Ocak 2026'da, Netflix aracılığıyla dünya genelinde aynı anda yayınlanan dizi 〈Talep Üzerine Erkek Arkadaş (Boyfriend on Demand, orijinal adı: Aylık Erkek Arkadaş)〉 yayınlandığı andan itibaren küresel trafiği ele geçirerek K-içeriğin gücünü bir kez daha kanıtladı. BLACKPINK'in Jisoo'su ve oyuncu Seo In Guk'un buluşması, kendisiyle büyük bir ticari patlayıcılık taşımasına rağmen, bu olaya bakan çoğu ana akım medyanın bakış açısı son derece yüzeyseldir. Ana akım medya, 'Jisoo'nun başarılı oyunculuk dönüşümü' veya 'iki başrol oyuncusunun tatlı romantik kimyası' gibi bir boyutlu incelemelere takılıp kalırken, bu eserin içerdiği soğuk çağdaş belirtileri gözden kaçırmaktadır.
Bu makale, 〈Talep Üzerine Erkek Arkadaş〉'ın basit bir romantik komedi veya bilim kurgu fantezisi değil, 21. yüzyılın aşırı bağlı toplumunun karşılaştığı 'yalnızlık paradoksu' ve 'duyguların tam ticarileşmesi'ni ampirik olarak tasvir eden bir sosyal belgesel olduğu hipotezinden yola çıkmaktadır. Dizinin kurgusu—aşırı iş yükü ve tükenmişlik yaşayan bir webtoon prodüktörünün sanal aşk abonelik hizmeti aracılığıyla duygusal teselli bulması—modern insanın başkalarıyla olan karmaşık ve acı veren uyum sürecini terk ettiğini ve bunun yerine 'abonelik tabanlı duygular' adı verilen rahat bir ağrı kesici seçtiğini önermektedir.
Mevcut yerel medyanın raporlama biçimini tamamen dışlayarak, Eva Illouz'un öncülüğündeki uluslararası sosyoloji makaleleri ve küresel ekonomik raporların perspektifini alarak bu diziyi analiz etmeyi amaçlıyorum. Bu, Kore'nin 'üç şeyden vazgeçen nesli'nin (aşk, evlilik, doğum) karşılaştığı ekonomik sınırlamaların nasıl 'güvenli aşk' adında tuhaf bir ürün yarattığına ve neden dünyanın bu Kore'ye özgü duruma bu kadar hayranlıkla tepki verdiğine dair temel sorulara yanıt aramaktadır. K-dizileri artık eğlence alanının ötesine geçerek, kapitalizmin tahrip ettiği insanlığı teselli eden veya uyuşturan bir 'psikolojik altyapı' olarak işlev görmektedir.
〈Talep Üzerine Erkek Arkadaş〉'ın baş karakteri Seo Mirae (Jisoo tarafından canlandırılıyor) yetenekli bir webtoon PD'sidir, ancak gerçek hayatta aşkı sürdürmek için enerjisi tükenmiş durumdadır. Tesadüfen eline geçen 'Aylık Erkek Arkadaş' cihazı, gerçek hayattaki erkeklerin sunamayacağı koşulsuz kabul ve mükemmel duygusal optimizasyon sağlamaktadır. Bu kurgu, Kore'nin 'üç şeyden vazgeçen nesil' söyleminin artık basit bir sosyal olgudan öte, devasa bir piyasa mantığına sıkıştığını göstermektedir.
Kore toplumunda aşk artık doğal bir duygunun dışavurumu değildir. Bu, zaman, sermaye ve duygusal enerji yatırımı gerektiren bir 'yatırım' olarak görülmekte ve aynı zamanda bireyin kariyerini ve hayatta kalmasını tehdit eden 'yüksek riskli bir risk' olarak değerlendirilmektedir. 2024 ve 2025 yılları arasında Kore'nin evlenme oranı geçici olarak artış göstermiştir, ancak bu, ilişkilerin niteliksel bir iyileşmesi değil, yalnızlık korkusu ve evliliğin sınıflanmasının yarattığı bir yanılsamadır.
Evlilik sayısındaki artış, paradoksal olarak 'istikrarlı bir yörüngeye girmiş azınlıkların' yalnızca evlilik pazarına katılabileceğini kanıtlayan 'evliliğin sınıflanması' anlamına gelmektedir. Ekonomik temeli zayıf alt sınıflar veya kariyerine odaklanmak zorunda olan genç nesil için gerçek aşk, maliyet etkinliği düşük bir eylemdir. 〈Talep Üzerine Erkek Arkadaş〉'ın önerdiği sanal aşk, tam da bu noktada, 'maliyetleri' en aza indirirken 'memnuniyeti' algoritmalarla maksimize eden ekonomik rasyonelliğin bir sonucudur.
Byung-Chul Han, 『Tükenmişlik Toplumu』'nda belirttiği gibi, modern insan kendini sömüren bir performans öznesine dönüşmüştür. Seo Mirae'nin deneyimlediği tükenmişlik, onun bireysel zayıflığı değil, 24 saat bağlı dijital çalışma ortamı ve sürekli öz gelişim dayatan Kore toplumunun yapısal bir ürünüdür. Bu tür bir ortamda başkalarıyla karşılaşmak başlı başına bir 'yorgunluktur'. Diğerleri beni hayal kırıklığına uğratır, zamanımı çalar ve öngörülemeyen taleplerde bulunur.
Bu nedenle 'Aylık Erkek Arkadaş' hizmeti basit bir romantizm değil, başkalarının olumsuzluğunu ortadan kaldıran 'pürüzsüz iletişim' sunan teknik bir çözümdür. Dizide sanal sevgililerin gösterdiği bağlılık, gerçek insanların asla taklit edemeyeceği bir seviyededir ve bu, izleyicilere gerçek aşkın ne kadar 'kusurlu' olduğunu paradoksal bir şekilde hatırlatmaktadır. Bu, romantizmin evrimi değil, ilişkilerin sonunu romantizm adı altında paketlemektir.
Sosyolog Eva Illouz, modern toplumda samimiyetin kapitalist piyasa mantığı tarafından nasıl yeniden yapılandırıldığını titizlikle takip etmiştir. O, 『Duygu Kapitalizmi (Cold Intimacies)』 ve 『Aşkın Sonu (The End of Love)』 aracılığıyla, modern insanların aşkı alışveriş yapar gibi tükettiğini ve ilişkilerin doğruluğundan ziyade kendi tatmininin verimliliğini aradığını iddia etmektedir.
Illouz'a göre, duygular artık bir para birimi gibi işlev görmektedir. 〈Talep Üzerine Erkek Arkadaş〉'ın abonelik sistemi, bu duyguların ticarileşmesinin en uç biçimini göstermektedir. Kullanıcılar her ay belirli bir miktar ödeyerek 'heyecan' ve 'teselli' gibi duygusal kaynakları abone olmaktadır. Bu, ilişkilerin 'kader' veya 'rastlantı' alanından 'sözleşme' ve 'hizmet' alanına tamamen kaydığını göstermektedir.
Burada dikkat çekici bir kavram, Illouz'un bahsettiği 'olumsuz sosyalite (Negative Sociality)' ve 'olumsuz bağlar (Negative Bonds)'dır. Bu, her an iptal edilebilen ve birbirine derin duygusal sorumluluk taşımayan gevşek ve araçsal ilişkileri ifade eder. Dizinin baş karakterinin sanal sevgilisiyle olan ilişkisinde hissettiği tatmin, o ilişkinin beni kısıtlamaması ve istediğim zaman her an sona erdirebilme 'iptal hakkı'ndan kaynaklanmaktadır.
Bu dizinin küresel başarısında BLACKPINK Jisoo'nun görsel ikon olarak rolü kesindir. Illouz, modern tüketim kapitalizminin görsel imgelere değer atfettiğini ve bununla arzuları kontrol ettiğini belirtmektedir. Sanal gerçeklik (VR) içindeki mükemmel sevgililer, halkın arzuladığı estetik standartları son derece yansıtan ürünlerdir.
Dizide Seo Mirae, gerçek hayattaki rakibi Park Kyung Nam (Seo In Guk tarafından canlandırılıyor) ile olan ilişkide yaşanan rahatsızlık ve gerginliği kaldıramayarak, pürüzsüz ve mükemmel sanal erkek arkadaşına kaçar. Bu, Illouz'un uyardığı 'aşkın sonu' belirtileriyle tam olarak örtüşmektedir. Modern insan, başkalarının özgün iç dünyasıyla yüzleşmek yerine, yalnızca kendi programladığı hayali tüketmek istemektedir.
〈Talep Üzerine Erkek Arkadaş〉'ın sunduğu sanal dünya, yalnızca gözleri eğlendirmekle kalmayıp, insanın duygusal ve fiziksel arzularını teknolojiyle tamamen değiştirmeye çalışan 'dijital seksüellik (Digisexuality)'in habercisidir. Dijital seksüellik, teknoloji aracılığıyla birincil cinsel/duygusal kimliklerin oluştuğu bir olguyu ifade eder ve bu, 21. yüzyıl insan ilişkilerinin paradigmasını köklü bir şekilde yeniden şekillendirmektedir.
Geçmişteki teknolojiler, insanlar arasında bağlantı kuran 'araç' iken, artık teknoloji kendisi 'ortak' statüsünü kazanmıştır. Dizide Seo Mirae'nin deneyimlediği 'güçlü dopamin', insanlarla etkileşimden değil, cihazın kullanıcının beyin dalgalarını ve kalp atışlarını analiz ederek gerçek zamanlı olarak en iyi tepkileri vermesinden kaynaklanmaktadır. Bu, samimiyetin 'mühendislik tasarımı'dır.
Byung-Chul Han, 『Eros'un Sonu』'nda Eros'u 'başkalarının dünyasına girmek' olarak tanımlamıştır. Ancak dijital aşkta başkası yoktur. Sadece benim arzularımı yansıtan karmaşık bir algoritma vardır. Dizide Park Kyung Nam (Seo In Guk tarafından canlandırılıyor) kaba ve gizemli bir şekilde ortaya çıkarak Seo Mirae'yi rahatsız eder, ancak paradoksal olarak o 'rahatsızlık', onun yaşayan bir insan olduğunu kanıtlayan tek işarettir.
Ancak abonelik ekonomisine alışmış modern insanlar bu rahatsızlığı katlanmak istemezler. Onlar, "Neden para ödeyip rahatsızlık çekmek zorundayım?" diye sorarlar. 〈Talep Üzerine Erkek Arkadaş〉 bu soruya kapitalizmin nazik bir yanıtıdır. Bu dizi, romantizmi gösteriyormuş gibi görünse de, aslında romantizmin imkansızlığını ilan etmektedir.
Bu dizinin dünya çapında patlayıcı bir tepki almasının nedeni yalnızca K-Pop yıldızının yer alması değildir. Pandemi sonrası dünya genelinde derinleşen 'yalnızlık epidemisi (Epidemic of Loneliness)' bu arka planda yatmaktadır. Amerika, İngiltere, Japonya gibi gelişmiş ülkelerdeki gençler arasında ortak olarak görülen sosyal izolasyon olgusu, 〈Talep Üzerine Erkek Arkadaş〉'ın kurgusunu 'fantazi' değil, 'çağdaş bir gerçeklik' olarak kabul etmelerini sağlamaktadır.
Amerika Birleşik Devletleri Cerrahı Genel (U.S. Surgeon General), 2023'te yalnızlığı ulusal bir sağlık krizi olarak tanımlamıştır. Yalnızlık, basit bir duygusal sorunun ötesinde, kalp hastalığı, inme, demans gibi hastalıkların görülme oranını artırmakta ve erken ölüm riskini %26-32 oranında artıran ölümcül bir faktördür.
Bu veriler, 〈Talep Üzerine Erkek Arkadaş〉'ın tasvir ettiği sanal aşk hizmetinin dünya genelinde trilyonlarca dolarlık potansiyel bir pazara sahip olduğunu ima etmektedir. Küresel izleyiciler, Seo Mirae'nin hissettiği duygusal tükenmişlikle derinden özdeşleşmekte ve onun seçtiği 'güvenli teselli'yi kendi alternatifleri olarak yansıtmaktadır.
Yalnızlık epidemisini derinleştiren belirleyici faktör, 'üçüncü mekanın' kaybolmasıdır. Kafeler, meydanlar, kütüphaneler gibi insanların tesadüfen buluşup iletişim kurduğu fiziksel alanlar, pandemi döneminde kapatılmış veya dijital olarak değiştirilmiştir. 2023'te yapılan bir araştırmaya göre, Amerika'daki yetişkinlerin %60'ından fazlası pandemi öncesine göre dışarıda daha az aktivite yapmaktadır ve bu, 'tesadüfi buluş' fırsatlarını köklü bir şekilde engellemektedir.
Bu mekansal boşluğu dolduran şey, Netflix gibi dijital platformlardır. Platformlar, bize "dışarısı tehlikeli ve rahatsız edici, bu yüzden içeride sunduğumuz mükemmel dünyayı yaşayın" diye cazip gelmektedir. 〈Talep Üzerine Erkek Arkadaş〉 bu platformun mantığını dizinin içindeki kurguyla (sanal aşk uygulaması) birleştirerek, izleyicinin diziyi izleme eyleminin başkarakterin eylemiyle özdeşleşmesini sağlamaktadır. Bu, yalnızlığı iyileştirmek değil, yalnızlığı 'ticarileştirerek' kalıcı hale getiren yüksek düzeyde bir pazarlamadır.
K-dizileri artık yalnızca bir eğlence aracı olmaktan çıkmış, neoliberal rekabetten mağlup veya yorgun düşen dünya nüfusunun ruhunu destekleyen bir 'psikolojik altyapı (Psychological Infrastructure)' olarak işlev görmektedir.
〈Talep Üzerine Erkek Arkadaş〉 izleyiciye iki katmanlı bir uyuşturma sağlar. Birincisi, baş karakter Seo Mirae'nin sanal sevgilisi aracılığıyla yaralarını iyileştirme sürecini göstererek, izleyicinin de kendi duygusal açlığını dizi aracılığıyla 'sanal sevgili' ile doldurmasını sağlamaktadır. İkincisi, gerçek hayattaki yapısal sorunları (aşırı çalışma, konut güvensizliği, sınıf farkı) romantik bir hayal içinde gizleyerek toplumsal öfkeyi duygusal bir teselliye dönüştürmektedir.
Burada K-dizilerinin kendine özgü 'Cinderella anlatısı' ve 'kurtarıcı anlatısı', dijital çağın kıyafetini giyerek yeniden canlanmaktadır. Seo Mirae'yi kurtaran, beyaz atlı prens değil, son derece gelişmiş 'aşk algoritması' ve 'ödenebilir abonelik ücreti'dir. Bu, kapitalist toplumda kurtuluşun yalnızca 'satın alma' yoluyla mümkün olduğu mesajını gizlice yaymaktadır.
Byung-Chul Han, 『Şeffaf Toplum』 ve 『Eros'un Sonu』'nda 'beğenme (Like)' kültürünü eleştirmektedir. Çatışma ve olumsuzluğun ortadan kaldırıldığı pürüzsüz bir olumluğun dolaşımda olduğu bir toplumda, insanlar artık olgunlaşma fırsatı bulamamaktadır. 〈Talep Üzerine Erkek Arkadaş〉'a yönelik küresel hayranlığın tepkisi, bu olumluğa olan takıntıyı göstermektedir. Hayranlar, Jisoo'nun güzel görünümüne ve tatlı romantizmine hayran kalırken, bu eserin sunduğu 'ilişki yapaylaşması' konusundaki soğuk uyarıyı göz ardı etmektedir.
Sonuç olarak K-dizileri, kapitalizmin yol açtığı zihinsel panik durumunu yöneten 'yumuşak kontrol mekanizması' haline gelmiştir. İnsanlar, gerçek hayattaki adaletsizlik ve yalnızlığa öfkelenmek yerine, Netflix uygulamasını açıp romantizmi 'abonelik' yaparak bir süreliğine acılarını unutur. Bu, gerçek anlamda bir teselli değil, acının kaynağını görmemizi engelleyen 'duyguların afyonu'na daha yakındır.
"Romantizmi abone olmak ister misiniz?" sorusu, 2026 yılında yaşayan bizlere en varoluşsal soruyu yöneltmektedir. 〈Talep Üzerine Erkek Arkadaş〉 bu soruya "Evet" demenin ne kadar mantıklı, güvenli ve tatlı olduğunu büyüleyici bir görüntüyle göstermektedir. Jisoo'nun göz alıcı görünümü ve Seo In Guk'un çekici hikayesi, bu cevabı reddetmeyi zorlaştırmaktadır.
Ancak bu dizinin satır aralarında okumamız gereken şey, 'abonelik' yapamayacağımız şeylere duyulan özlemdir. Aşk, esasen yaralanma cesareti ve başkalarının kabalığını ve kusurlarını kucaklama acılı bir süreçtir. Eva Illouz'un uyardığı gibi, biz duyguları pazara terk edip ilişkilerin risklerini teknolojiyle ortadan kaldırdığımız an, içsel derinliklerimiz—insanlık olarak adlandırılan o alan—yavaş yavaş buharlaşmaktadır.
K-dizileri, modern medeniyetin en ileri düzeydeki aynasıdır. 〈Talep Üzerine Erkek Arkadaş〉'ın yansıttığı gelecek, teknolojinin bizi kurtardığı bir cennet değil, birbirimizi 'gerekli' hissetmediğimiz sessiz bir cehennem olabilir. Gerçek romantizm, abonelik listesinde yer almaz. O, ekranı kapatıp, rahatsız edici başkalarının gözleriyle yüzleşip, öngörülemeyen bir sohbet başlatmanın o anlık anında var olur.
Kapitalizm bize 'güvenli aşk' satmaya çalıştığında, biz 'güvensiz aşk'ı seçme özgürlüğüne sahip miyiz? 〈Talep Üzerine Erkek Arkadaş〉'ın başarısı, paradoksal olarak bu seçimin gücünü kaybetmiş insanlığın hüzünlü çığlığıdır. 2026'da ihtiyacımız olan daha iyi bir algoritma değil, birbirimizin yaralarıyla yüzleşebilecek cesarettir. K-dizilerinin sunduğu bu ağır mesele artık izleyicinin sorumluluğuna kalmıştır. Romantizmi abone olacak mısınız, yoksa yeniden insan mı olacaksınız?
