාර කැතර්සිස් අත්විඳීමට සලස්වන” බවත් සඳහන් කළේය.

චිත්‍රපටය රුසියාවේ ව්ලැදිවොස්ටොක් නම් දැඩි ශීතල වරාය නගරය පසුබිම් කරගෙන, මත්ද්‍රව්‍ය ජාලයක් හඹා යන දකුණු කොරියානු ජාතික බුද්ධි සේවයට අයත් රහස් නියෝජිත ජෝ අංශ ප්‍රධානියා (රඟපාන්නේ ජෝ ඉන්-සොං) සහ උතුරු කොරියානු රාජ්‍ය ආරක්ෂක දෙපාර්තමේන්තුවේ නිලධාරී පාක් ගොන් (රඟපාන්නේ පාක් ජොං-මින්) අතර සෘජු ගැටුම නිරූපණය කරයි. ඔවුන්ගේ ගැටුම හුදෙක් එක් පාලන ක්‍රමයක උසස් බව තහවුරු කිරීමට කරන මතවාදී සටනක් නොවේ. ගෝලීය විචාර වේදිකාවක් වන රෙඩිට් (Reddit) හි විචාරකයෙකු පෙන්වා දුන්නේ මෙම නිර්මාණය තුළ ජෝන් වූගේ විශිෂ්ට කෘතියක් වන 〈බුලට් ඉන් ද හෙඩ්〉 සිහිගන්වන “ශෝකජනක පිරිමි ධෛර්යය” ගැඹුරින් පවතින බවයි. ප්‍රධාන චරිත දෙදෙනාම තම තමන්ගේ රටවල පාලන පද්ධති විසින් අනුකම්පා විරහිතව භාවිතා කරන උපකරණ පමණි. ඔවුන් මුදාහරින ප්‍රචණ්ඩත්වය පැවැත්ම සඳහා කරන මංමුලාසහගත අරගලයකට වඩා සමීපය. මෙම නැගෙනහිර නුවාර් සම්ප්‍රදායේ දුක්බර හැඟීමත්, පහරක බලය සෘජුව දැනෙන අතින් අතට සටන් දර්ශනත් එක්වීම බටහිර ප්‍රේක්ෂකයන් උද්යෝගයට පත් කළේය.

〈හියුමින්ට්〉 ගෝලීය වෙළෙඳපොළේ සාර්ථකත්වයක් ලැබූ තවත් උපායමාර්ගික හේතුවක් වූයේ සංකීර්ණ කතා රේඛා නිර්භීතව අඩු කරමින් ප්‍රභේදාත්මක උද්වේගය වෙත සෘජුව යොමු වීමයි. චිත්‍රපටයේ ප්‍රධාන වේදිකාව වන රුසියාවේ ව්ලැදිවොස්ටොක්, උතුරු කොරියානු කොන්සල් කාර්යාලය, රුසියානු මාෆියාව සහ අනන්‍යතා වසන් කළ දකුණු කොරියානු නියෝජිතයන් එකිනෙකාට පැටලෙන සම්පූර්ණ නීති විරහිත කලාපයක් ලෙස දැක්වේ. බටහිර ප්‍රේක්ෂකයන්ට මෙම සීතල, අ陌ාත සීමා ප්‍රදේශය, සීතල යුද්ධයේ අවශේෂ මත්ද්‍රව්‍ය සහ මිනිස් ජාවාරම වැනි නූතන අපරාධ බවට විකෘති වී රහසිගතව ක්‍රියාත්මක වන සිත්ගන්නාසුලු රාජ්‍ය විරහිත අවකාශයක් බවට පත්වේ.

කෙසේ වෙතත්, ඇතැම් විචාරකයෝ මෙම ප්‍රභේදාත්මක උද්වේගය උපරිම කිරීමේදී ඇති වූ කතාමය දුර්වලතා ද පෙන්වා දුන්හ. බ්‍රිතාන්‍ය මාධ්‍යයක් වන රෙඩි ස්ටෙඩි කට් (Ready Steady Cut), “〈හියුමින්ට්〉 ඉතා හොඳ ක්‍රියාදාම චිත්‍රපටයක් වන අතරම තරමක් රළු හා මතුපිටින් පමණක් ගිය ඔත්තු බැලීමේ ත්‍රිලර් චිත්‍රපටයකි” යැයි සඳහන් කරමින් ප්‍රභේද දෙක අතර අසමතුලිතතාව පෙන්වා දුන්නේය. චිත්‍රපට මාධ්‍යයක් වන සිටි ඔන් ෆයර් (City on Fire) ද “ක්‍රියාදාමය පමණක් චරිත නොමැතිකම සහ විශ්වාස කළ නොහැකි කතා රේඛාව වසන් කිරීමට ප්‍රමාණවත් නොවේ” යැයි කියමින් ලකුණු 5/10ක සාපේක්ෂව අඩු ඇගයීමක් ලබා දුන්නේය. දකුණු කොරියානු විචාරක ක්ෂේත්‍රයද “කතා රේඛාවේ හෝ චරිත නිරූපණයේ අඩුපාඩු පෙන්වා දිය හැකි නමුත්, ඒ ගැන නොසලකා නිසි වේදිකාවක් සකස් කර සෘජුව ඉදිරියට යන චිත්‍රපටයක්” යන සිනේ21 විශ්ලේෂණය මෙන්, කතාවේ සූක්ෂ්මත්වයට වඩා ක්‍රියාදාමයේ වේගයට බර තබා ඇති බව තහවුරු කළේය.

එහෙත් විරුද්ධාභාසයකින් මෙන්, මෙම ව්‍යුහාත්මක ලක්ෂණය—සංකීර්ණ දේශපාලනික හා ඉතිහාසමය පසුබිම් දැනුමක් ඉල්ලා නොසිට, ‘ඉලක්කය වෙත කඩා පනින චරිතවල භෞතික ගැටුම’ කෙරෙහි අවධානය යොමු කිරීම—භාෂා හා සංස්කෘතික බාධක පහත හෙළමින් ගෝලීය ප්‍රවාහන පරිසරය තුළ දැවැන්ත ප්‍රේක්ෂක ගමනාගමනයක් ඇති කළ ප්‍රධාන බලවේගය විය. අනවශ්‍ය දෑ වැඩියෙන්ම ඉවත් කිරීමෙන් ජනප්‍රියත්වයේ හරයට ළඟා වූ ඊනියා ‘අඩු කිරීමේ සෞන්දර්යය’ ගෝලීය IP එකක් ලෙස එහි වටිනාකම තහවුරු කළේය.

ගෝලීය මාධ්‍ය 〈හියුමින්ට්〉 කතාව ජේම්ස් බොන්ඩ් හෝ ටින්කර් ටේලර් සෝල්ජර් ස්පයි වැනි ‘කල්පිත භූදේශපාලනික ත්‍රිලර්’ එකක් ලෙස භාවිත කළද, මෙම චිත්‍රපටයේ පදනම යට දකුණු කොරියානු බුද්ධි ආයතනයේ වඩාත් වේදනාකාරී සැබෑ ඉතිහාසය සටහන් වී තිබේ. බටහිර පාඨකයන් සහ මාධ්‍ය නොදන්නා, චිත්‍රපටය 〈හියුමින්ට්〉 හි අස්ථිමය ව්‍යුහය ගොඩනඟන ප්‍රධාන ආකෘතිය වන්නේ 1996 දී සිදු වූ ‘කොන්සල් චෝයි ඩොක්-ගුන් ඝාතන සිද්ධිය’යි.

1996 ඔක්තෝබර් 1 දා, යෙල්ට්සින් පාලන සමයේ අවුල් සහගත රුසියාවේ ව්ලැදිවොස්ටොක්හි, දකුණු කොරියානු කොන්සල් කාර්යාලයට අනුයුක්ත කොන්සල් චෝයි ඩොක්-ගුන් තමන් පදිංචිව සිටි මහල් නිවාසයේ පඩිපෙළේදී හඳුනා නොගත් පුද්ගලයන් විසින් හිසට මොට ආයුධයකින් පහර දී, විෂ ද්‍රව්‍ය එන්නත් කර, අමානුෂික ලෙස ඝාතනය කරන ලදී. නිල වශයෙන් ඔහු දකුණු කොරියානු විදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශයට අයත් කොන්සල්වරයෙකු ලෙස හඳුන්වා දී තිබුණද, ඔහුගේ සැබෑ අනන්‍යතාව වූයේ ජාතික ආරක්ෂක සැලසුම් ඒජන්සියට (වර්තමාන ජාතික බුද්ධි සේවය) අයත් විදේශගත රහස් නියෝජිතයෙකු වීමයි.

එවකට කොන්සල් චෝයිට ව්ලැදිවොස්ටොක් කේන්ද්‍ර කරගෙන රහසිගතව ක්‍රියා කළ උතුරු කොරියානු මත්ද්‍රව්‍ය ජාවාරම් ජාලය සහ ව්‍යාජ මුදල් (‘සුපර්නෝට්’) බෙදාහැරීමේ පසුබිම හඹා යාමේ බරපතළ මෙහෙයුමක් පැවරී තිබුණි. දිගු කලක් ඔහු පසුපස හඹා ගිය උතුරු කොරියානු ආරක්ෂක නිලධාරීන් තිදෙනෙකු, ඔහුව ඝාතනය කිරීමෙන් උතුරු කොරියානු පාලනයේ නීතිවිරෝධී මුදල් මාර්ග හෙළිවීම වැළැක්වීමට උත්සාහ කළහ. එවකට උතුරු කොරියානු ජුචේ මතවාදයේ ඉහළම බලධාරියා වූ ලේකම් හ්වං ජැං-යොප් දකුණු කොරියාවට පලා යාමට මාස තුනකට පෙර සිදු වූ මෙම සිද්ධිය, පාලන පද්ධතිය රැක ගැනීමේ සීමාවට පැමිණි කිම් පවුලේ පාලනය විදේශ විනිමය උපයා ගැනීම සඳහා රාජ්‍ය මට්ටමේ ත්‍රස්ත කණ්ඩායමක් බවට පරිවර්තනය වී තිබූ ආකාරය සංකේතවත් කරයි.

〈හියුමින්ට්〉 හි ප්‍රධාන චරිතය වන ජෝ අංශ ප්‍රධානියාගේ (රඟපාන්නේ ජෝ ඉන්-සොං) ගමන, කොන්සල් චෝයි ඩොක්-ගුන් ගිය ශෝකජනක මාර්ගය තිරය මත යළි පණගැන්වීමකි. අග්නිදිග ආසියාවේදී බඳවාගත් තම මානව ඔත්තු මූලාශ්‍රය වූ කිම් සු-රින් (රඟපාන්නේ ජූ බෝ-බි) අහිමි වූ පසු, රුසියානු මාෆියාව සමඟ සන්ධානගත වූ උතුරු කොරියානු ඉහළ පෙළේ නිලධාරීන්ගේ මිනිස් ජාවාරම් සහ මත්ද්‍රව්‍ය ජාවාරම් ස්ථාන හඹා යාමට ව්ලැදිවොස්ටොක් වෙත යන ජෝ අංශ ප්‍රධානියාගේ චරිතය, අතීතයේ ජාතික ආරක්ෂක සැලසුම් ඒජන්සි නිලධාරීන් ජීවිත පරදුවට තබා කළ මෙහෙයුම්වලට කරන කල්පිත උපහාරයකි. චිත්‍රපටයේ ව්ලැදිවොස්ටොක්හි උතුරු කොරියානු කොන්සල්වරයා වන හ්වං චි-සොං (රඟපාන්නේ පාක් හේ-ජුන්), දකුණු කොරියානු නියෝජිතයන්ගේ ක්‍රියාකාරකම් අවහිර කරමින් මත්ද්‍රව්‍ය බෙදාහැරීම මෙහෙයවන පසුබිම් චරිතයක් ලෙස පෙනී සිටීමද, කොන්සල් චෝයි ඩොක්-ගුන් ඝාතනයට අතීතයේ නියෝග කළ උතුරු කොරියානු බලධාරීන්ගේ කුරිරුකම නියෝජනය කරයි.

දකුණු කොරියානු ජාතික බුද්ධි සේවා මූලස්ථානයේ ප්‍රධාන දොරටුව අසල ඇති බොගුක් කුලුනේ, ඔත්තු මෙහෙයුම් අතරතුර ජීවිත අහිමි කළ නාමරහිත නිලධාරීන් සිහිපත් කරන ‘නාමරහිත තරු’ කැටයම් කර ඇත. කොන්සල් චෝයි ඩොක්-ගුන් ද එහි එක් තරුවක් ලෙස සටහන් වී සිටී. හිටපු ජාතික බුද්ධි සේවා නිලධාරියෙකුගේ මතක සටහන් අනුව, බුද්ධි ආයතනයක සාර්ථකත්වය සැමවිටම ‘නිශ්ශබ්දතාව’ තුළ වැළලෙන අතර, අසාර්ථකත්වය සහ මරණය පමණක් ඝෝෂාකාරීව මතු වේ. ගෝලීය ප්‍රේක්ෂකයන් පොප්කෝන් කමින් රසවිඳින ව්ලැදිවොස්ටොක්හි දර්ශනීය වෙඩි තැබීම් පිටුපස, මව්බිමේ ආරක්ෂාව වෙනුවෙන් වෙනත් රටක සීතල මහල් නිවාස කොරිඩෝවක වැටී ගිය මිනිසෙකුගේ බරපතළ කැපවීම සැඟවී තිබේ. ගෝලීය රසික ප්‍රජාව මෙම චිත්‍රපටයෙන් අවිඥානිකව අත්විඳින බරැති ‘ගෞරවයේ’ සැබෑ මූලය එයයි.

චිත්‍රපටය ආලෝකයට ගෙන එන තවත් සඟවා තිබූ සත්‍යයක් වන්නේ උතුරු කොරියානු පාලනය මෙහෙයවන දැවැන්ත ජාත්‍යන්තර අපරාධ ජාලයේ සැබෑ ස්වභාවයයි. බටහිර ප්‍රේක්ෂකයන් උතුරු කොරියාව සරලවම න්‍යෂ්ටික අවි සංවර්ධනය කරන වසා දැමූ හමුදා රාජ්‍යයක් ලෙස දකින නමුත්, 〈හියුමින්ට්〉 උතුරු කොරියාව පැවැත්ම සඳහා ගෝලීය මාෆියාව සමඟ සන්ධානගත වී ‘භූගත ආර්ථිකයක්’ පවත්වාගෙන යන ආකාරය විස්තරාත්මකව විග්‍රහ කරයි.

වර්තමානයේ න්‍යෂ්ටික අත්හදාබැලීම් සහ මිසයිල ප්‍රකෝප කිරීම් හේතුවෙන් ජාත්‍යන්තර ප්‍රජාව පනවා ඇති දැඩි සම්බාධක නිසා උතුරු කොරියාවේ සාමාන්‍ය වෙළෙඳාම සහ ආනයන-අපනයන කටයුතු සම්පූර්ණයෙන්ම අවහිර වී ඇත. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස උතුරු කොරියානු බලධාරීහු පාලන වියදම් සපයා ගැනීම සඳහා සයිබර් අපරාධ සහ නීතිවිරෝධී ජාවාරම් වැනි අන්ත ක්‍රම භාවිත කරති. බුද්ධි ආයතනවල නිල ඇස්තමේන්තු අනුව, 2023 වසරේදී උතුරු කොරියාව හැකර් ප්‍රහාර මගින් සොරකම් කළ ක්‍රිප්ටෝ මුදල් ඇතුළු අපරාධ ආදායම වොන් බිලියන 800ක් දක්වා ඉහළ ගොස් තිබේ.

චිත්‍රපටයේ උතුරු කොරියානු කොන්සල් හ්වං චි-සොං (රඟපාන්නේ පාක් හේ-ජුන්), උතුරු කොරියානු බලධාරීන්ගේ අනුමැතිය හෝ නියෝගය යටතේ රුසියානු මාෆියාව සමඟ අත්වැල් බැඳගෙන, සෝල්හි ගංනම් ප්‍රදේශයේ මධ්‍යයට පවා මත්ද්‍රව්‍ය ගෙන එයි. මෙහිදී ‘බිංඩු’ ලෙස හැඳින්වෙන මත්ද්‍රව්‍යය—උතුරු කොරියාවේ නිෂ්පාදිත ඉහළ පිරිසිදුභාවයකින් යුතු ෆිලෝපොන් සඳහා භාවිත වන රහස් වචනය—උතුරු කොරියානු නායකත්වයේ ලෝභය පුරවන වඩාත් විශ්වාසදායක මුදල් මාර්ගය බවට පත්වේ.

වඩාත් භයානක කරුණ වන්නේ මෙම ප්‍රාග්ධනය සමුච්චය කිරීමේ ක්‍රියාවලියට තමන්ගේම ජනතාවගේ ලේ සහ මාංසය යොදා ගැනීමයි. චිත්‍රපටයේ ව්ලැදිවොස්ටොක්හි උතුරු කොරියානු අවන්හලක් වන ‘අරි‍‍රං’ හි සේවය කරන චේ සොන්-හ්වා (රඟපාන්නේ ෂින් සේ-ක්යොං), උතුරු කොරියාවේ සිටින මවගේ පිළිකා ප්‍රතිකාර ඖෂධ සහ රෝහල් වියදම් සොයා ගැනීම සඳහා දකුණු කොරියානු නියෝජිත ජෝ අංශ ප්‍රධානියාගේ නියෝගයට යටත්වන නව මානව ඔත්තු මූලාශ්‍රයක් බවට පත්වේ. රාජ්‍ය ආරක්ෂාව වෙනුවට, මත්ද්‍රව්‍ය ජාවාරමට සම්බන්ධ රුසියානු මාෆියාවේ මිනිස් ජාවාරම් ඉලක්කයක් බවට පත්වන ඇය පූර්ණ වශයෙන් අසරණ තත්ත්වයක සිටී. ඇය ආරක්ෂා කළ යුතු උතුරු කොරියානු ආරක්ෂක නිලධාරියා මෙන්ම ඇගේ හිටපු පෙම්වතා වූ පාක් ගොන් (රඟපාන්නේ පාක් ජොං-මින්) පවා, තමන් ආරක්ෂා කිරීමට උත්සාහ කළ මව්බිමම තම ජනතාව සූරාකමින් විකුණා දමන දැවැන්ත අපරාධ කාටලයක් බවට පත්ව ඇති සත්‍යය හමුවේ ගැඹුරු උභතෝකෝටිකයකට සහ බලාපොරොත්තු සුන්වීමට පත්වේ. චිත්‍රපටය මතවාදයේ තිරය ඉවත් කර, ඩොලරය සහ පැවැත්ම ඉදිරියේ සම්පූර්ණයෙන් බිඳ වැටුණු උතුරු කොරියානු අභ්‍යන්තර පාලනය තියුණු සැත්කම් පිහියකින් කපා පෙන්වයි.

එසේ නම් දකුණු කොරියානු සමාජය 〈හියුමින්ට්〉 වැනි අඳුරු සහ අශුභවාදී කතා නිරන්තරයෙන් නිෂ්පාදනය කරන්නේ ඇයි? එසේම දකුණු කොරියානු ප්‍රේක්ෂකයන්ම සිනමාහල්වලදී මෙම කතාව නොසලකා හැරියේ ඇයි? මෙම ප්‍රශ්නවලට පිළිතුරු සෙවීමට දකුණු කොරියානු චිත්‍රපටවල පිළිබිඹු වන උතුරු කොරියාව පිළිබඳ දෘෂ්ටියේ වෙනසත්, දේශපාලන බලය විසින් ආරක්ෂාව රාමුගත කරන ආකාරය පිළිබඳ ජනතාව තුළ එකතු වූ වෙහෙසත් ගැඹුරින් විශ්ලේෂණය කළ යුතුය.

අතීතයේ දකුණු කොරියානු වාණිජ චිත්‍රපටවල උතුරු කොරියාව රොමැන්ටික් ජාතිකවාදයේ ප්‍රක්ෂේපණයක් විය. 1999 වසරේ 〈ෂිරි〉 සිට 〈ඒකාබද්ධ ආරක්ෂක කලාපය JSA〉 (2000), 〈සහෝදරයන්〉 (2010), 〈සහයෝගය〉 (2017) දක්වා, උතුරු කොරියානු සෙබළුන් සහ නියෝජිතයන් මතවාදය නිසා එකිනෙකාට තුවක්කු එල්ල කළද අවසානයේ ලේ බැඳුණු සහෝදරයන් ලෙස කඳුළින් වැළඳගත යුතු ශෝකජනක ප්‍රධාන චරිත විය. විශේෂයෙන්ම ගං ඩොං-වොන්, ගොං යූ, ජොං වූ-සොං සහ හ්යොන් බින් වැනි දකුණු කොරියාව නියෝජනය කරන ඉහළ පෙළේ කඩවසම් නළුවන් උතුරු කොරියානු නියෝජිතයන්ගේ චරිත භාරගැනීමත් සමඟ, ජනතාව උතුරු කොරියානු පාලනයේ ප්‍රචණ්ඩත්වයට වඩා තිරයේ චරිත අතර බ්‍රොමෑන්ස් සම්බන්ධතාවට ඇලුම් කළහ.

එහෙත් 2019 වසරේ හැනොයි උතුරු-දකුණු කොරියානු සමුළුව අසාර්ථක වීමෙන් පසු දෙරට අතර සබඳතා ඉතිහාසයේ දීර්ඝතම කාලය සඳහා බිඳ වැටීමත් සමඟ ජනතාවගේ අවබෝධය ශීතල විය. විශේෂයෙන් වයස අඩු වන තරමට උතුරු කොරියාව ‘එක්විය යුතු ජාතියක්’ ලෙස නොව, ‘අවධානයෙන් සිටිය යුතු පිරිමි ස්වභාවයක් සහිත සතුරු රටක්’ සහ ‘අපගේ ප්‍රාග්ධනයට හා සාමයට තර්ජනයක් වන අවදානමක්’ ලෙස පහත වැටුණි. මෙම සංස්කෘතික යාන්ත්‍රණයේ වෙනස තිරයේ උතුරු කොරියානු චරිත, ඉතාලි දාර්ශනික ජෝර්ජියෝ අගම්බෙන් (Giorgio Agamben) සඳහන් කළ ‘හෝමෝ සේකර් (Homo Sacer)’ බවට—නීතියේ ආරක්ෂක ජාලයෙන් පිටුවහල් කර මරා දැමුවත් කිසිවෙකු වගකියන්නේ නැති, බැහැර කළ ජීවිතයක් (Bare life) බවට—පත් කළේය.

〈හියුමින්ට්〉 හි කිම් සු-රින් සහ චේ සොන්-හ්වා මෙම දැවැන්ත ප්‍රචණ්ඩත්වයේ අන්ධ කලාපයට හෙළා දැමූ පරිපූර්ණ හෝමෝ සේකර්ලාය. දකුණු කොරියාවට ඔවුන් ප්‍රයෝජනවත් ඔත්තු උපකරණ ලෙස භාවිත කර ඉවත දමනු ලබන අතර, උතුරු කොරියානු පාලනයට ඔවුන් විදේශ විනිමය උපයා ගැනීමේ මෙවලම් ලෙස මිරිකා රුසියාවේ පසුබිම් වීදිවලදී මකා දමනු ලැබේ. දකුණු කොරියානු ප්‍රේක්ෂකයන් සිනමාහල්වලදී මෙම චිත්‍රපටය නොසලකා හැරියේ නිර්මාණයේ ගුණාත්මකභාවය පහත වැටීම නිසා නොව, රොමැන්ටික් සහෝදරත්වයකින් තවදුරටත් වසා දැමිය නොහැකි කොරියානු අර්ධද්වීපයේ කුරිරු යථාර්ථය—ගෞරවය විනාශ වී පාලන පද්ධතියේ කොටස් ලෙස ඇඹරී යන බෙදුණු රටක භයානක නිරුවත් මුහුණ—මුදල් ගෙවා මුහුණ දීමට ඇති ‘සංස්කෘතික වෙහෙස’ නිසාය. මෙම දැඩි යථාර්ථවාදය ප්‍රාදේශීය ප්‍රේක්ෂකයන්ට ප්‍රතික්ෂේප කිරීමට හේතුවක් වූ නමුත්, ගෝලීය ප්‍රේක්ෂකයන්ට එය අඳුරුම හා වඩාත් සිත්ගන්නාසුලු භූදේශපාලනික නුවාර් එකක් ලෙස ක්‍රියා කළේය.

මෙම චිත්‍රපටයේ දාර්ශනික අවබෝධය උතුරු කොරියානු පාලනය විවේචනය කිරීමෙන් නතර නොවී, දකුණු කොරියාව නමැති පාලන ක්‍රමයේම කුහක පාලනය විසුරුවා හැරීම දක්වා ඉදිරියට යයි. චිත්‍රපටයේ ආරම්භයේදී දකුණු කොරියානු ජාතික බුද්ධි සේවයේ ඉහළ නිලධාරීහු ගංනම් ප්‍රදේශය පුරා පැතිර යන මත්ද්‍රව්‍ය ජාවාරම මහජන ආරක්ෂක ගැටලුවක් ලෙස නොව, බලහත්කාරයෙන් ‘උතුරු කොරියාව විසින් ඇති කරන පාලන තර්ජනයක්’ ලෙස රාමුගත කිරීමට උත්සාහ කරති.

එය එවකට චිත්‍රපටයේ පාලනය මුහුණ දුන් ආර්ථික හා රාජ්‍යතාන්ත්‍රික අසාර්ථකත්වයන් මෙන්ම ජනාධිපති ආර්යාවගේ දූෂණ අපවාදය වැනි අභ්‍යන්තර පාලන බිඳවැටීම් වසන් කිරීම සඳහා බාහිර සතුරෙකු වන උතුරු කොරියාව භාවිත කරන සාම්ප්‍රදායික ‘උතුරු සුළං’ මහජන මතය හැසිරවීමේ යාන්ත්‍රණය නිර්දය ලෙස හෙළි කරන උපක්‍රමයකි. ජෝ අංශ ප්‍රධානියා (රඟපාන්නේ ජෝ ඉන්-සොං), තමන් අයත් රාජ්‍ය ආයතනය යුක්තිය හෝ ආරක්ෂාව වෙනුවෙන් නොව, පාලනය සදාකාලිකව බලයේ තබා ගැනීම සහ වරප්‍රසාද ලත් පන්තිය ආරක්ෂා කිරීම සඳහා තමන්ගේ සහ මානව ඔත්තු මූලාශ්‍රවල ජීවිත චෙස් පුවරුවේ පියන් මෙන් වැය කරන බවට වූ තිත්ත සත්‍යයට මුහුණ දෙයි. උතුර සහ දකුණ ලෙස අන්ත ලෙස බෙදුණු පාලන පද්ධති දෙකම අවසානයේ පුද්ගලයන් ගොදුරු කරගෙන පවත්වාගෙන යන දැවැන්ත යන්ත්‍ර පමණක් බවට ර්යු සොං-වන් අධ්‍යක්ෂවරයා දක්වන අශුභවාදී දර්ශනය මෙහිදී බරැති අවසන් ලකුණක් තබයි.

නූතන හමුදා මෙහෙයුම් සහ ඔත්තු බැලීම ඉතා දියුණු සන්නිවේදන අධීක්ෂණය (SIGINT), කෘත්‍රිම බුද්ධි චන්ද්‍රිකා නිරීක්ෂණ ජාල (TECHINT) සහ හැකර් ප්‍රහාර මගින් සිදු කරන විශාල දත්ත විශ්ලේෂණය මත රඳා පවතී. ඇල්ගොරිතම සහ දත්ත ලෝකයේ අනුපිළිවෙළ යළි සකස් කරන මෙම යුගයේ, මිනිසුන් සමඟ සම්බන්ධ වී, සංවාද කර, සබඳතා ගොඩනඟා තොරතුරු ලබාගන්නා වඩාත් ප්‍රාථමික හා ඇනලොග් ඔත්තු ක්‍රමය වන ‘මානව බුද්ධි තොරතුරු (Human Intelligence)’ මෙම චිත්‍රපටය ප්‍රධාන තේමාව කරගත්තේ ඇයි?

ර්යු සොං-වන් අධ්‍යක්ෂවරයා මෑතකදී KAIST මොළ විද්‍යාඥ ආචාර්ය ජොං ජේ-සොං සමඟ පැවැත්වූ සංවාදයක්, චිත්‍රපටය 〈හියුමින්ට්〉 පුරා දිවෙන ප්‍රධාන දර්ශනය හෙළි කරයි. ස්මාර්ට් රූපවාහිනී සහ AI ඇල්ගොරිතම ප්‍රේක්ෂකයන්ගේ ඇස්වල කණීකාව සහ හැඟීම් තත්ත්වය තත්‍ය කාලීනව විශ්ලේෂණය කර, චිත්‍රපටයේ දෙවැනි දර්ශනයේ සිටම එක් එක් ප්‍රේක්ෂකයා කැමති දිශාවට කතාව අසීමිත ලෙස වෙනස් කර ඉදිරිපත් කරන යුගයක් පැමිණීම පිළිබඳ තාක්ෂණික තර්ජනය සම්බන්ධයෙන් අධ්‍යක්ෂවරයා ගැඹුරු කනස්සල්ල පළ කළේය. සෑම විචල්‍යයක්ම ගණනය කර මිනිස් කැමැත්ත දත්ත බවට පත් කර හසුරුවන අතිශය සම්බන්ධිත සමාජයක, ඕනෑම ඇල්ගොරිතමයකට පුරෝකථනය කළ නොහැකි විශාලතම අවිනිශ්චිතතාව වන්නේ විරුද්ධාභාසයකින් මෙන් මිනිසාගේ ‘අන්තර්ඥානය’ සහ ‘අනුකම්පාව’යි.

චිත්‍රපටය 〈හියුමින්ට්〉 හි කතාව ඉදිරියට ගෙන යන්නේ රාජ්‍ය මතවාදය හෝ දැවැන්ත ප්‍රාග්ධනය නොව, තුවාල ලැබූ මිනිසුන් අතර ඇති අසම්පූර්ණ සබඳතාය. ජෝ අංශ ප්‍රධානියා නැවත මරණයට දිව යන්නේ රාජ්‍ය නියෝගයක් නිසා නොව, ආරක්ෂා කරගත නොහැකි වූ පළමු මානව ඔත්තු මූලාශ්‍රය වූ කිම් සු-රින් පිළිබඳ ඔහු තුළ ඇති මානුෂීය වරදකාරී හැඟීම නිසාය. දකුණු කොරියානු මානව ඔත්තු මූලාශ්‍රයක් ලෙස කටයුතු කරන තම හිටපු පෙම්වතිය චේ සොන්-හ්වා පිළිබඳ දැන සිටියද, උතුරු කොරියානු ආරක්ෂක නිලධාරී පාක් ගොන් ඇය ඉවත් කිරීමට නොහැකිව මාරාන්තික උභතෝකෝටිකයක සිරවෙයි. AI හි කාර්යක්ෂමතා දෘෂ්ටිකෝණයෙන් ඔවුන්ගේ ක්‍රියා සම්පූර්ණ ‘දෝෂ’ වුවද, එම දෝෂයම පාලන පීඩනය යටතේ මිනිස් ගෞරවය තහවුරු කරන එකම තරංගය බවට පත්වේ.

සිනේ21 විචාරය පෙන්වා දෙන පරිදි, විනාශය කරා යන මෙම ලෝකය බේරා ගන්නේ අති නවීන තාක්ෂණය හෝ දැවැන්ත කතා රේඛාවක් නොව, “තමන්ට හිමි මිල ගෙවීමට තීරණය කළ මිනිසෙකුගේ අධිෂ්ඨානය”යි. චිත්‍රපට නිෂ්පාදනයම මිනිස් සහයෝගිතා රාශියක් සහ ප්‍රාග්ධන ගැටුම් මගින් නිර්මාණය වන ‘සබඳතාවල කලාවක්’ ලෙස සලකන ර්යු අධ්‍යක්ෂවරයා, මෙම රළු ක්‍රියාදාම චිත්‍රපටය හරහා දත්ත සමාජයේ ගිලී නොයන මිනිසාටම අනන්‍ය ගෞරවය සහ නිදහස් කැමැත්ත දැඩි ලෙස ආරක්ෂා කරයි.

අවසානයේ චිත්‍රපටය 〈හියුමින්ට්〉 ගමන් කළ මඟ නූතන K-අන්තර්ගතය අනුගමනය කළ යුතු IP වටිනාකම රැක ගැනීමේ ආදර්ශය මෙන්ම, සංස්කෘතිය ප්‍රාග්ධනය බවට පත් කරන ආකාරය පිළිබඳ විශිෂ්ට පාඩමකි. වොන් බිලියන 23.5ක දැවැන්ත ප්‍රාග්ධනයක් යොදා නිපදවූ චිත්‍රපටයක් තම රට තුළ ප්‍රේක්ෂකයන් මිලියන 1.98ක දුර්වල ප්‍රතිඵලයක් ලැබූ විට, ඔවුන් තෝරාගත්තේ පහසු නිදහසට කරුණු හෝ සම්මුතියක් නොවේ. හොඳින් නිර්මාණය කළ අන්තර්ගතයකට පමණක් හිමි මූලික ‘ගෞරවය (Dignity)’ විශ්වාස කරමින්, ඔවුහු සිනමාහලේ පටු ප්‍රදර්ශන කවුළුවෙන් ඔබ්බට නෙට්ෆ්ලික්ස් නම් දැවැන්ත ගෝලීය සාගරය වෙත නැව හැරවූහ.

මෙම පරීක්ෂණය සාර්ථක වීමට හේතුව 〈හියුමින්ට්〉 ගෝලීය ප්‍රේක්ෂක රුචියට ගැළපීමට යමක් බලෙන් ‘එකතු කළ’ (What to add) නිසා නොව, අනවශ්‍ය කතා කොටස් අනුකම්පා විරහිතව ‘අඩු කර’ (What to subtract) ප්‍රභේදාත්මක හරය සහ ක්‍රියාදාමයේ ප්‍රාථමිකත්වය කෙරෙහි අවධානය යොමු කළ නිසාය. 1996 වසරේ ඓතිහාසික තුවාලය, උතුරු කොරියාවේ නීතිවිරෝධී විදේශ විනිමය ආර්ථිකය සහ දකුණු කොරියානු සමාජය තුළ ඇති දේශපාලනික විරෝධාභාස වැනි අතිශය දකුණු කොරියානු සංවේදී තේමා දේශනා කිරීමට උත්සාහ නොකර, ඒවා රළු වෙඩි තැබීම්වල කැබලි අතර සූක්ෂ්ම ලෙස සඟවා තිබේ.

ගෝලීය C-මට්ටමේ කළමනාකාරීත්වයේ සිට රුමේනියාවේ සාමාන්‍ය ප්‍රේක්ෂකයා දක්වා ලොව පුරා ප්‍රේක්ෂකයන් භාෂා බාධක ඉක්මවා මෙම නිර්මාණයට ප්‍රශංසා කළේ, එහි යටින් ගලා යන පුද්ගල හුදකලාව සහ පැවැත්ම පිළිබඳ දුක්බර නිරූපණය අද ලෝකයේ ඕනෑම තැනක වලංගු වන විශ්වීය සත්‍යයක් ලෙස ක්‍රියා කළ බැවිනි. ගැඹුරු විශ්ලේෂණය සහ නොසැලෙන දර්ශනය ප්‍රාග්ධනය මෙහෙයවන K-අන්තර්ගතයේ නව ‘ගෞරවයේ ප්‍රාග්ධන න්‍යාය’ එයයි. 〈හියුමින්ට්〉 බෙදුණු රටක වඩාත් වේදනාකාරී හා අඳුරු ගැඹුර රළු ක්‍රියාදාම ප්‍රභේදයකට උසස් කළ විට, එය ලෝකයේ බලවත්ම හා සූක්ෂ්ම ගෝලීය භාෂාව බවට පත්විය හැකි බව, එහි විරුද්ධාභාසජනක වාණිජ පෙරළියේ වාර්තාවෙන් පරිපූර්ණව ඔප්පු කර තිබේ