در اواخر دهه ۱۹۷۰، در زمانی که "باید زنده بمانیم" شعار اصلی بود. سریال اصلی دیزنی+ 'پاین: دهاتی ها' تاریک ترین و مرطوب ترین گوشه های آن زمان را روشن می کند. او گوان سوک (لیو سونگ یانگ) که در روستا به سختی کسب و کارش را ادامه می دهد، شخصیتی است که همیشه در آرزوی تغییر زندگی اش لبخند خالی می زند. برادرزاده اش او هی دونگ (یانگ سه جونگ) که در حال جستجو در بازار کار شهری است، نمی تواند او را درک کند اما به طور غریزی او را همراهی می کند. در این میان، شایعه ای به گوش می رسد که یک کشتی تجاری حامل گنج های دوران سلسله یوان چین در دریاهای نزدیک شینان غرق شده است. این برای گوان سوک آخرین فرصت برای تغییر زندگی اش است. آنها هیچ سرمایه، ارتباط یا تجهیزات ندارند، اما با شجاعت و بی پروایی به سمت دریا می روند، به اصطلاح 'دهاتی ها'، هر کدام با آرزوهای خود به دریا می روند.
موکپو، فضایی غیرعادی که آرزوها در هم تنیده شده اند
موکپو که گوان سوک و هی دونگ به آنجا می رسند، تنها یک شهر بندری ساده نیست. اینجا جایی است که صدای ترانه های تروت از دکه های کنار ایستگاه، خودروهای نظامی و کامیون های بار نامشخص در هم آمیخته شده اند و بوی پول در هوا پیچیده است، مانند یک 'سیاره دیگر'. گوان سوک در حال زیارت مغازه های دست دوم است و ظروف چینی و روزنامه های دریایی جمع آوری می کند و هی دونگ در چشمان جدی عمویش همزمان احساس هیجان و نگرانی می کند.
منبع مالی این قمار بزرگ، یانگ جونگ سوک (ایم سو جونگ) است. او که پشت ظاهری زیبا محاسبات تیز و دقیقی پنهان کرده است، به طعنه به لهجه روستایی گوان سوک می خندد اما در عین حال صداقت او را درک می کند. او در برابر پول سرد و بی احساس است، اما در این قمار بزرگ وسوسه می شود که او نیز می تواند زندگی جدیدی را در اینجا تصور کند و با گوان سوک شراکت خطرناکی را آغاز می کند.
کلید اطلاعات کشتی گنج، سونگ (کیم جونگ سو) است. او که با نظامیان، مقامات و قاچاقچیان ارتباط دارد، یک جعبه سیاه انسانی است که بین حقیقت و اغراق در نوسان است. با یک کلمه او، اوباش بندر و نظامیان به حرکت در می آیند. در زیر این سطح، اوباشی به نام بُلگو (هونگ کی جون) وجود دارد که به هی دونگ بی احترامی می کند اما به طور غریزی خطر این بازی را که تحت سلطه اطلاعات و شانس است، حس می کند.
اضافه شدن کلاهبردار اهل بوسان، پروفسور کیم (کیم ای سونگ) به این بازی، اوضاع را پیچیده تر می کند. او که در جعل و کلاهبرداری مهارت دارد، متوجه می شود که آثار زیر آب کالایی است که به بازار بین المللی مرتبط است و در بین گروه های مختلف در حال جابجایی است تا منافع خود را تأمین کند. وجود او که مانند قماربازان در میز پوکر شرط بندی می کند، تنش را افزایش می دهد.
یک کشتی، برخورد آرزوهای مختلف
هدف همه شخصیت ها نقطه ای نامشخص در دریاهای نزدیک شینان است. آنها به دلایل مختلفی مانند تسویه بدهی، خرید خانه در سئول یا انتقام ساده از قدرت ها به کشتی رفته اند و به طور مداوم یکدیگر را مشکوک می دانند. درام بیشتر بر روی جنگ های روانی بین شخصیت ها تمرکز دارد تا فرآیند استخراج گنج. تصاویری از این افراد که در حال تکرار همزیستی و خیانت هستند، شبیه به حیواناتی است که در لبه پرتگاه قرار دارند.
نیمه اول به دقت چگونگی سوار شدن آنها به یک کشتی و فرآیند فریب یکدیگر را توصیف می کند. تاریخ خانوادگی گوان سوک و هی دونگ، پس زمینه رشد یانگ جونگ سوک و روابط نزدیک سونگ و نظامیان آشکار می شود و فراتر از یک درام جنایی، سایه های تاریخ معاصر کره را روشن می کند. در دریا ارزش آثار مورد بحث قرار می گیرد، اما در زیر سطح، شکست، خیانت و زباله های آرزو غرق شده است.
ترکیب بی نظیر درام قمار و درام تاریخی
فضیلت 'پاین: دهاتی ها' این است که سرگرمی ژانر قمار را با عمق درام تاریخی ترکیب کرده است. در میان امواج نابرابری در دهه ۱۹۷۰، احساس اضطراری "باید زنده بمانیم" به انتخاب های شخصیت ها اعتبار می بخشد. به ویژه، لیو سونگ یانگ به طور کامل تصویر پدر خانواده ای که در حال فروپاشی است را با رفتاری زیرکانه و سرد به تصویر می کشد. یانگ سه جونگ نیز تغییرات از یک جوان ساده به شخصی که به آرزوها بیدار می شود را به طور ظریف به تصویر می کشد و مرکز درام را حفظ می کند.
ایم سو جونگ که نقش یانگ جونگ سوک را بازی می کند، در داستانی مردسالارانه حضوری بی نظیر دارد. او نه تنها یک یاری دهنده ساده، بلکه به عنوان یک بازیکن که منبع مالی را در دست دارد، تصویرش در حال تکان دادن بازی، کاتارسیسی را فراتر از محدودیت های دهه ۱۹۷۰ ارائه می دهد.
کارگردانی که حتی هوای بندر دهه ۷۰ را به تصویر کشیده است
کارگردانی به خوبی احساسات محلی دهه ۱۹۷۰ را با ریتم درام جنایی ترکیب کرده است. کوچه های تنگ، صدای بلندگوهای ارزان، کامیون هایی که کیسه های زغال سنگ را حمل می کنند، همه اینها به خودی خود شخصیت های زنده ای هستند. موسیقی ترکیبی از تروت و فولک و لباس های دهاتی به طور بصری وضعیت گذار شخصیت ها را نمایان می کند. بیننده به زودی احساس می کند که در هوای مرطوب بندر موکپو قرار دارد.
با این حال، با پیشرفت به نیمه دوم، تعداد شخصیت ها و داستان ممکن است کمی پراکنده به نظر برسد. تمایل به مصرف توصیف های درونی شخصیت ها قبل از اینکه به اندازه کافی جمع شوند، برای پیشبرد داستان وجود دارد که ممکن است ناامیدی به همراه داشته باشد. اما تلاش برای تمایز از آثار جنایی موجود با تأکید بر هویت 'دهاتی' قابل تقدیر است.
جمع بندی: درام تاریخی آرزوها و همبستگی
'پاین: دهاتی ها' به جای تکنیک های درخشان یا داستان های قهرمانانه، غریزه بقا انسان های کمبود را به تصویر می کشد. اگر انتظار یک پیشرفت سریع و هیجان انگیز دارید، ممکن است کمی ناامید کننده باشد، اما برای بینندگانی که به بازی های لیو سونگ یانگ، یانگ سه جونگ و ایم سو جونگ و بافت خاص دهه ۱۹۷۰ علاقه دارند، این اثر جذاب خواهد بود. در نهایت، آنچه که از گنج های زیر دریا سنگین تر است، احساس اضطراری "باید زنده بمانیم" است و درام به طور عمیق سفر دهاتی ها را که این بار را تحمل می کنند، به تصویر کشیده است.